Το κείμενο του Αθανασίου Κωτσάκη
GEROMORIAS.BLOGSPOT.COM
Μουσεία στη σημερινή Ελλάδα. Μεταμοντέρνες μουσειολογικές προσεγγίσεις και εμπορευματοποίηση μουσείων και αρχαιολογικών χώρων
Του Αθανασίου Κωτσάκη Athanasios Kotsakis (Ολόκληρο το εξαιρετικό κείμενο στο 1ο σχόλιο)
«Είχα δύο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια – φαίνονταν οι φλέβες, τόση εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα ’χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ’ Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν…
Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα:
Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Δι’ αυτά πολεμήσαμεν».
Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης
Νεοαποικιοκρατία και διαχείριση πολιτιστικής κληρονομιάς
Ο ρόλος της ξένης εξάρτησης της χώρας μας στη διαμόρφωση της πολιτικής διαχείρισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάςΜεταμοντερνισμός, Νεοφιλελευθερισμός και διαχείριση πολιτισμικών αγαθώνΑρχαιολογικοί χώροι και μουσεία μας έχουν εκχωρηθεί ουσιαστικά σε ιδιωτικές κερδοσκοπικές εταιρείες. Μέσα λοιπόν σε αυτήν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα η πολιτική της διαχείρισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.α) Ποιοι καθορίζουν τη μουσειακή πολιτική;β) Με ποιο ιδεολογικό υπόβαθρο και με την υποστήριξη ποιων πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων, εγχώριων ή και ξένων, υλοποιείται η μουσειακή πολιτική;γ) Με ποιες στοχεύσεις γίνεται η εκάστοτε διαμόρφωση και η γενικότερη διαχείριση των μουσειακών ή των αρχαιολογικών χώρων; 
Ποια η συμβολή της μεταμοντέρνας θεώρησης στην αποδόμηση της επιστημονικής μεθοδολογίας και στην υποχώρηση της γνώσηςΠως ερμηνεύεται η μουσειολογική επιλογή παρουσίασης περιορισμένων έως ελάχιστων πληροφοριακών στοιχείων για τον αναγνώστη;Μπορούν τα Μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι στην Ελλάδα να προσεγγίζονται όπως σε χώρες του προτεσταντικού ευρωπαϊκού Βορρά, όπως η Αγγλία και η Σουηδία, τα Μουσεία δεν αποτελούν χώρους ιστορικής μνήμης, αλλά μάλλον χώρους αναψυχής, ιδίως για τα ευπορότερα κοινωνικά στρώματα. Εκεί θα δει κανείς δεξιώσεις δίπλα σε αρχαιότητες, προϊόντα της αποικιοκρατικής λεηλασίας των παρελθόντων αιώνων από χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η Αίγυπτος, το Ιράκ (Μεσοποταμία), το Ιράν (Περσία), η Κίνα κτλ.Δεδομένου ότι τα εν λόγω μουσειακά αντικείμενα δεν αποτελούν μέρος της ιστορικής και πολιτισμικής κληρονομιάς των Ευρωπαίων αποικιοκρατών, αλλά απλώς «λάφυρα» του αποικιοκρατικού τους παρελθόντος αντιμετωπίζονται ως οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο μπορεί να τους προσπορίζει πλούτο, ως εμπόρευμα.Στη μεταμοντέρνα αντίληψη ενυπάρχει ένας διάχυτος μηδενισμός, μία έλλειψη σαφήνειας και απουσία καθάριου λόγου, ενώ δεν υπάρχει η πραγματικότητα και αλήθεια, την οποία μπορούμε να διερευνήσουμε με επιστημονικές μεθόδους, αφού η (κατά το δυνατόν) αντικειμενικότητα στην έρευνα θεωρείται αδύνατη και ανύπαρκτη. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επινοείται π.χ. το αξίωμα “History does not exist”, όπου κάθε απόπειρα προσέγγισης της ιστορικής αλήθειας, είτε μέσα από τας γραπτές πηγές είτε μέσα από τα αρχαιολογικά δεδομένα είναι μάταιη. Αντίθετα το μόνο δεκτό είναι η ύπαρξη «πολλαπλών ιστοριών», όπου ο καθένας έχει να υποστηρίξει την ατομική του «ιστορία», χωρίς την ανάγκη του ορθολογισμού και της επιστημονικής βασάνου, που θα οδηγούσε σε κάποιο (στο μέτρο του δυνατού) κοινά αποδεκτό επιστημονικό πόρισμα. Εκτός όμως από την απόπειρα αποδόμησης της εγκυρότητας των επιστημονικών μεθόδων, η αντίληψη αυτή έχει σημαίνοντα ρόλο και στην εν Ελλάδι «εθνοαποδόμηση», δηλαδή στο αφήγημα που υποστηρίζει ότι το ελληνικό έθνος είναι ένα «νεαρό» έθνος, διάρκειας ζωής δύο περίπου αιώνων, κατασκεύασμα του ελλαδικού κράτους και ουσιαστικά των δυτικών Μεγάλων Δυνάμεων, ενώ ο όρος «Τουρκοκρατία» έχει σχεδόν εξαλειφθεί, για λόγους που όλοι μπορούμε να φανταστούμε. ...Έτσι λοιπόν, σε κάποιες περιπτώσεις, εντυπωσιακά κατά τα άλλα εκθέματα συνοδεύονται απλώς από μία λεζάντα, χωρίς λεπτομέρειες, χωρίς ούτε καν χρονολόγηση. Αυτό είναι προφανές ότι εμποδίζει τον επισκέπτη από να τα εντάξει στον χώρο και το χρόνο, καθώς και να γνωρίσει τη χρηστικότητά τους και τον τρόπο λειτουργίας τους.Η υποτέλεια δεν άπτεται μόνον των εξωτερικών σχέσεων της χώρας μας, αλλά έχει και επιπτώσεις και στο πεδίο του Πολιτισμού και της διαχείρισης της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, δεδομένου του «ιδεολογικού μεταπρατισμού», ο οποίος επιχωριάζει σε μέλη της πολιτικο-οικονομικής και πνευματικής ηγέτιδας τάξης του τόπου μας, τα οποία λειτουργούν ως φορείς ξένων ιδεών, μέσα από τη διείσδυσή τους σε θέσεις-κλειδιά του κρατικού μηχανισμού, προς ίδιον όφελος.Κοινοποίησε μια δημοσίευση
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να
μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος.
Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως
και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
ΑΠΟ: https://malkidis.blogspot.com
Χρήστος Κηπουρός
Γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1949 και διαμένει στο Διδυμότειχο. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στη Θεσσαλονίκη. Σύζυγός του είναι η ιατρός Αλεξάνδρα Τρυφωνίδου. Έχουν δυο παιδιά στο πανεπιστήμιο. Εξελέγη Βουλευτής Έβρου το 1993 και το 1996 με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ενώ διετέλεσε μέλος της Κ.Ε. του {1986- 1996}.Παραπεμφθείς το 1995 για την άρση του Βέτο, και το 1996 -επειδή δεν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, λόγω Υμίων- αποπέμφθηκε από την Κ.Ο. το 1997, όταν στον προϋπολογισμό δεν ψήφισε τα κονδύλια της Εγνατίας. Επέστρεψε το 1998 ενώ αποχώρησε στις 23-2-1999 λόγω παράδοσης του Οτζαλάν. Στις 13-3-2000 πήρε μέρος στην ίδρυση της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης. Συγγραφικά Έργα του: Δεν θέλουμε η Θράκη να γίνει νέα Κύπρος, Πενταδάκτυλος, 1989, Αναγέννηση ή μεταμορφισμός; Οικολογία ενός κινήματος, Πενταδάκτυλος, 1991, Θράκη! Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας, Ρήσος, 1991, Η Θράκη θέλει αγώνα, Γόρδιος, 1994. Είναι υπό έκδοση: Η παρουσία μου στη Βουλή. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη γεωοικονομία. Οι δυο νέες του εργασίες είναι: Αγώνας για τη γεωοικονομική Δημοκρατία, Γόρδιος, 2002, καθώς και η σημερινή ηλεκτρονική έκδοση: σημειώσεις πολιτικής γεωοικονομίας, Κε.Γε.Με., 2004.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ www.tinakanoume.gr η γραφή είναι επεξεργασία εργαλείων αλλαγών. Είναι οικοδόμηση προϋποθέσεων συνείδησης πράξης Δεν επαρκούν οι αναλύσεις, η διαπίστωση συμπτωμάτων. Πολιτικός λόγος είναι η ανάγνωση των αιτίων, και η πρόταση που μπορεί να μετουσιωθεί σε πράξη μετασχηματισμών. Η ΧΩΡΑ είναι καταδικασμένη σε ανεπίστροφη πορεία από το ανεπαρκές, διεφθαρμένο, πολιτικό προσωπικό. Από την κομματοκρατία έως και την σημερινή έκφραση της αριστεροκαπηλείας, το παρακρατικό βάθος και διαπλοκή. Ένα προσωπικό άγνοιας, ιδιοτέλειας, μεταπρατισμού. Μαζί με την πολιτική χάθηκε ο δημόσιος χώρος του λόγου και της ευθύνης. Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΘΕΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ προοπτικής και νέων κομμάτων οφείλεται σε: 1.) κυριαρχία παρωχημένων και ψεύτικων εννοιολογήσεων, 2.) αναδιάταξη θέσεων του παλιού πολιτικού προσωπικού 3.) αντιλήψεις άμυνας κεκτημένων χωρίς στρατηγικό βάθος και 4.) άγνοια σχέσεων τεχνικών οικονομίας και πολιτικής διεύθυνσης. Ότι απαιτείται η κλασσική και φιλοσοφική παιδεία για την διαχείριση του πολιτικού και της πόλης, αυτά που η χρηματιστική ολιγαρχία και η δικτατορία των αγορών δεν θέλουν να συμβαίνει.
