ενδείξεις - αντενδείξεις





πρός τό δεῖν οὕτω



Προηγούμενα εὕσημον λόγον δῶτε








by : tinakanoumegk
Η ερημοποίηση συνιστά τεράστια απειλή ειδικά για τη λεκάνη της Μεσογείου, επισημαίνει μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο ακαδημαϊκός Χρήστος Ζερεφός. «Η γνώση αυτή προέρχεται τόσο από τα μοντέλα προβλέψεων για τα επόμενα 70 με 80 χρόνια όσο και από το παρελθόν» επισημαίνει ο ίδιος. Όπως υπενθυμίζει, ο πρώτος που περιέγραψε αυτό το φαινόμενο ήταν ο Αριστοτέλης στα «Μετεωρολογικά» του. «Εκεί αναρωτιέται πώς έγινε έρημος η Σαχάρα. Και αναφέρεται σε μια μεγάλη κλιματική αλλαγή για τους μηχανισμούς της οποίας θέτει ερωτήματα» λέει.
Εκατό χώρες στον κόσμο, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, το ένα τρίτο των εδαφών της οποίας υπόκειται σε υψηλό δυνητικό κίνδυνο απειλούνται από το φαινόμενο, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο οποίος καθιέρωσε την 17η Ιουνίου ως παγκόσμια ημέρα ευαισθητοποίησης για την αντιμετώπισή του.
 Οι αριθμοί λένε πως έως το 2025 περισσότεροι από 1,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα έρθουν αντιμέτωποι με το πρόβλημα της παντελούς έλλειψης νερού, ενώ τα δυο τρίτα του πλανήτη θα ζουν με την αγωνία της εξάντλησης των αποθεμάτων. Επίσης, η ερημοποίηση θα προκαλέσει περισσότερους θανάτους από κάθε άλλη φυσική καταστροφή και πως εξαιτίας του φαινομένου περισσότεροι από 135 εκατομμύρια άνθρωποι θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.
Αν υπάρχει μια σημαντική διαφορά με το παρελθόν αυτή είναι η ταχύτητα με την οποία εκδηλώνεται το φαινόμενο. Και σε αυτή την ιλιγγιώδη ταχύτητα πρωτεύοντα ρόλο έχει ο άνθρωπος.
«Το χαρακτηριστικό της αποσταθεροποίησης του κλίματος που οφείλεται στον άνθρωπο είναι ότι η αποσταθεροποίηση αυτή εκδηλώνεται σε πολύ μικρή χρονική περίοδο. Στο παρελθόν η αλλαγή αυτή ξεκινούσε και ολοκληρωνόταν σε ένα διάστημα χιλιάδων ετών» εξηγεί ο κ. Ζερεφός.
«Σήμερα ξέρουμε ότι υπήρξε μια παρατεταμένη περίοδος ξηρασίας στην εποχή του χαλκού, η οποία σύμφωνα με κάποιους μελετητές διήρκησε τριάντα χρόνια και σύμφωνα με άλλους ακόμη και τριακόσια. Είναι η περίοδος που κατέβηκαν οι Δωριείς από τον Βορρά και κατέλαβαν το Άργος και τις Μυκήνες για να αλλάξει η ροή της Ιστορίας» λέει ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός.
 Η ανατολική Πελοπόννησος, που κατέλαβαν τότε οι Δωριείς, θεωρείται σήμερα υψηλού κινδύνου. Στο κόκκινο βρίσκονται ακόμη όλα τα νησιά του Αιγαίου, καθώς και τμήματα της Στερεάς Ελλάδας και της Εύβοιας, καθώς και της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας, της Θράκης, όπως και η Κεντρική και η Νοτιοανατολική Κρήτη.
Επιστρέφοντας στο παρελθόν, άλλες γνωστές περίοδοι ξηρασίας ήταν αυτή που ξεκίνησε περίπου το 100 μΧ, ενώ άλλη μία σημειώθηκε κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. «Πιο πρόσφατα, τη δεκαετία του 1970, ξεκίνησε μια νέα περίοδος ξηρασίας στη Βορειοδυτική Αφρική, η οποία διαρκεί δυστυχώς μέχρι σήμερα. Από εκείνη την περιοχή είχαμε τους πρώτους οικολογικούς πρόσφυγες καθώς εξαιτίας της ξηρασίας επεκτάθηκε η έρημος προς τη Σαβάνα» αναφέρει ο Χρήστος Ζερεφός.
«Ξέρουμε ότι ο υδροφόρος ορίζοντας στη Βόρεια Αφρική κατεβαίνει και ότι σε οάσεις όπως είναι η Φαράν, στη χερσόνησο του Σινά, που άλλοτε ανέβλυζε το νερό επίγεια – κι εγώ θυμάμαι ως παιδί – τώρα είναι σε βάθος πάνω από 20 και 30 μέτρα. Το γεγονός ότι αυτή η αλλαγή επισυμβαίνει στη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου σημαίνει πολλά. Το κλίμα πάντα άλλαζε. Αλλά η ανθρώπινη παρέμβαση επέτεινε αυτές τις αλλαγές και γι’ αυτό βλέπουμε αυτά τα φαινόμενα» προσθέτει.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο άνθρωπος ευθύνεται κατά 30% με 35% για την αλλαγή του κλίματος. «Εάν δεν κάνουμε κάτι σε λίγο θα ευθύνεται κατά 70% και 80%» επισημαίνει ο κ. Ζερεφός.
via:tvxs
Posted on : [ 0 ] comments Label:

by : tinakanoumegk


Ἄγγελος Σικελιανός: Πνευματικὸ Ἐμβατήριο

Σχόλιο:Προσκλητήριο είναι το ποίημα του Άγγελου Σικελιανού σε χαλεπούς καιρούς για ανάταση, για σήκωμα , για να ξεφύγουμε από την παρακμή , για μια ελληνική αναγέννηση αλλά και αναγέννηση και έξοδο από την φθορά και το μηδέν του κόσμου όλου. Μπορεί να μην έλαβε το  βραβείο Νόμπελ αλλά του αξίζουν οι πρώτες θέσεις στην ελληνική και παγκόσμια ποίηση. Και βέβαια η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη προβάλλει με επιτυχή τρόπο την ποιητική δημιουργία ενώ αποδεικνύεται  ότι από τα πρώτα του βήματα εμπνεύστηκε από τις καλύτερες στιγμές της ελληνικής ποίησης που διασώζουν εντός τους με ακέραιο τρόπο τους σταθμούς της ελληνικής διαχρονίας. Το ποίημα έχει μια έμπνευση και επιρροή Νιτσεϊκή αφού θεωρεί  ότι η ανθρώπινη ύπαρξη, η ανθρώπινη βούληση μπορεί να κάνει κάτι τόσο σημαντικό και τόσο αναγκαίο με πολλούς συμβολισμούς και αναγωγές : να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα και τον κόσμο. Πρόκειται για μια σύλληψη τόσο του ποιητή όσο και του συνθέτη βαθύτατα πατριωτική αλλά και πανανθρώπινη. 



Στίχοι: Ἄγγελος Σικελιανός. Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.
Α´ ἐκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη & Ἀντώνης Καλογιάννης (ντουέτο)
Σὰν ἔριξα καὶ τὸ στερνὸ δαυλὶ στὸ φωτογώνι,
(δαυλὶ τῆς ζωῆς μου τῆς κλεισμένης μέσ᾿ τὸ χρόνο)
στὸ φωτογώνι τῆς καινούργιας λευτεριᾶς σου, Ἑλλάδα,
μοῦ ἀναλαμπάδιασε ἄξαφνα ἡ ψυχὴ σὰν νἆταν
ὅλο χαλκὸς τὸ διάστημα, ἢ ὡς νἆχα, τ᾿ ἅγιο κελὶ
Τοῦ Ἡράκλειτου τριγύρα μου, ὅπου, χρόνια,
γιὰ τὴν Αἰωνιότη ἔχαλκευσε τοὺς λογισμούς του
καὶ τοὺς κρεμνοῦσε ὡς ἄρματα στῆς Ἔφεσος τὸ Ναό...
Γιγάντιες σκέψεις, σὰ νέφη πύρινα ἢ νησιὰ πορφυρωμένα
σὲ μυθικὸν ἡλιοβασίλεμα, ἄναβαν στὸ νοῦ μου,
τὶ ὅλη μου καίονταν μονομιᾶς ἡ ζωὴ στὴν ἔγνοια
τῆς καινούργιας λευτεριᾶς Σου, Ἑλλάδα. γι᾿ αὐτὸ δὲν εἶπα:
Τοῦτο εἶναι τὸ φῶς τῆς νεκρικῆς πυρᾶς μου...
Δαυλὸς τῆς Ἱστορίας Σου, ἔκραξα εἶμαι, καὶ νά,
ἂς καεῖ σὰν δάδα τὸ ἔρμο μου κουφάρι, μὲ τὴν δάδα τούτην,
ὀρθὸς πορεύοντας, ὡς μὲ τὴν ὕστερη ὥρα,
ὅλες νὰ φέξουν τέλος οἱ γωνιὲς τῆς οἰκουμένης,
ν᾿ ἀνοίξω δρόμο στὴν ψυχή, στὸ πνεῦμα, στὸ κορμί Σου, Ἑλλάδα.
Εἶπα, καὶ ἐβάδισα
κρατώντας τ᾿ ἀναμμένο μου συκώτι στὸν Καύκασό Σου,
καὶ τὸ κάθε πάτημά μου ἦταν τὸ πρῶτο,
κι ἦταν, θάρρευα, τὸ τελευταῖο,
τὶ τὸ γυμνό μου πόδι ἔπατει μέσα στὰ αἵματά Σου,
τί τὸ γυμνό μου πόδι ἐσκονταυε στὰ πτώματά Σου,
γιατὶ τὸ σῶμα, ἡ ὄψη μου, ὅλο μου τὸ πνεῦμα καθρεφτιζόταν,
σὰ σὲ λίμνη, μέσα στὰ αἱματά Σου.
Ἐκεῖ, σὲ τέτοιον ἄλικο καθρέφτη. Ἑλλάδα, καθρέφτη ἀπύθμενο,
καθρέφτη τῆς ἀβύσσου, τῆς Λευτεριᾶς Σου καὶ τῆς δίψας Σου,
εἶδα τὸν ἑαυτό μου βαρὺ ἀπὸ κοκκινόχωμα πηλὸ πλασμένο,
καινούργιο Ἀδὰμ τῆς πιὸ καινούργιας Πλάσης
ὅπου νὰ πλάσουνε γιὰ Σένα μέλλει. Ἑλλάδα.
Κι εἶπα:
Τὸ ξέρω, ναὶ ποὺ κι οἱ Θεοί Σου,
οἱ Ὀλύμπιοι χθόνιο τώρα γίνανε θεμέλιο,
γιατὶ τοὺς θάψαμε βαθειὰ βαθειά, νὰ μὴν τοὺς βροῦν οἱ ξένοι.
Καὶ τὸ θεμέλιο διπλὸ στέριωσε κι᾿ ἐτριπλοστεριωσε
ὅλο μ᾿ ὅσα οἱ ὀχτροί μας κόκαλα σωριάσανε ἀποπάνω...
κι᾿ ἀκόμα ξέρω πὼς γιὰ τὶς σπονδὲς καὶ τὸ τάμα
τοῦ νέου Ναοῦ π᾿ ὀνειρευτήκαμε γιὰ Σένα, Ἑλλάδα,
μέρες καὶ νύχτες τόσα ἀδέλφια σφάχτηκαν ἀνάμεσά τους,
ὅσα δὲ σφάχτηκαν ἀρνιὰ ποτὲ γιὰ Πάσχα...
Μοίρα, κι ἡ Μοίρα Σου ὡς τὰ τρίσβαθα
δική μου κι᾿ ἀπ᾿ τὴν Ἀγάπη, ἀπ᾿ τὴ μεγάλη δημιουργὸ Ἀγάπη
νὰ ποὺ ἡ ψυχή μου ἐσκλήρυνεν,
ἐσκλήρυνε καὶ μπαίνει ἀκέρια πιὰ μέσα στὴ λάσπη
καὶ μέσ᾿ τὸ αἷμα Σου, νὰ πλάσῃ τὴ νέα καρδιὰ
ποὺ χρειάζεται στὸ νιό Σου ἀγώνα, Ἑλλάδα.
Τὴ νέα καρδιὰ ποὺ κιόλας ἔκλεισα στὰ στήθη
καὶ κράζω σήμερα μ᾿ αὐτὴ πρὸς τοὺς συντρόφους ὅλους.
Ὀμπρὸς βοηθᾶτε νὰ σηκώσουμε τὸν ἥλιο πάνω ἀπ᾿ τὴν Ἑλλάδα,
ὀμπρός, βοηθᾶτε νὰ σηκώσουμε τὸν ἥλιο πάνω ἀπὸ τὸν κόσμο.
Τί, Ἰδέτε· ἐκόλλησεν ἡ ρόδα του βαθειὰ στὴ λάσπη,
κι ἄ, ἰδέτε χώθηκε τ᾿ ἀξόνι του βαθειὰ μέσ᾿ τὸ αἷμα.
Ὀμπρός, παιδιά, καὶ δὲ βολεῖ μονάχος ν᾿ ἀνέβῃ ὁ ἥλιος,
σπρῶχτε μὲ γόνα καὶ μὲ στῆθος νὰ τὸν βγάλουμε ἀπ᾿ τὴ λάσπη,
σπρῶχτε μὲ στῆθος καὶ μὲ γόνα νὰ τὸν βγάλουμε ἀπ᾿ τὸ γαῖμα.
Δέστε, ἀκουμπᾶμε ἀπάνω τοῦ ὁμοαίματοι ἀδελφοί του.
Ὀμπρός, ἀδέλφια, καὶ μᾶς ἔζωσε μὲ τὴ φωτιά του,
ὀμπρός, ὀμπρὸς κι ἡ φλόγα του μᾶς τύλιξε ἀδελφοί μου.
Ὀμπρὸς οἱ δημιουργοί.. Τὴν ἀχθοφόρα ὁρμή Σας,
στυλῶστε μὲ κεφάλια καὶ μὲ πόδια, μὴ βουλιάξει ὁ ἥλιος.
Βοηθᾶτε με κι ἐμένανε ἀδελφοί, νὰ μὴ βουλιάξω ἀντάμα..
Τί πιὰ εἶν᾿ ἀπάνω μου καὶ μέσα μου καὶ γύρα.
Τί πιὰ γυρίζω σ᾿ ἕναν ἅγιον Ἴλιγγο μαζί του...
Χίλια καπούλια ταῦροι τοῦ κρατᾶν τὴ βάση, δικέφαλος ἀητός·
κι ἀπάνω μου τινάζει τὶς φτεροῦγες του καὶ βογγάει ὁ σάλαγός του,
στὴν κεφαλή μου πλάι καὶ μέσα στὴν ψυχή μου.
καὶ τὸ μακριὰ καὶ τὸ σιμὰ γιὰ μένα πιὰ εἶν᾿ ἕνα...
Πρωτάκουστες βαρεῖες μὲ ζώνουν Ἁρμονίες,
ὀμπρός, σύντροφοι, βοηθᾶτε νὰ σηκωθεῖ νὰ γίνει ὁ ἥλιος πνεῦμα.
Σιμώνει ὁ νέος ὁ Λόγος π᾿ ὅλα θὰ τὰ βάψῃ,
στὴ νέα του φλόγα. νοῦ καὶ σῶμα. ἀτόφιο ἀτσάλι...
Ἡ γῆ μας ἀρκετὰ λιπάστηκε ἀπὸ σάρκα ἀνθρώπου...
παχιὰ καὶ καρπερά, νὰ μὴν ἀφήσουνε τὰ σώματά μας
νὰ ξεραθοῦν ἀπ᾿ τὸ βαθὺ τοῦτο λουτρὸ τοῦ αἵμα του πιὸ πλούσιο,
πιὸ βαθὺ κι ἀπ᾿ ὅποιο πρωτοβρόχι.
Αὔριο νὰ βγεῖ ὁ καθένας μας μὲ δώδεκα ζευγάρια βόδια
τὴ γῆ αὐτὴ νὰ ὀργώσει τὴν αἱματοποτισμενη...
Ν᾿ ἀνθίσῃ ἡ δάφνη ἀπάνω της καὶ δέντρο ζωῆς νὰ γένῃ,
καὶ ἡ Ἄμπελός μας νὰ ἁπλωθεῖ ὡς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης...
Ἔτσι, σὰν ἔριξα καὶ τὸ στερνὸ δαυλὶ στὸ φωτογώνι
(δαυλὶ τῆς ζωῆς μου τῆς κλεισμένης μέσ᾿ τὸ χρόνο)
στὸ φωτογώνι τῆς καινούργιας Λευτεριᾶς Σου, Ἑλλάδα
ἀναψυχώθηκε ἄξαφνα τρανὴ ἡ κραυγή μου, ὡς νἆταν
ὅλο χαλκὸς τὸ διάστημα ἢ ὡς νἆχα τ᾿ ἅγιο κελὶ
τοῦ Ἠράκλειτου τριγύρα μου, ὅπου, χρόνια,
γιὰ τὴν Αἰωνιότη ἐχάλκευε τοὺς στοχασμούς του
καὶ τοὺς κρεμνοῦσε ὡς ἄρματα στῆς Ἔφεσος τὸ ναὸ
ὡς Σᾶς ἔκραζα σύντροφοι.


by : tinakanoumegk


Η Παραλία Συκιάς «πλημμυρίζει» από μουσικούς 21-23 Ιουνίου

Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής Συκιά Κορινθίας 21 - 23 Ιουνίου 2019

15

Η Συκιά Κορινθίας συμμετέχει για δεύτερη χρονιά στην 20η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής, με 16 μουσικά σχήματα, τα οποία θα παίζουν μουσική για 3 συνεχόμενα βράδια, από την Παρασκευή 21 Ιουνίου μέχρι και την Κυριακή 23 Ιουνίου, σε επιλεγμένα σημεία κατά μήκος της παραλίας του πανέμορφου παραθαλάσσιου χωριού.
Ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής γεννήθηκε στην Γαλλία το 1982 με στόχο να “βγουν όλοι οι μουσικοί στους δρόμους», να κατακλύσουν τους δημόσιους χώρους, τις πλατείες, τους δρόμους, τους σταθμούς των τρένων, τα πάρκα και να παρουσιάσουν χιλιάδες συναυλίες, με όλων των ειδών τις μουσικές και με είσοδο ελεύθερη για το κοινό! Ήρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 1999 και έκτοτε ολοένα και περισσότερες πόλεις οργανώνουν εορταστικές εκδηλώσεις με αφορμή τον θεσμό αυτόν.
Η Συκιά Κορινθίας, “το αραξοβόλι των ποιητών”, συμμετέχει στην πανευρωπαϊκή αυτή γιορτή με το ίδιο όραμα: να κατακλυστεί η παραλία της με μουσικούς από όλη την Ελλάδα, ανερχόμενους αλλά και ήδη καταξιωμένους, προσφέροντας στους κατοίκους, αλλά και στους επισκέπτες του χωριού, 3 μαγικές και αξέχαστες νύχτες ποιοτικής απόλαυσης.
Καθώς φιλοδοξία της διοργάνωσης είναι οι ζωντανές αυτές μουσικές εκδηλώσεις να αποτελέσουν την αφορμή ανακάλυψης διαφορετικών μουσικών ειδών για το κοινό, τα μουσικά σχήματα που θα παίξουν στη Συκιά Κορινθίας δεν εντάσσονται σε μία μουσική κατηγορία, αλλά καλύπτουν ένα ευρύ μουσικό φάσμα από την κλασική μουσική και την τζαζ, μέχρι την παραδοσιακή και μικρασιάτικη μουσική, περνώντας από τη ροκ, το έντεχνο και τη λαϊκή και ρεμπέτικη μουσική: ένα μουσικό πανόραμα με φόντο τη θάλασσα του Κορινθιακού Κόλπου!
Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη και η συμμετοχή των μουσικών γίνεται αφιλοκερδώς.
Η Ευρωπαϊκή γιορτή της μουσικής στη Συκιά Κορινθίας, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του πανελλαδικού και πανευρωπαϊκού θεσμού της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής, διοργανώνεται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο της Συκιάς Κορινθίας “Άγγελος Σικελιανός”.
Το Πρόγραμμα:

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2019

ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΖΟΥΖΟΥΛΑ
Κλασική μουσική, Ώρα 20.00 – 21.30 Κωνσταντίνος Μπουλούγαρης (Αθήνα)
ΠΥΡΓΟΣΥΚΙΑ ΚΑΡΑΒΑΚΙ – Παραλία Συκιάς
Παραδοσιακή μουσική, Ώρα 22.00 – 00.30 Άγγελος Πίσχινας & Γιάννης Νησωτάκης (Δερβένι)
ΡΙΖΟΣ Παραλία Συκιάς
Funk, Ώρα 22.00 – 00.30 Loose Ties (Αθήνα)
ΡΕΣΑΛΤΟ / ΦΟΙΝΙΚΕΣ Παραλία Συκιάς
Latin, Ώρα 22.00 – 00.30 Buena Ventura (Αθήνα)

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019

DAPHNE’S CLUB Hotel Apartments
Κλασική μουσική, Ώρα 20.00 – 21.30 George Bakalis (Αθήνα)
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΊΑ ΣΥΚΙΑΣ
Παιχνίδια με τη μουσική για μικρά παιδιά. Ώρα 19.30 – 20.00 Συκιώνιος Μουσική Σχολή (Κιάτο)
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΊΑ ΣΥΚΙΑΣ
Συναυλία εγχόρδων με διασκευές από τους μαθητές της σχολής. Ώρα 20.00 – 21.30 Συκιώνιος Μουσική Σχολή (Κιάτο)
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΊΑ ΣΥΚΙΑΣ
Dj set, r’n’b, reggaeton, hip-hop, trap. Ώρα 22.00 – 23.30 Dj Sparky T (Αθήνα) ακυρώθηκε
ΣΤΕΚΙ / 50-50 – Παραλία Συκιάς
Ελληνική & ethnic μουσική, Ώρα 22.00 – 00.30 Γιώργος Αλεβίζος (Αθήνα)
ΣΤΕΝΑΚΙ / ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ – Παραλία Συκιάς  
Ελληνική έντεχνη μουσική, Ώρα 22.00 – 00.30 Πετριχώρ (Αθήνα)
ΣΦΗΝΑΚΙ / ΣΧΑΡΑ – Παραλία Συκιάς
Rock, Ώρα 20.30 – 22.00 Alien Minds (Αθήνα)
ΣΦΗΝΑΚΙ / ΣΧΑΡΑ – Παραλία Συκιάς
Rock, Ώρα 22.00 – 00.30 Spring Shoe (Αθήνα)

Κυριακή 23 Ιουνίου

ΠΑΛΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ
Κλασική μουσική, Ώρα 20.00 – 21.30 Duo Capriccioso (Αθήνα)
ΣΤΕΝΑΚΙ / ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ – Παραλία Συκιάς 
Παραδοσιακά, Ώρα 22.00 – 00.00 Μουσικύματα (Δερβένι)
ΦΟΙΝΙΚΕΣ / ΚΑΘΑΡΟΝΕΡΙ – Παραλία Συκιάς
Έντεχνο, Ώρα 22.00 – 00.30 Νίκος Φραγκάκης Τρίο (Βραχάτι)
ΣΤΕΚΙ / 50-50- Παραλία Συκιάς
Rock, Ώρα 20.30 – 22.00 Hypatia (Αθήνα)
ΣΤΕΚΙ / 50-50 – Παραλία Συκιάς
Rock, Ώρα 22.00 – 00.30 Έξω Φρενών (Αθήνα)
Το πρόγραμμα, τα συμμετέχοντα μουσικά σχήματα, οι χορηγοί και όλες οι εξελίξεις στο music.sykia.gr & https://www.facebook.com/EuropeanMusicDaySykia
Ο χάρτης της περιοχής με τα σημεία που θα παίξουν τα μουσικά σχήματα:https://goo.gl/CcG9QK
by : tinakanoumegk

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

ANASTASIA DERIY VIA GETTY IMAGES
Η βιομηχανική επανάσταση, από τα μέσα του 18ου αιώνα κι εντεύθεν, οδήγησε τις κοινωνίες σε οικονομική ευημερία και ύψωσε το βιοτικό τους επίπεδο σε επίπεδα που το ανθρώπινο είδος δεν είχε ίσως βιώσει καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορικής του πορείας πάνω στον πλανήτη. Η ίδια όμως η βιομηχανική επανάσταση απαίτησε από την κοινωνία να την τροφοδοτήσει με μια σειρά νέων ειδικοτήτων προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες της ώστε να εδραιώσει την παρουσία της και να επεκταθεί.
Από το χρονικό σημείο εκείνο κι έπειτα, η Παιδεία άλλαξε τη μορφή και τον προσανατολισμό της κι ενδύθηκε το μανδύα της -τεχνικής κυρίως- εκπαίδευσης. Μαθηματικά και φυσική και χημεία, όλα με απόλυτη εξειδίκευση, οικονομικά και διοίκηση και μηχανολογία αλλά και μια σειρά άλλων επιστημών εκτόπισαν από το σύστημα της ανατροφής και της παιδείας των μαθητών τις -παροπλισμένες και άχρηστες- για τη βιομηχανία Τέχνες.
Η Παιδεία όπως θα έπρεπε να είναι, από το ιστορικό σημείο εκείνο και στη συνέχεια προσπαθεί ασθμαίνουσα να πάρει τη θέση που της αρμόζει μέσα στις αίθουσες των σχολείων.Χάθηκε μέσα από τις καρδιές και τις ψυχές των παιδιών, που διδάσκονται πια να αδιαφορούν γι’ αυτή και να κυνηγούν τα όνειρά τους με μόνα εργαλεία τα στεγνά από την ουσία του Ανθρώπου μεταπτυχιακά και τα άνυδρα διδακτορικά της απόλυτης εξειδίκευσης. Δεν τα καταφέρνει και χάνει διαρκώς στον αγώνα της απέναντι στην (τεχνική) εκπαίδευση.Δυστυχώς! Χωρίς να υποτιμούμε -το αντίθετο μάλιστα πιστεύουμε- την αξία των μεταπτυχιακών και των διδακτορικών, τα οποία έχουν τις βάσεις τους στο σύστημα εκπαίδευσης μέσα στις αίθουσες των σχολείων της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προσπαθούμε να επισημάνουμε το αυτονόητο. Η Τέχνη είναι μια ψυχική δραστηριότητα που οδηγεί στη δημιουργία κι επικαλείται πάντοτε το συναίσθημα, επικαλείται δηλαδή και υπενθυμίζει στον άνθρωπο… τον Άνθρωπο! Αυτό, απ’ όλα όσα μπορούμε εμείς οι κατακτητές της Γης να κάνουμε, μονάχα η Τέχνη μπορεί να το καταφέρει.

Το σύστημα της εκπαίδευσης, σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη, προκρίνει τη διοίκηση επιχειρήσεων από τις εικαστικές τέχνες, τα ολοκληρώματα στα μαθηματικά από το θέατρο, την εξελιγκτική βιολογία από τη γλυπτική και τα θρησκευτικά από τη μουσική. Έχουμε ξεχάσει, γιατί επιτρέψαμε στους κυβερνώντες και αποφασίζοντες, πως η Τέχνη ενέχει μέσα της το στοιχείο του μυστηρίου που οδηγεί την ψυχή να βλέπει -χωρίς να χρησιμοποιεί τα βιολογικά μάτια- και να αγάλλεται!
Ξεχασμένο σήμερα σε σκονισμένα βιβλία το ρήμα, το ‘αγάλλομαι’, που δεν τον συναντάμε πουθενά στην καθημερινότητά μας εκτός κι αν περάσουμε φευγαλέα δίπλα από κάποιο βεβηλωμένο από κακόγουστα γκράφιτι άγαλμα,απόρροια κι αυτή η κακοποίηση της εκπαίδευσης που στερείται ουσίας. Ακόμα κι εκείνο το απομεινάρι Τέχνης που προσπαθεί να δώσει χρώμα στα σχολεία, η Λογοτεχνία, συνήθως κακοποιείται επειδή τα αναλυτικά προγράμματα διδασκαλίας επιτάσσουν να διδάσκεται ως συμπλήρωμα της γραμματικής και του συντακτικού αφήνοντας εκτός τα υψηλά νοήματα και την αξία των ίδιων των έργων. Μήπως γι’ αυτό οι σχολικές αίθουσες είναι τόσο παγερά κρύες; Τολμά άραγε κανείς να ρωτήσει γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί οι κοινωνίες δεν προβαίνουν στη νόμιμη άμυνα έναντι της κακοποίησης αυτής, όπως έχουν υποχρέωση, και να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο αυτό; Μήπως, επειδή οι ίδιες έχουν καταντήσει να λειτουργούν καθ’ εικόνα και ομοίωση της πολιτικής και της οικονομίας αντί να συμβαίνει το αντίθετο;
Η μαγιά πάνω στην οποία καλλιεργήθηκε και μεγαλούργησε το ανθρώπινο πνεύμα σε όλους τους ιστορικούς χρόνους δεν ήταν άλλη από την Τέχνη. Όμως, από τα θεωρικά[1] στην Αρχαία Ελλάδα φτάσαμε στη λατρεία των ‘ινδαλμάτων’ του ποδοσφαίρου σήμερα κι όλη εκείνη η μεγαλοπρέπεια του ανθρώπινου πνεύματος κλείστηκε μέσα σε μια δερμάτινη μπάλα που καθιστά το επιδέξιο λάκτισμα πολύτιμο προϊόν πώλησης και διαφήμισης. Η Τέχνη απουσιάζει από τα σχολεία και μοιραίο είναι να απουσιάζει κι από τη ζωή μας. Το δυστύχημα όμως είναι πως απουσιάζει πια και από την ψυχή μας με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο ψυχισμός του σύγχρονου ανθρώπου έγινε σκληρός σαν το τσιμέντο των μεγαλουπόλεων και ψυχρός σαν τα παγωμένα αναψυκτικά των θελκτικών διαφημίσεων. Αδιαφορεί πια για εκείνο που θα τον κάνει να ξεχωρίσει, που θα του δώσει τη δυνατότητα να δαμάσει το χρόνο και την ιστορία, που θα τον κάνει να σκεφτεί όπως ο θεός ώστε να έχει τη δύναμη να συγχωρεί και να βοηθά τον συγκάτοικό του σ’ αυτόν τον πλανήτη. Καταργήσαμε από την καθημερινότητά μας το χρώμα της ζωγραφικής, την κίνηση του χορού, το μεγαλείο και τη διδαχή του θεάτρου αλλά και τη δύναμη της τέχνης του λόγου. Όλα τα κλείσαμε μέσα στα μαθηματικά, τη φυσική, τη χημεία, την οικονομία και τη διοίκηση των επιχειρήσεων και στις μέρες μας τα χωρέσαμε στα κινητά μας τηλέφωνα για να μην αφήνουμε τους εαυτούς μας να θαυμάζει το ωραίο, το μεγάλο και τ’ αληθινό… Γιατί ξεχάσαμε τον Παλαμά. Γιατί ξεχάσαμε τους ποιητές και τους ζωγράφους. Γιατί κλείσαμε την πόρτα της καθημερινότητάς μας σε όλους αυτούς που γέννησαν πολιτισμό. Γιατί την κρατάμε ακόμα κλειστή;
Εύλογα θα ρωτήσει κάποιος: Μήπως θα ήταν προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας να αφήσουμε για λίγες στιγμές την (τεχνική) εκπαίδευση έξω από τα διδακτικά προγράμματα του σχολείου και να εισάγουμε σ’ αυτά την πραγματική Παιδεία; Μήπως πρέπει η Τέχνη να γίνει μέρος της καθημερινότητας στα σχολεία της πατρίδας μας; Όχι να διδάξουμε στους μαθητές μουσική και θέατρο και ζωγραφική αλλά να τους δώσουμε τη δυνατότητα να βιώσουν τα έργα της Τέχνης. Να κατανοήσουν τι πρεσβεύει και γιατί ο άνθρωπος έχει ανάγκη την Τέχνη για να είναι ολοκληρωμένος ως προσωπικότητα. Η Τέχνη ‘καταστρέφει’ την αδιαφορία, την απάθεια, τον κυνισμό, το ρατσισμό, το μίσος και μια σειρά άλλων παθογενειών. Καταστρέφει όμως και τη δημαγωγία γιατί δημιουργεί σκεπτόμενους πολίτες. Καταστρέφει το σκοτάδι και δημιουργεί φως. Αν λοιπόν αναλογιστεί κανείς ποιος είναι εκείνος που δε θέλει την Τέχνη ως μια βιωματική εμπειρία στο σχολείο ας ρωτήσει απλώς: Ποιος θέλει το σκοτάδι και ποιος το φως;…
[1] Τα θεωρικά ήταν χρήματα που πρόσφερε η Αθήνα στους άπορους πολίτες της για να παρακολουθούν θεατρικές παραστάσεις.
 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
by : tinakanoumegk
Βιβλιοπωλείο Μικρό Καράβι - Mikro Karavi Bookstore
[...]Λέω να γίνω πατέρας του πατέρα μου,
ένας πατέρας που του έτυχε
σιωπηλό και δύστροπο παιδί,
και να του πω μια ιστορία
για να τον πάρει ο ύπνος.
"Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά, πάρε και τον πατέρα...
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά, πάρε και τον πατέρα·
απ' τις μασχάλες πιάσ' τονε σα να 'ταν λαβωμένος.
Όπου πηγαίνεις τα παιδιά εκεί περπάτησέ τον,
με το βαρύ αμπέχωνο στις πλάτες του ν' αχνίζει.
Δώσ' του κι ένα καλό σκυλί και τους παλιούς του φίλους,
και ρίξε χιόνι ύστερα, άσπρο σαν κάθε χρόνο.
Να βγαίνει η μάνα να κοιτά από το παραθύρι,
την έγνοια της να βλέπουμε στα γαλανά της μάτια
κι όλοι να της το κρύβουμε πως είναι πεθαμένη.
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά, πάρε κι εμάς μαζί σου,
με τους ανήλικους γονείς, παιδάκια των παιδιών μας.
Σε στρωματσάδα ρίξε μας μια νύχτα του χειμώνα,
πίσω απ' τα ματοτσίνορα ν' ακούμε τους μεγάλους,
να βήχουν, να σωπαίνουνε, να βλαστημούν το χιόνι.
Κι εμείς να τους λυπόμαστε που γίνανε μεγάλοι
και να βιαζόμαστε πολύ να μοιάσουμε σ' εκείνους,
να δουν πως μεγαλώσαμε να παρηγορηθούνε".
|Μιχάλης Γκανάς | Γυάλινα Γιάννενα ( Χριστουγεννιάτικη Ιστορία) | Ποιήματα | εκδόσεις Μελάνι |
| Φωτογραφία: Saul Leiter |
by : tinakanoumegk

Το αρμόδιο Υπουργείο υπέγραψε την ένταξη και χρηματοδότηση της «Επανάχρησης – Αξιοποίησης» των αποθηκών του ΑΣΟ στο Ξυλόκαστρο. Ο Δήμαρχος με την πρότασή του μετατροπής τους ως Πολιτιστικού Πολυχώρου αδρανοποιεί άλλα προνομιακά στοιχεία και επενδύει σε αυτά που δεν έχουν συγκριτική αποδοτικότητα. Αποδεικνύεται πόση άγνοια της πόλης (=απολίτιστοι) έχουν όσοι συγκατένευσαν για το έργο αυτό. Και αυτό για δύο λόγους: α) την χωροταξική ακαταλληλότητα της εγκατάστασης και β) ότι υπάρχει απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και έναρξη του έργου των Αποθηκών Φραντζή με την ίδια λειτουργικότητα, (σε εκκρεμότητα λόγω αντιδικίας με τον εργολάβο).
Το καταχώνιασμα του Πολιτιστικού Κέντρου στις αποθήκες του ΑΣΟ μειώνει την ανταγωνιστικότητα της πόλης. Αντίθετα, οι Αποθήκες Φραντζή, στο προνομιούχο παραλιακό μέτωπο της Πόλης, ενώνουν την διαδρομή της ιστορίας του Ξυλοκάστρου με την διαδρομή της σύγχρονης γεωγραφίας. Ένας κόμβος σε ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα, τις δυναμικές αξιοποίησης της άμεσης επαφής με τον Κορινθιακό ορίζοντα. Ένας κρίκος ανάμεσα σε Πευκιά και Σύθα, μία εισδοχή του “Πολιτισμικού Κεφαλαίου” σε ένα ποιοτικό αισθητικό “Φυσικό Κεφάλαιο”. Αντίθετα, αυτοί επιλέγουν και θέλουν να ολοκληρώσουν το πολιτιστικό τους όραμα σε σοκάκια δύσκολης προσβασιμότητας και κακομοιριάς, αντί της υλοποίησης και ολοκλήρωσης του έργου στην τοποθεσία των Αποθηκών Φραντζή.
Αλήθεια, πότε ελήφθη η απόφαση ότι ακυρώνεται ο Πολιτιστικός χώρος των Αποθηκών Φραντζή; Μετά την λήξη των δικαστικών εκκρεμοτήτων με τον εργολάβο, θα συνεχίσουν και το έργο στις Αποθήκες ΑΣΟ;
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
Ο δήμαρχος σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου είχε ενημερώσει ότι ανάθεσε στον πολιτικό μηχανικό Σπύρο Καραβά με αμοιβή 4900 ευρώ να του σχεδιάσει τους χώρους. Τώρα γιατί «πάρτα-φτιάξτα», το γιατί δεν απευθύνθηκε σε ειδικευμένους μελετητές ή δεν έκανε διαγωνισμό ιδεών, (όπως για την ανάπλαση της Παναγή Τσαλδάρη), ένας Θεός το γνωρίζει. Ίσως το γνωρίζουν οι τσέπες και κάποια συμφέροντα που εποφθαλμιούν στην κακοτυχία ή στην απαξίωση των Αποθηκών Φραντζή, ώστε να «αξιοποιηθούν» επικερδώς από ιδιώτες. Δεν είχαν, όμως, την ευθιξία να δημοσιοποιήσουν σχέδια, ούτε και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Όλα στο λαθραίο και κουτοπόνηρο, μια λογική του να κάνω κάτι για να δείξω ότι κάνω κάτι. Εντύπωση προκαλεί η αδιαφορία από τον Αντώνη Κλαδούχο, πρώην Δήμαρχο, που ξεκίνησε το έργο των Αποθηκών Φραντζή , που όμως έτρεξε τόσο πολύ για την εκλογή του ανιψιού του Σ. Καραβά. Ούτε μία διαμαρτυρία για τον δεύτερο «Πολιτιστικό Χώρο» του Ηλία. Η ανυποχωρητικότητά του προς τον εργολάβο κρύβει μετάνοια για το έργο του, γιαυτό και «κάνει την πάπια», όταν αποφάσισε ο Ηλίας να κάνει το ίδιο έργο στις Αποθήκες ΑΣΟ; Μπορεί να είναι συμπτώσεις, αλλά από τις παρεμβάσεις και τα αποτελέσματα θα οριστικοποιήσουμε τα συμπεράσματα.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.
Ο νέος Δήμαρχος Τσιώτος: θα προσπαθήσει να λύσει το ζήτημα των Αποθηκών Φραντζή ή θα κανονικοποιήσει το ότι λάχει; Θα κάνει και … δεύτερο πολιτιστικό πολυχώρο στις ΑΣΟ; Και πώς θα το καταπιούν οι τέσσερεις πρώην αντιδήμαρχοι του Αντώνη Κλαδούχου (Γκιόκας, Καζάνη, Κολοτούρος, Δούρης, - ο πέμπτος, Φ. Μπρακούλιας έχει μιλήσει για αυτά) και οι υπόλοιποι που έχουν εκλεγεί στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο;
Αν οι ερωτήσεις αυτές είναι υπαρκτές, οι απαντήσεις έχουν αρχίσει να αχνοφαίνονται… Όλα είναι ευδιάκριτα αν ρίξουμε μια ματιά σε ένα δημοσιευμένο κείμενο (υπό τύπου προγράμματος), του Β. Τσιώτου, του από Σεπτέμβρη δημάρχου. Αντιγράφουμε. «Διευθέτηση της δικαστικής διένεξης των Αποθηκών Φραντζή και εκπόνηση νέας μελέτης αξιοποίησης», και «Αξιοποίηση των Αποθηκών ΑΣΟ ως Κέντρο Νεότητας και Πολιτισμού». Κέντρο Πολιτισμού οι Αποθήκες ΑΣΟ και νέα μελέτη για τις Φραντζή. Ουσιαστικά συμφωνεί με τον Ανδρικόπουλο να αποχωρήσει από την ιδέα να γίνουν οι Αποθήκες Φραντζή Πολιτιστικό Κέντρο, και να τους δώσει άλλη χρήση (στρίβειν δια του γενικού «νέας μελέτης»), να καταχωνιάσει το «Πολιτιστικό Πολυχώρο» στις ΑΣΟ. Πονηριές που δηλώνονται και εκδηλώνονται πριν την εκκίνηση, υποδηλώνουν τι θα ακολουθήσει...
Διαπίστωση και προϋπόθεση αποφάσεων: Η ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΛΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ. Η υπεράσπιση της Πόλης δεν είναι να πάρουμε τα όπλα εναντίον κάποιων εχθρών, που έρχονται να μας υποδουλώσουν. Είναι και η δημιουργία αναχωμάτων σε κάθε απόπειρα και μεθόδευση απαξίωσης των συνιστωσών της ταυτότητάς της. Προϋποθέτει μια βαθιά ανατροπή της ρέουσας αντίληψης για τον σχεδιασμό: από μεμονωμένα κτίρια σε συνολικές, συνδυαστικές επιλογές με ιδιαίτερη αναφορά στα δίκτυα των δημόσιων χώρων και υποδομές-κόμβους.
Σε αυτή την ολιστική, οργανική αντιμετώπιση της πόλης, το Πολιτιστικό Κέντρο, που αντιστοιχεί στο μετα-εμπορικό Ξυλόκαστρο, θα είναι κεντρικός φορέας μιας νέας αναδυόμενης εικόνας της πόλης. Και για τους κουφιοκεφαλάκηδες, που έκαναν παιδομάζωμα μυαλών με πλειοδοσία «έξυπνης πόλης», χωρίς να καταλαβαίνουν τίποτα: ΕΞΥΠΝΗ ΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ Η ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙ ΚΑΙ ΥΛΟΠΟΙΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΤΟΝ ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΑΥΛΟ ΠΛΟΥΤΟ ΤΗΣ. Είναι βλακώδες να πιστεύεις ότι όλα γίνονται παντού, σε όλα «πάνε» όλα, να σκέπτεσαι, όπως τα σκυλιά που νομίζουν ότι «WC» είναι κάθε γωνία.
Οι Αποθήκες του ΑΣΟ μπορούν να συντελούν σε ένα creative cluster, σε μία ευρεία δημιουργική ζώνη αλλά με κέντρο τις Αποθήκες Φραντζή. Απαιτείται αρχικά μία τοπική συζήτηση, που κεντρικός διαχειριστής της πρέπει να είναι από κοινού οι πολίτες, το τοπικό συμβούλιο Ξυλοκάστρου και ο Δήμος. Η προσωπική μου πρόταση - από το 2002 - βρίσκεται εδώ: www.tinakanoume.gr/2019/06/2002.html. Είναι επιλογή που αντιστοιχεί στα μεγάλα, ωραία και αληθινά, που αξίζουν στο Ξυλόκαστρο και στον Δήμο.
Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο – 13 Ιουνίου 2019
Posted on : Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019 [ 0 ] comments Label:

by : tinakanoumegk