ενδείξεις - αντενδείξεις





πρός τό δεῖν οὕτω



Προηγούμενα εὕσημον λόγον δῶτε








by : tinakanoumegk

Αύγουστος: Οικονομία, Γεωπολιτική, Περιβάλλον!

Επιτέλους  Αύγουστος.  Πλούσια η επικαιρότητα τον Ιούλιο. Ας ξεκινήσουμε με την πανδημία που σε όλο τον κόσμο, υπάρχει μια ανησυχία για το δεύτερο κύμα.

Στην οικονομία, το συμβούλιο κορυφής, μετά  από πολλά παζάρια κατέληξε σε μια απόφαση σούπα για τις χώρες του νότου. Για όλα φταίει ο νότος λένε οι  ισχυροί του  βορρά.

Έχουν δίκιο. Η πρώτη ύλη για το εθνικό μας φαγητό, τα σουβλάκια, προέρχεται από τρεις βασικούς παραγωγούς με έδρα τη Δανία, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Συγκεκριμένα, κάθε χρόνο στην Ελλάδα καταναλώνουμε περίπου 300.000 τόνους χοιρινό από τους οποίους οι 200.000 είναι εισαγόμενοι.

Σε αξία τα 500 εκατομμύρια ευρώ.

 Η εγχώρια παραγωγή βοείου/ μοσχαρίσιου κρέατος καλύπτει μειοψηφικό μερίδιο της εγχώριας κατανάλωσης. Η εγχώρια παραγωγή μειώθηκε δραματικά τα τελευταία χρόνια με συνέπεια η ελληνική αγορά να εισάγει περίπου το 70% του Βοείου κρέατος που καταναλώνει, από το εξωτερικό.

Σε αξία 430 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτά όλα ως απάντηση στο πολιτικό προσωπικό  της Αθήνας,  για τα παραμύθια τα Χαλιμάς και την αναδιάταξη της ελληνικής οικονομίας.

Αν βέβαια   η ομάδα των χωρών του νότου είχε από χρόνια, αναπτύξει ένα πολιτικοοικονομικό δεσμό πολλές αποφάσεις στα συμβούλια κορυφής, θα ήταν διαφορετικά. Δυστυχώς λείπουν οι ηγέτες να διαμορφώσουν ένα στρατηγικό σχέδιο.

Για τα αποτελέσματα υπάρχει όπως πάντα μια διαφορετική ανάγνωση. Η κυβέρνηση μιλάει για θρίαμβο. Δεκάδες δισεκατομμύρια, θα εισρεύσουν στα κρατικά ταμεία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μιλούν για ήττα. Οι πιο ψύχραιμοι  και σοβαροί  μιλούν για δώδεκα δισεκατομμύρια, επιχορηγήσεις τα επόμενα τρία χρόνια. Σταγόνα στον ωκεανό για μια χώρα ρημαγμένη και αποικία χρέους.

Η μεγάλη βιομηχανία του τουρισμού  φέτος δεν θα ξεπεράσει σε έσοδα  τα τρία δισεκατομμύρια. Ο πολύς υπουργός  μιλούσε για είκοσι δις.

Βέβαια τις τελευταίες μέρες όλοι μας πήραμε και κάποια μαθήματα τηλεοπτικά γεωπολιτικής, γεωστρατηγικής και αμυντικής θωράκισης, με τον συνωστισμό των διεθνολόγων, των στρατιωτικών και των  αναλυτών στα τηλεοπτικά πάνελ και παράθυρα, για την κρίση στην ανατολική μεσόγειο με το ένοχο γείτονα μας.

Εντύπωση  έκανε η επιμονή ορισμένων «ντελιβεράδων» της δημοσιογραφίας, να ρωτούν τους «ειδικούς», αν θα γίνει θερμό επεισόδιο και αν οι ένοπλες δυνάμεις είναι σε θέση να σταματήσουν τον νέο Χίτλερ. Η δημοσιογραφία στα καλυτέρα της. Όχι όμως για μια χώρα του δυτικού κόσμου αλλά για χώρα τηλεοπτικής μπανανίας.

Στην Κορινθία ζήσαμε όλοι μας μέσα από τις εικόνες, κυρίως των τοπικών καναλιών και δημοσιογράφων την μεγάλη πυρκαγιά.

Ένα πανέμορφο δάσος έγινε στάχτη, χιλιάδες στρέμματα ελαιόδεντρων και καλλιεργήσιμης γης δεν υπάρχουν πια.

Η καταστροφή πράγματι δεν μπορεί να υπολογιστεί γιατί θα μας ακολουθεί για τα επόμενα χρόνια.

Μεγάλο το οικολογικό πρόβλημα κυρίως τους χειμερινούς μήνες που θα προκύψει, από τα ακραία καιρικά φαινόμενα που ενδεχομένως να υπάρξουν και στην περιοχή μας όπως είναι οι βροχές που θα φέρουν κατολισθήσεις και πλημμύρες.

Εκατοντάδες οικογένειες για τα επόμενα χρόνια θα παραμείνουν χωρίς εισόδημα.

 Δεν ξέρω αν θα φτάσουν ποτέ τα χρήματα να αποζημιωθούν, αν και η γνώμη μου είναι ότι τα χρήματα δεν είναι ποτέ αρκετά για να γιατρέψουν αυτή την σχέση που υπάρχει ανάμεσα στον αγρότη καλλιεργητή με τους καρπούς της μάνας γης.

Γράφει ο Ντίνος Παπαντωνίου


by : tinakanoumegk



     Αφορμή για το παρακάτω σημείωμα είναι μια γραπτή απάντηση του Δήμου με υπογραφή Βλάση Τσιώτου. Ένας κάτοικος, δημότης του Μελισσίου  ζήτησε να μάθει τους λόγους παραίτησης του προέδρου της κοινότητάς του. Η απάντηση ήταν ότι δεν μπορεί να του δοθεί η παραίτηση «γιατί δεν προκύπτει ειδικό έννομο συμφέρον σας». 48 ημέρες περίμενε ο πολίτης να μάθει, γιατί παραιτήθηκε ο πρόεδρός του και ο πολίτης, η κοινωνία δεν πρέπει να γνωρίζουν τους λόγους παραίτησης. Μια αντίληψη νομής της πληροφόρησης και γιάφκας.
     Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να αποκτήσουν την έννοια του σεβασμού στον πολίτη και της δημοτικής πολιτικής ηθικής; Στον λίγο χρόνο άσκησης των καθηκόντων τους εμπεδώνουν στην κοινή συνείδηση όχι μόνο την μηδενική πολιτική δημιουργία αλλά και την ανύπαρκτη πολιτισμική κοινωνικότητα. Η Τετράς της Φραντζή (Τσώτος, Αποστολόπουλος, Λόντος, Μενούνου), δεν βλέπει τον Δήμο ως κοινή οντότητα, ένα ολοκληρωμένο θεσμικό περιβάλλον. Εσώκλειστοι, φοβικοί και ανασφαλείς διακομίζουν από τα παράθυρα του facebook τα επίχειρα των υποτυπωδών επιτευγμάτων τους. Ο Δήμαρχος πρωτοπορεί σε αναρτήσεις ή απαντήσεις με σαχλίτσες και σαλιαρίσματα νηπιακού επιπέδου.
     Ένα παράδειγμα που λειτουργεί με αισθήματα ενστάσεων και υπόνοιας δοσοληψίας είναι η ραμποειδής κατασκευή των πεζοδρομίων εμπρός από το νέο μεγάλο πολυκατάστημα, ώστε να εξυπηρετούνται οι πελάτες του. Ενδιαφέρεται ο δήμαρχος για τους ΑΜΕΑ στην Συκιά αλλά πόσους τραυματίες θα κάνει με την αυθαίρετη κατάληψη αυτού του πεζοδρομίου, από την συμφόρηση της κυκλοφορίας, την ταλαιπωρία πεζών και περιοίκων; Στο ποιος αποφάσισε για το έργο της κεντρικής πλατείας απάντησε με μία λέξη: “ εγώ“. Στην κοινωνία του Ξυλοκάστρου και της Ευρωστίνης συζητείται έντονα το ζήτημα της στέγασης του ΚΔΑΠ και τις ενέργειες της αντιδημάρχου Ελίνας Μενούνου να νοικιάσει το δικό της κτίριο. Απαγορεύεται να πιστεύεις στην χρήση της εξουσίας για ίδιον όφελος. Έχεις υποχρέωση να ελέγχεις την χρήση της εξουσίας αν σου δίνει δικαιώματα να υποψιάζεσαι ότι την χρησιμοποιούν προς ίδιον όφελος.  Έχω κάνει αίτημα στον Δήμο να μου δώσουν την μελέτη και τις υπογραφές των μηχανικών ασφαλείας του κόμβου στην Λυκοποριά. Ο Δήμαρχος για να δηλώνει ότι είναι ασφαλής σημαίνει ότι έχει δει και γνωρίζει. Αλλά αυτό δεν πρέπει να το γνωρίζουμε εμείς. Είναι λίγα μικρά δείγματα μεγάλης αλαζονείας, που μπορούν να υπολαμβάνονται ως αδυναμία διαφάνειας, αποφυγή δημόσιου λόγου. Αυτός ο τρόπος διοίκησης επιβάλλει  στους πολίτες τον έλεγχο των διαχειριστικών θεμάτων, είτε θεσμικών δημοκρατίας, είτε οικονομικών παραστάσεων. Οι στερήσεις αναπληρώνονται πολλές φορές από υλικές ή άυλες ιδιοτέλειες.
     Αόρατοι σύμβουλοι και οι περί τον δήμαρχο παιδιά της αριστείας εγκαθίστανται ενώ μια αντιδήμαρχος αποχωρεί. Μας αντιμετωπίζουν και επιλαμβάνονται του θέματος έτσι: καλά να πάθουν οι χαζοτουρίστες στον τόπο τους που μπήκαν και ψήφισαν στο πρώτο μαγαζί.
     Δεν γνωρίζω πως έπαιρναν τα γράμματα, όταν σπούδαζαν. Εδώ, όμως, έχουν αναπτύξει αφομοιωτική ταχύτητα μαθημάτων για όλες τις κρυφές τσαλιμαγκιές και κουτοπονηριές. Όταν θέλεις να αποστασιοποιείσαι από την κοινωνία, να την κρατάς στο σκοτάδι, μόνο σκοτεινές υποθέσεις μπορείς να διεκπεραιώσεις. Αναζητείται φως και από την «αντιπολίτευση» και τοπικούς δημοσιογράφους βεβαίως. Να ασκηθούν, γιατί βλέπω ότι και το θαμπό φως τους τυφλώνει.

Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο / 7 Αυγούστου 2020

by : tinakanoumegk



       Η πόλη της Κορίνθου είχε δύο μάτια και έβλεπε τον κόσμο. Είχε δυο λιμάνια, δυο χέρια που τον άγγιζε. Ήταν κόμβος ροής ανθρώπων και αγαθών. Αναπτύχθηκε σε σημείο τομής μεταφορικών δικτύων.
      Σήμερα τι είναι; Αυτοκαταναλώνεται εσωτερικά. Αυτοδιασωληνώνεται με την κακομοιριά. Οι συζητήσεις εντός της: μια εικόνα ακινησίας, μικροτήτων και όχι πόλης της καινοτομίας. Σε κεντρικό αυτοδιοικητικό επίπεδο παρουσιάζουν μορφή τυχοδιωχτικού ακτιβισμού. Τούτο λέγειν και ποιείν και το άλλο μη αφιέναι. Πεζόδρομοι, πλατεία κατόπιν, τι θα κάνουμε την Δημοτική Αγορά, παραλία… και έχει υπομονή ο χρόνος. Να τον γεμίσουμε με αυτό που «θα μας έρθει».
1.         Κάθε σοβαρή πολεοδομική πρόταση, που είναι επανακαθορισμός συμπεριφοράς ανθρώπων, δεν ξεκινά από τα υπάρχοντα δεδομένα «μετακίνησης». Δεν είναι εφαρμογή συνεπειών αυτών που συμβαίνουν αλλά, αν θέλουμε να είναι δομικές προτάσεις βιώσιμης προοπτικής, είναι σχεδίαση που εκπαιδεύει σε άλλη ποιότητα ζήτησης και προσφοράς. Διαμορφώνει νέες ποιοτικές συνθήκες ζωής και δεν είναι εφαρμογές των «τάσεων» που υπάρχουν. Αν ήταν αλλιώς, ούτε «ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων» θα σκεφτόταν κάποιος, ούτε αναπλάσεις με ταυτοτικές κεντρικότητες. Στην παρουσίαση του ΣΒΑΚ (Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, που πρώτη του παρουσίαση έκανε ο Δήμος), ο καθηγητής Βλαστός είπε: «προέχει η πολεοδομική ταυτότητα, η κυκλοφοριακή οργάνωση θα πειθαρχήσει στην πολεοδομική και κοινωνική ταυτότητα».
Με απλά λόγια, οι πολιτικοί δεν πρέπει να προσαρμόζονται στα δεδομένα, να μην καθοδηγούνται από γκάλοπ, και από το «τι θέλει ο λαός». Αν ήταν σωστή αυτή η μεθοδολογία, μεγάλος κίνδυνος από την απαίτηση μεγάλης μερίδας να κάνουμε καφετέρια στην Ακρόπολη.
Γι΄ αυτό και κάθε μελέτη κινητικότητας μέσα στην πόλη απαιτεί ιεραρχήσεις και αξιολογήσεις προτεραιοτήτων.  
2.        Εμπεδώθηκαν στο έδαφος, στον χώρο επιλογές πεζοδρόμων, open cafe, και μετά την πλατεία Κορινθιακής αμορφίας και αφασίας μπήκε το ερώτημα της βιώσιμης αστικής κινητικότητας. Μία φορά δεν μπορούν να σκεφτούν και σε γενικές γραμμές συνολικά; Να αποδείξουν ότι έχουν στο μυαλό τους μια ταυτότητα και έναν αισθητικό και κοινωνικό ορίζοντα; Η κεντρική πλατεία σε συσκευασία απείρου γενικότητας, συμπίλημα «έργων μηχανικού», μηδενικής κορινθιακής αυτοπροσωπείας. Ενώ συντηρείται και μια  αυτοπεποίθηση ταυτότητας και φόβου, μπας και χάσουν την ταυτότητά τους από λίγους μετανάστες. Ποια ταυτότητα κουβαλάνε;
3.        Στην παρουσίαση του προγράμματος ΣΒΑΚ ο Γιάννης Γκεζερλής υπενθύμισε την μελέτη και τις προτάσεις του Πανεπιστημίου της Πεσκάρας και ότι «η πόλη έχει γυρισμένη την πλάτη στην θάλασσα». Όταν στην παρουσίαση της μελέτης τους οι Ιταλοί μιλούσαν για την μεγάλη «πλατεία του Κορινθιακού» πολλοί έξυπνοι δικοί μας έκρυβαν τα γέλια τους. Κάποιοι τότε έγραφαν για την θάλασσα ως «φυσικό εμπόδιο» για τα αυτοκίνητα αλλά μέχρι εκεί. Όμως μέσα στην μελέτη αυτή, πολεοδομικών οριζόντων, θα διευρυνθούν τα πεδία κοινών σημασιών και προτάσεων.
4.         Κάποτε πρέπει να μάθουμε και εμείς οι παραπέρα Κορίνθιοι τι θα είναι αυτό το λεγόμενο «Διοικητήριο». Μας αφορά και εμάς; Να μάθουμε ποιος το ονόμασε Διοικητήριο, που ίσως του έχουν μείνει ψυχολογικά στρατιωτικά κατάλοιπα. Για την χωροθέτησή του δεν κάνουν λάθος. Να το πάνε και πιο πέρα από την Ποσειδωνία, κατά Αγίους Θεοδώρους. Θάναι ευκαιρία να κάνουμε μια μελέτη αστικής και υπεραστικής κινητικότητας. Αν αφορά Ευρωστίνιους και Φενεάτες να εξηγηθεί το όσο μακρύτερα τόσο καλύτερα.
5.          Η Κόρινθος περιβάλλεται από πλέγμα υποδομών κυκλοφοριακής έντασης. Έχει δημιουργηθεί μία ιεραρχία. Πότε συζητήθηκε η συμπληρωματικότητα ή ο αποκλεισμός από αυτά τα δίκτυα; Πώς εξυπηρετείται η πόλη της Κορίνθου ως σώμα που αντιπροσωπεύει και εξυπηρετεί την ενδοχώρα της;
6.         Δυστυχώς δεν παράγουμε για να καταναλώσουμε. Ευτυχώς παράγει αυτό που έχει μείνει από εποχές κύρους, ευμάρειας και δόξας. Η Αρχαία Κόρινθος επιμένει να υπάρχει. Κινείται μόνο η ιστορία και της Κορίνθου την βιωσιμότητα το παρελθόν ορίζει.

       Γρηγόρης Κλαδούχος / Ξυλόκαστρο, 4 Αυγούστου 2020
by : tinakanoumegk

ΑΠΟ: Enallaktikos.gr
Για τη μόνιμη και δυστοπική ενσωμάτωση της τεχνολογίας σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας, με αφορμή την πανδημία του κορωνοϊού, προειδοποιεί η Ναόμι Κλάιν σε άρθρο της στο theintercept.com.

Ακολουθεί μεταφρασμένο ένα μικρό και χαρακτηριστικό απόσπασμα του άρθρου της Ναόμι Κλάιν:
Σε μία πρόσφατη ενημέρωση του κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, Andrew Cuomo, σχετικά με την εξέλιξη της πανδημίας την πολιτεία, συμμετείχε μέσω βιντεοκλήσης ο τέως CEO της Google, Eric Schmidt, ο οποίος ανακοίνωσε ότι θα διευθύνει μια επιτροπή, που θα συντονίσει την μετάβαση της Νέας Υόρκης στην μετα-Covid εποχή, με έμφαση στην μόνιμη ενσωμάτωση της τεχνολογίας σε κάθε πτυχή της αστικής ζωής.  
«Οι πρώτες προτεραιότητες αυτού που προσπαθούμε να κάνουμε», δήλωσε ο Schmidt, «εστιάζονται στην τηλε-υγεία, στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση και στις ευρυζωνικές συνδέσεις. … Πρέπει να αναζητήσουμε λύσεις που μπορούν να παρουσιαστούν τώρα και να επιταχυνθούν, και να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα». Για να μην υπάρχει αμφιβολία ότι οι στόχοι του τέως προέδρου της Google ήταν καθαρά καλοπροαίρετοι, στο background η εικόνα του πλαισιωνόταν από χρυσά φτερά αγγέλου.
Μόλις μια μέρα νωρίτερα, ο Cuomo είχε ανακοινώσει μια παρόμοια συνεργασία με το Ίδρυμα Bill και Melinda Gates για την ανάπτυξη ενός «εξυπνότερου εκπαιδευτικού συστήματος». Αποκαλώντας τον Gates «οραματιστή», ο Cuomo είπε ότι η πανδημία έχει δημιουργήσει «μια στιγμή στην ιστορία που μπορούμε πραγματικά να ενσωματώσουμε και να προωθήσουμε τις ιδέες του [Gates]… όλα αυτά τα κτίρια, όλες αυτές οι φυσικές αίθουσες διδασκαλίας - γιατί χρειάζονται άραγε με όλη την τεχνολογία που έχετε;» ρώτησε, προφανώς ρητορικά. 
Χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να "κολλήσει", αλλά κάτι που μοιάζει με ένα νέο, συνεκτικό δόγμα του σοκ της πανδημίας αρχίζει να εμφανίζεται. Πείτε το "Τηλε-New Deal". Πολύ πιο υψηλής τεχνολογίας από οτιδήποτε έχουμε δει κατά τη διάρκεια προηγούμενων καταστροφών, είναι αυτό το μέλλον, καθώς οι σωροί εξακολουθούν να συσσωρεύονται. Και οι προηγούμενες εβδομάδες της φυσικής μας απομόνωσης, δεν μοιάζουν με επώδυνη ανάγκη για τη σωτηρία ζωών, αλλά ως ζωντανό εργαστήριο για ένα μόνιμο - και εξαιρετικά κερδοφόρο - 'χωρίς επαφή΄ μέλλον, αναφέρει μεταξύ άλλων η Κλάιν.
Η Anuja Sonalker, Διευθύνουσα Σύμβουλος της Steer Tech, μιας εταιρείας που εδρεύει στο Maryland και πωλεί τεχνολογία αυτόματης στάθμευσης, συνόψισε πρόσφατα τη νέα πραγματικότητα. «Υπήρξε μια ξεχωριστή... προθέρμανση σε μια τεχνολογία χωρίς ανθρώπινη επαφή», είπε. «Οι άνθρωποι είναι βιολογικοί κίνδυνοι, οι μηχανές δεν είναι.»
Είναι ένα μέλλον, στο οποίο τα σπίτια μας δεν θα είναι ποτέ ξανά αποκλειστικά προσωπικοί χώροι, αλλά, μέσω της ψηφιακής σύνδεσης υψηλής ταχύτητας, θα είναι τα σχολεία μας, το γραφείο του γιατρού μας, τα γυμναστήρια μας και, εάν μας υποχρεώσει το κράτος, οι φυλακές μας. Φυσικά, για πολλούς από εμάς, αυτά τα ίδια σπίτια είχαν ήδη μετατραπεί σε χώρους εργασίας χωρίς διακοπή και στους κύριους χώρους ψυχαγωγίας μας πριν από την πανδημία, και η υπό επιτήρηση φυλάκιση ήταν ήδη σε εξέλιξη. Αλλά στο μέλλον, όλες αυτές οι τάσεις είναι έτοιμες για μια στρεβλή επιτάχυνση, λέει η Κλάιν.
Αυτό είναι ένα μέλλον στο οποίο, για τους προνομιούχους, σχεδόν όλα παραδίδονται στο σπίτι, είτε ψηφιακά μέσω της streaming και cloud τεχνολογίας, είτε φυσικά μέσω οχήματος χωρίς οδηγό ή με drone.
Είναι ένα μέλλον που απασχολεί πολύ λιγότερους δασκάλους, γιατρούς και οδηγούς. Δεν δέχεται μετρητά ή πιστωτικές κάρτες (με το πρόσχημα του ελέγχου του ιού).
Είναι ένα μέλλον που ισχυρίζεται ότι λειτουργεί με «τεχνητή νοημοσύνη», αλλά στην πραγματικότητα συγκρατείται από δεκάδες εκατομμύρια ανώνυμους εργαζόμενους που βρίσκονται στοιβαγμένοι σε αποθήκες, κέντρα δεδομένων, ηλεκτρονικά sweatshops, ορυχεία λιθίου, βιομηχανικές εκμεταλλεύσεις, μονάδες επεξεργασίας κρέατος και φυλακές, όπου δεν προστατεύονται από τις ασθένειες και την υπερεκμετάλλευση.
Είναι ένα μέλλον στο οποίο κάθε κίνησή μας, κάθε λέξη μας, κάθε σχέση μας είναι ανιχνεύσιμη, ιχνηλατημένη και αποθηκευμένη μέσω εξαγωγής δεδομένων από πρωτοφανείς συνεργασίες μεταξύ κυβερνήσεων και τεχνολογικών γιγάντων.
 Αν όλα αυτά ακούγονται οικεία, είναι επειδή, στην προ Covid εποχή, αυτό το σχεδιασμένο με ακρίβεια μέλλον, βασίστηκε σε εφαρμογές κινητών, που μας ΄πουλήθηκαν΄ στο όνομα της ευκολίας και της εξατομίκευσης.
Αλλά πολλοί από εμάς είχαν ανησυχίες.
  • Σχετικά με την ασφάλεια, την ποιότητα και την ανισότητα των τηλεματικών και διαδικτυακών τάξεων.
  • Σχετικά με τα αυτοκίνητα χωρίς οδηγό που σκοτώνουν πεζούς και τα drones που καταστρέφουν πακέτα (και ανθρώπους).
  • Σχετικά με την παρακολούθηση τοποθεσίας και το εμπόριο χωρίς μετρητά που εξαλείφουν το απόρρητό μας και εγκαθιδρύουν τις φυλετικές διακρίσεις και τις διακρίσεις λόγω φύλου.
  • Σχετικά με τις αδίστακτες πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης που δηλητηριάζουν τις πληροφορίες μας και την ψυχική υγεία των παιδιών μας.
  • Σχετικά με «έξυπνες πόλεις» γεμάτες με αισθητήρες που αντικαθιστούν την τοπική αυτοδιοίκηση.
  • Σχετικά με τις καλές δουλειές που αυτές οι τεχνολογίες εξαφανίζουν.
  • Σχετικά με τις κακές δουλειές που παράγουν μαζικά.

Και πάνω απ' όλα, είχαμε ανησυχίες σχετικά με τον πλούτο και τη δύναμη που απειλούν τη δημοκρατία και που συσσωρεύονται από μια χούφτα τεχνολογικών εταιρειών, οι οποίες είναι κυρίαρχες της παραίτησης - αποφεύγοντας κάθε ευθύνη για τα συντρίμμια που άφησαν πίσω στους τομείς που κυριαρχούν τώρα, είτε πρόκειται για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το λιανικό εμπόριο ή τις μεταφορές.
Αυτό ήταν το... αρχαίο παρελθόν που ήταν γνωστό ως τον Φεβρουάριο. Σήμερα, πολλές από αυτές τις βάσιμες ανησυχίες παρασύρονται από ένα παλιρροϊκό κύμα πανικού, και αυτή η ξαναζεσταμένη δυστοπία περνά από μια βιαστική επανάληψη. Τώρα, σε ένα οδυνηρό σκηνικό μαζικού θανάτου, μας πουλάνε την αμφίβολη υπόσχεση ότι αυτές οι τεχνολογίες είναι ο μόνος πιθανός τρόπος για να αποφύγουμε την πανδημία. Τα απαραίτητα κλειδιά για να διατηρήσουμε τους εαυτούς μας και τους αγαπημένους μας ασφαλείς.
Χάρη στον Cuomo και τις διάφορες συνεργασίες του με δισεκατομμυριούχους, το κράτος της Νέας Υόρκης γίνεται ένας εκθαμβωτικός εκθεσιακός χώρος για αυτό το απαίσιο μέλλον - αλλά οι φιλοδοξίες φτάνουν πολύ πέρα ​​από τα σύνορα οποιουδήποτε κράτους ή χώρας.
Και στο κέντρο όλων είναι ο Eric Schmidt. Λίγο πριν οι Αμερικανοί καταλάβουν την απειλή του Covid-19, ο Schmidt είχε ήδη ξεκινήσει μια επιθετική εκστρατεία lobbying και δημοσίων σχέσεων, προωθώντας με ακρίβεια το όραμα «Black Mirror» για την κοινωνία. Στο επίκεντρο αυτού του οράματος βρίσκεται η απρόσκοπτη διασύνδεση της κυβέρνησης με μια χούφτα γίγαντες της Silicon Valley - δημόσια σχολεία, νοσοκομεία, ιατρεία, αστυνομία και στρατός, όλες οι εξωτερικές υπηρεσίες (με υψηλό κόστος) παραδίδονται σε ιδιωτικές εταιρείες τεχνολογίας.

 φωτο@flickr
by : tinakanoumegk


-0:25

Thanasis Panou

Ερρίκο Μαλατέστα
14 Δεκεμβρίου 1853 - 22 Ιουλίου 1932
Ιταλός αναρχικός.
Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ζωής βρισκόταν σε εξορία από την πατρίδα του, την Ιταλία και συνολικά πέρασε πάνω από δέκα χρόνια στην φυλακή.
Έγραψε και εξέδωσε ριζοσπαστικές εφημερίδες, ενώ ήταν φίλος του Μιχαήλ Μπακούνιν.
Με την περίφημη φράση του
«Αν, προκειμένου να νικήσουμε, θα έπρεπε να στήσουμε κρεμάλες στις πλατείες, θα προτιμούσα να χάσουμε»
ο ιταλός αναρχικός βάλθηκε να κηρύξει την ηθική της αλληλεγγύης.
by : tinakanoumegk


Αν γκρεμιζόταν το Κάστρο της Αστυπαλιάς, αν ο Λευκός Πύργος και το Γεντί Κουλέ της Θεσσαλονίκης αφήνονταν να καταρρεύσουν, αν το Θέατρο της Επιδαύρου γινόταν χώμα, το Ασκληπιείο της Κω, η Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, αν το Ρολόι της Άρτας κατέρρεαν, ποια θα ήταν η στάση των κατοίκων και ποια απολογία θα μπορούσε να σώσει αυτούς που εκλέχτηκαν για να ορίζουν τις τύχες των πόλεων;
Αν αυτές οι καταστροφές συντελούνταν με βόμβες, θα είχαμε έναν πόλεμο, όχι μόνο φονικό για τις ανθρώπινες ζωές αλλά φονιά για την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Κι αν έτσι χαρακτηρίζεται η καταστροφή της Παλμύρας από τους φονιάδες του Isis, γιατί και με ποιο μέτρο επιείκειας πρέπει να κριθούν αυτοί, που σε καιρό μάλιστα ειρήνης, «βομβαρδίζουν» με την αδιαφορία τους την κληρονομιά ενός τόπου;
Και αν η αρχαιοκαπηλία αποτελεί κακούργημα, γιατί ξεπουλάει την ιστορία των τόπων, με ποιο όρο μπορεί να προσδιοριστεί το κακούργημα που αφήνει τα ιστορικά τοπόσημα στην καταστροφή του χρόνου, που αδιαφορεί και μ’ έναν άλλο τρόπο ξεπουλάει όσα σηματοδοτούν τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης;
Αν μια πόλη θεμελιώθηκε πρόσφατα και δεν έχει κάστρα ή αγάλματα για να υπερασπιστεί την ιστορία της, παρά ένα Σταθμό τρένων που αποτελεί τη μήτρα της και αυτό το γενεσιουργό κύτταρο, που την έκαμε από ερημιά πόλη, αφηνόταν να ρημαχτεί, πώς θα χαρακτήριζε κανείς τους «τοπικούς άρχοντες» αλλά και την πλειοψηφία των αδιάφορων κατοίκων, εκτός από ανίκανους και σκάρτους κληρονόμους;
Κι αν ακόμη περισσότερο αυτή η πόλη είναι ακριτική και τα γεωπολιτικά συμφέροντα την βάζουν στο επίκεντρο εξελίξεων, με άγνωστες, πάντως όχι ευοίωνες προοπτικές και αποποιείται το ιστορικό της θεμέλιο και μένει μόνο προς χρήση και κατάχρηση φονικών στόλων και αποβάσεων ξένων στρατευμάτων, ( 3000 Αμερικάνοι πεζικάριοι και 800 οχήματα προχτές) τι θα έχει να δείξει σε λίγο στα παιδιά της, εκτός από φραπεδάδικα, με πλαστικές καρέκλες, στην παραλία, και μαγαζιά του «κορίτσια ο στόλος»;
Η συνέντευξη που ακολουθεί είναι από μόνη της ένα ιστορικό αποτύπωμα. Από το Γαλλικό Σταθμό ως το Νοσοκομείο του ΔΣΕ. Εύχομαι οι Φίλοι του Γαλλικού σταθμού Αλεξανδρούπολης να περιηγηθούν σύντομα αναστηλωμένο και επάξια φροντισμένο το ιστορικό τους θεμέλιο.
Μας αφορά όλους η κάθε πέτρα αυτού του τόπου που αφήνεται να ρημάζει.



by : tinakanoumegk
Μια που δεν είναι λίγοι όσοι παίρνουν τις θάλασσες, αλλά και τα βουνά…, λέω να μιλήσω λίγο για τα βουνά…, γιατί για τις θάλασσες έχει παραγίνει η διαφήμιση και κυρίως η καλοκαιρινή, λες και η χώρα αυτή ζει μόνο για τον τουρισμό (Σημείωση: Ο τουρισμός θα υπάρχει για όσο το Τοπίο και η ομορφιά αυτού του τόπου δεν θα έχουν καταρρεύσει & δεν θα αφανιστεί με τους διάτρητους περιβαλλοντικούς χειρισμούς της υποκρισίας, της πολιτικής υποταγής και ατζαμοσύνης, της εθελοτύφλωσης και του "ψυχοπαθολογικής διάστασης" παράδοξου της «καταστροφής του περιβάλλοντος και άρα του τουριστικού μας προϊόντος, προσκαλώντας παράλληλα και εναγωνίως τον τουρισμό….» ….)
Δεν είναι καθόλου λίγοι όσοι διαθέτουν κτήματα στα ορεινά χωριά της Ελλάδος και μένουν σχετικά χιλιομετρικά κοντά σ’αυτά ή και δίπλα σ΄αυτά…, και καθόλου λίγα τα κτήματα που παραμένουν ανεκμετάλλευτα στην ορεινή χώρα….
Ένα από τα επιχειρήματα των αδίστακτων επιδρομέων «καταστροφής των ορεινών Τοπίων» όπως τα Αιολικά (με το «πράσινο» φως της πολιτείας….), είναι το ότι στην ορεινή Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον ούτε γεωργία, ούτε κτηνοτροφία και ότι οι ανεμογεννήτριες θα φέρουν έσοδα που θα ενισχύσουν και τις τοπικές κοινωνίες όπου απέμειναν… Τεράστιο το ψεύδος, αλλά για το σύνολο των ψεμάτων αυτών που επιστρατεύονται για να προωθούν τα Αιολικά οπουδήποτε στον ορεινό όγκο της χώρας και στα μοναδικά Ελληνικά Τοπία έχουμε μιλήσει και έχουμε πολλάκις προσπαθήσει ώστε να ακουστούμε από τους κωφούς σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης….
Είναι σημαντική η επάνοδος στις περιοχές αυτές μιας «προσαρμοστικής» και «επιστημονικά επιλεγμένης» αειφορικού χαρακτήρα γεωργίας η οποία εάν προωθούνταν με τα κατάλληλα κίνητρα, θα στέφονταν από μεγάλη επιτυχία τώρα που πολλοί είναι αυτοί που για πολλούς κοινωνικοοικονομικούς λόγους ψάχνουν να βρουν διεξόδους στις περιοχές των παππούδων και των πατεράδων τους….
Τελείως πρόχειρα αναφέρω στη συνέχεια μια σειρά από καλλιεργητικές δραστηριότητες που λόγω της ορεινής τοποθεσίας θα μπορούσε εύκολα κανείς να τις εντάξει στις βιολογικές/οικολογικές, τις προσαρμοστικές, τις περιζήτητες…., όπως :
Φουντουκιές
Κυδωνιές
Μηλιές
Αχλαδιές
Δαμασκηνιές
Καρυδιές
Καστανιές
Pecan (γιατί όχι….)
Κορομηλιές (τζανεριές)
Βανίλιες
Κερασιές
Αμπέλια
Ακτινίδια
Αρωματικά και φαρμακευτικά (ρίγανη, τσάγια βουνού, λοιπά βότανα)
Ανάπτυξη δασικών φυτωρίων (για αναδασώσεις και καλλωπιστικά)
Super foods (αρώνια, κρανιά, βατόμουρα, κούμαρα, φραγκοστάφυλλα, αγριοφράουλες, μύρτιλλα και λοιπά φρούτα του δάσους…)
Γλυκό καλαμπόκι κοντά σε ποταμιές και ρέματα (περιζήτητο φρέσκο και κατεψυγμένο)
Κριθάρια σε σχετικά επίπεδα και προσπελάσιμα ξέφωτα χωράφια, με φτωχότερα εδάφη..
Μποστανικά & κηπευτικά διάφορα με ντόπιες ποικιλίες… (πιπεριές, ντοματιές, μελιτζάνες, φασολάκια και όσπρια διάφορα, πεπονοειδή και καρπούζια, κολοκύθια, πράσινα σαλατικά, κλπ)
Δημιουργία φυτειών συγκαλλιέργειας…
Μελισσοκομία
Πεστροφοτροφία με διευθετήσεις φυσικών ροών στο πλαίσιο μιας διαχειριζόμενης ορεινής υδρονομίας (γούρνες, κλπ)
Αιγοπροβατοτροφία με διατήρηση και προστασία γηγενών φυλών (για κρέας και τυροκομεία)..
Μη ενσταβλισμένη βοοτροφία (ελεύθερης βοσκής με ελληνικές φυλές)
Ανάδειξη της γαϊδουροτροφίας (για γάλα γαϊδούρας)
Δημιουργία Ιπποτροφείων για τον τοπικό ορεινό αγροτουρισμό και τον δασικό τουρισμό
Πτηνοτροφία ελεύθερης βοσκής (κότες, φραγκόκοτες, γαλόπουλα, πάρκα στρουθοκαμήλων, κλπ)
Δημιουργία αγοράς αγροτών (farmer markets) στα κοντινά αστικά κέντρα με συγκεκριμένες ημέρες «διάθεσης ορεινών προϊόντων»…
κλπ....
Αντίστοιχη Ίδρυση καθετοποιημένων μονάδων με τυποποίηση, ξηραντήρια, συσκευασία, οινοποιία, αποστακτήρια, ζωοτροφάδικα, κλπ...
Πέρα από την εκμετάλλευση μεγάλης έκτασης εδαφών σε μεγαλύτερα υψόμετρα, στις περιοχές αυτές η παρουσία ενεργού πληθυσμού στην αγροτική δραστηριότητα έχει αποδειχθεί σωτήρια για την προστασία του περιβάλλοντος, όταν οι καλλιεργητικές πρακτικές συνδυάζονται με το συμβατό στο ανάγλυφο της κάθε περιοχής, με το μικροκλίμα της, με τον αντιδιαβρωτικό ρόλο των νέων φυτειών, με επεμβάσεις αγροδασοπονίας (αναδασώσεις γυμνών εδαφών και φυτοφτάχτες με δασικά είδη ενδημικά της περιοχής), κλπ…
Είναι γνωστό ότι οι περισσότερες ιδέες στο χαρτί απέχουν από την πράξη, αλλά δεν μπορούν να γίνουν και πράξη με την γνωστή αδιαφορία της πολιτείας για τον πρωτογενή της τομέα…. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω ότι η Τουρκία σήμερα φιγουράρει πρώτη στον κόσμο στην παραγωγή φουντουκιού το οποίο μάλιστα προέρχεται κατά κόρον από την περιοχή του Πόντου σε ορεινές και ημιορεινές τοποθεσίες. Η κρατική ενίσχυση της παραγωγής από την Τουρκική κυβέρνηση παραμένει υψηλή με αριθμό διευκολύνσεων (ευνοϊκός δανεισμός, κρατικές επιδοτήσεις, κλπ), δεδομένου ότι το φουντούκι αποτελεί πρωταρχικό εξαγόμενο είδος…
Οι ορεινές και λιγότερο ευνοημένες περιοχές της χώρας έχουν τα περιθώρια αν και δύσκολο να αναστηθούν στο σύνολό τους (όταν φεύγουν οι πληθυσμοί....), τουλάχιστον όμως να προσφέρουν ένα μέρος του ξεχασμένου δυναμικού τους στον πρωτογενή τομέα της χώρας, ο οποίος εδώ και δεκαετίες πορεύεται χωρίς σοβαρή Εθνική Πολιτική και χωρίς μακροπρόθεσμο Εθνικό Σχέδιο… Άλλωστε πολλά απ’ αυτά που αναφέρουμε παραπάνω εντάσσονται και στην μέχρι τώρα τρέχουσα ΚΑΠ, ελπίζω και στην επόμενη (2020-2027)…
Σ. Σεκλιζιώτης