ενδείξεις - αντενδείξεις





πρός τό δεῖν οὕτω



Προηγούμενα εὕσημον λόγον δῶτε








by : tinakanoumegk


Δεν υπάρχει αγριότερο θηρίο απ’ τον άνθρωπο, όταν κατέχει δύναμη ίση με το πάθος του.
Πλούταρχος (45-120μχ).
Video για τον Πλούταρχο.
Στο «forum» των Δελφών και αυτή την εβδομάδα (09-13 Απριλίου),οι αγιογραφίες, οι «βαθυστόχαστες» αναλύσεις του πολιτικού προσωπικού του ψευδοκράτους των Αθηνών και οι γεωπολιτικές αναλύσεις των διεθνών «προσωπικοτήτων», είχαν τον πρώτο λόγο. Αυτές τις θολές συναντήσεις διεθνούς προβολής, όπως λένε, τις διοργανώνουν η χορωδία ( εταιρεία του φόρουμ, χορηγοί, τηλεοπτική παράγκα, πρεσβείες και ένα τμήμα του χρεοκοπημένου μεταπρατικού κεφαλαίου). Θα μπορούσε σε μια δημοκρατία λειτουργούσα που σέβεται την ιστορία της, την ιστορικότητα των ΔΕΛΦΩΝ και τον Πλούταρχο, την διοργάνωση να την είχε ένας άλλος φορέας; Ναι το ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ των διακοσίων χρόνων.
Η Ελλάδα στην εποχή των δασμών του Τράμπ.
Πολύ μεγάλο θόρυβο κάνουν τις τελευταίες ημέρες, πολιτικοί, ορισμένοι οικονομολόγοι και αναλυτές «ψειρίζοντας» τα στοιχεία των προϊόντων που εξάγει η Ελλάδα στις ΗΠΑ. Ένα (1%) του ΑΕΠ είναι η αξία τους. Η Ελλάδα θα μπορούσε να εξάγει πολύ περισσότερα αγροτοδιατροφικά προϊόντα. Στο παρακάτω αρχείο θα διαβάσετε αναλυτικά τα προϊόντα που εξάγουμε στις ΗΠΑ.
Εγώ τι τους προτείνω; Βγάλτε τον σκασμό ειδικά στο πολιτικό προσωπικό που δεν τους άκουσα να λένε στα ΜΜΕ των ΗΠΑ και στις γαστρονομικές συναντήσεις τους, μια λέξη για τον διατροφικό πλούτο της Ελλάδας. Όσο για τα εμπορικά γραφεία στην Αμερική, τα στελέχη τους δεν έχουν καταλάβει τον ρόλο τους, στοιχίζουν πολλά, κάνουν πολύ λίγα, όποιος θέλει μπορεί να δει τα κείμενα των εμπορικών γραφείων στην σελίδα: https://agora.mfa.gr/
Στον ΜΟΡΙΑ του πολιτισμού και του αγροτοδιατροφικού πλούτου;
Στη δική μας περιφέρεια, λείπει ένα στρατηγικό σχέδιο ανάδειξης, προβολής, προώθησης των προϊόντων του Μοριά. Ως σήμα κατατεθέν ποιότητας και αυθεντικότητας, αξιοποιώντας τα δίκτυα συνεργασίας, παραγωγών, Δήμων και Περιφέρειας, δίκτυα Ελλήνων της Διασποράς, ψηφιακές πλατφόρμες με τα πολιτιστικά αφηγήματα της περιοχής, Clusters Αγροδιατροφής, συνεργασία με πανεπιστήμια και επιμελητήρια. Την Δημιουργία ετικέτας/σήματος όπως “MORIAS”. Και άλλα πολλά που θα γράψω σε άλλο κείμενο.
Περιμένοντας τον ΕΛΓΑ;
Οι αγρότες της Κορινθίας έχουν υποστεί ανυπολόγιστες ζημιές γράφει η Τζένη Σουκαρά.
Και ο αγαπητός φίλος Γιάννης Σιάτος, ζητά να συγκληθεί το περιφερειακό συμβούλιο. Και ταπεινά του Γράφω:
Αγαπητέ Ιωάννη εκτιμώ τους αγώνες, τις αγωνίες, αλλά και την οργή όλων των καλλιεργητών και σου γράφω. Ένας φίλος, πρωτοπόρος της αγροδιατροφής, o Carlo Petrini λέει: Οι αγρότες παραγωγοί δεν είναι απλοί καλλιεργητές, αλλά οι διανοούμενοι της γης.
Δυστυχώς όμως εδώ και πολλά χρόνια οι καριερίστες, οι γραφειοκράτες, στην περιφέρεια και στην Αθήνα, δεν αγαπούν αυτό που κάνουν, ούτε αγαπούν τον τόπο τους.
Ελάχιστη σχέση είχαν και έχουν με το ευλογημένο ελληνικό έδαφος και το αγροτικό τοπίο που συνδέει αρμονικά, όλες τις ενέργειες και δραστηριότητες της γης και ξαναφέρνει στην επιφάνεια τα αγροτικά τοπικά -τυπικά προϊόντα και την σπουδαία σημασία τους για την οικονομία των τοπικών κοινωνιών.
Αγνοούν την σύνδεση του χώρου, του χρόνου και του προϊόντος. Δεν μιλάνε για την πολιτιστική κληρονομιά της διατροφής, την ιστορία και την γαστρονομία της πατρίδας μας, της δικής μας κορινθιακής μάνας γης, της Μοραΐτικης γης.
Ανοίξτε εσείς την αγορά του λόγου. Μιλήστε τους για την αναγέννηση της υπαίθρου, την αγροφιλία, την νέα αγροτικότητα, την τοποφιλία.
----------------
αναρτήθηκε Δευτέρα 14 Απριλίου 2025
by : tinakanoumegk

 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗΣ
Όσοι πιστεύουν στην Ευρώπη των Εθνών και την κληρονομιά του ελληνορωμαϊκού χριστιανικού πολιτισμού, διόλου δεν λυπούνται για την ήττα του κ. Ορμπάν, διαπρεπούς εκπροσώπου της ατλαντικής ακροδεξιάς που με ένα νόθο ορισμό της Δύσεως (χρήσιμο μόνο για να μας δέσει στο κάρο των αμερικανικών συμφερόντων) υποστήριζε ένα οικονομικό, κοινωνικό, χρηματοοικονομικό και ηθικό σύστημα του οποίου καρποί είναι η αλαζονεία, ο πόλεμος, ο μηδενισμός, ο υπερβολικός πλούτος και η τεράστια δύναμη των λίγων.
Όσοι δεν είμαστε εθελοντές υπήκοοι μιας κλίκας διεφθαρμένων δολοφόνων που διψούν για εξουσία, αλλά αισθανόμαστε κληρονόμοι τριών χιλιετιών πολιτισμού (του Ομήρου, του Δάντη, του Σαίξπηρ, του Χαίλντερλιν, του Ντοστογιέφσκι), που εφηύρε, μεταξύ άλλων, την έννοια της προσωπικότητας, την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπινου όντος και διακρίνει την ελευθερία από την αυθαίρετη εξουσία, αναγνωρίζοντας την πολλαπλότητα των επιλογών, των ιδεών και των τρόπων ζωής, δεν μπορούμε να υποστηρίζουμε μια Δύση που είτε κάτω από ψευδο-ανθρωπιστικά ιδανικά είτε με αντιμεταναστευτικές κορώνες, αρνείται να δει πως ο κύριος εχθρός της Ευρώπης είναι η αμερικανική ιδεολογία.
Ας το πούμε καθαρά.
Διακόσια πενήντα χρόνια —καθ' ολόκληρη την ύπαρξή τους, από το 1776— οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δημιουργήσει ένα ιστορικό φρικαλεοτήτων αντάξιο της πιο σκοτεινής, προ-πολιτισμένης εποχής: μια αρπακτική αυτοκρατορία που ανεγέρθηκε πάνω στα πτώματα εθνών και στη λατρεία του Μαμωνά. Από τη γενοκτονία εκατομμυρίων ιθαγενών Αμερικανών μέχρι τη βάναυση υποδούλωση εκατομμυρίων Αφρικανών που ξεριζώθηκαν βίαια από τις πατρίδες τους, για να υφίστανται λυντσάρισμα σε μια χώρα που δεν επέλεξαν να πάνε, μέχρι την εποχή που στον προτεσταντικό καπιταλισμό συνέφερε να γίνουν ελεύθερα εργατικά χέρια. Με περισσότερες από 800 στρατιωτικές βάσεις που δηλητηριάζουν ως σήμερα πάνω από 90 χώρες, οι ΗΠΑ έχουν καλλιεργήσει ένα δόγμα απόλυτης θήρευσης. Άλλοτε διά του εκφοβισμού και άλλοτε εμπράκτως: εκατομμύρια τα θύματα, από την Κορέα ως το Ιράκ, από το Βιετνάμ ως τη Συρία, από την Καμπότζη ως τη Λιβύη, από το Αφγανιστάν, ως τη Λατινική Αμερική.
Η ανθρωπότητα είχε θεωρήσει πως αυτή η βαρβαρότητα αφορούσε απλώς την Ιστορία. Αλλά σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της επιστροφής της. Είναι το δαιμονικό δόγμα «όλα για εμάς, τίποτα για τους άλλους». Με αυθάδη απληστία, οι ΗΠΑ θέλουν να οικειοποιηθούν τους παγκόσμιους πόρους -είτε πρόκειται για πετρέλαιο της Βενεζουέλας, είτε για ορυκτό πλούτο της Γροιλανδίας, είτε για ενεργειακά αποθέματα του Καναδά- σαν να ήταν στρατηγικά δικαιώματα. Και σήμερα, το άπληστο βλέμμα τους πέφτει στο Ιράν. Διότι το Ιράν -το οποίο κατέχει περισσότερο από το 7% του παγκόσμιου ορυκτού και ενεργειακού πλούτου- θεωρείται ως το τελευταίο σύνορο της λεηλασίας.
Δεν πρόκειται για οικονομικό ζήτημα. Είναι ζήτημα Αρχών. Όλος ο κόσμος παρακολουθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες να εμπλέκονται ενεργά σε μια εγκληματική επιχείρηση εναντίον του ιρανικού έθνους. Αυτό είναι το διεφθαρμένο πνεύμα ενός πολιτισμού σε παρακμή. Η ηθική κατάρρευση της Δύσης βρίσκει την ενσάρκωσή της στην αξιολύπητη φιγούρα του κ. Τραμπ - ενός ανθρώπου του οποίου η καταστροφική συμπεριφορά τα τελευταία δύο χρόνια έχει εξαντλήσει όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και τον ίδιο του τον λαό. Ήρθε όμως η ώρα να δηλώσουμε: Φτάνει πια! Η εποχή της λεηλασίας τελείωσε. Οι Ευρωπαίοι έχουμε ταυτότητα, κοινές αξίες και συγκεκριμένα συμφέροντα να υπερασπιστούμε. Προς το παρόν, μπορούμε να αρνηθούμε να είμαστε σύμμαχοι των ΗΠΑ αν αυτό σημαίνει κοινή πορεία με τον δαιμονισμένο Ντόναλντ Τραμπ. Κι αυτό πρέπει να ισοδυναμεί όχι με

επιλογή στρατοπέδου αλλά με την εκλογή -στους αντίποδες της αμερικανικής κρατικής τρομοκρατίας- μιας αυθεντικής ευρωπαϊκής ηθικής, πολιτικής και αισθητικής.
Πάντα με το Μεσολόγγι.
Ποτέ με τον άρχοντα του κόσμου τούτου και τους υπηρέτες του.
by : tinakanoumegk


Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Επειδη ξανανοιγει αυριο η Βουλή και θα αρχισει η συζήτηση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ , την άρση ασυλίας κλπ, ας θυμηθούμε τι εγραφε ο Παπαδιαμαντης στους "Χαλασοχωρηδες" για τους βουλευτές, τα ρουσφετια και τη διαφθορα στο Δημόσιο. (θεσιθηρία το ρουσφετι για παρανομο διορισμό )
«Ήτον ικανός να εξοδεύσει και δέκα πέντε χιλιάδας και είκοσι χιλιάδας διά να επιτύχει. Αλλά δεν επετούσε τα λεπτά «στο βρόντο». Ήτο βέβαιος ότι εκλεγόμενος βουλευτής, θα ωφελείτο είκοσι πέντε ή τριάντα χιλιάδας το ολιγώτερον. Α! ήτο πολύ «κουλοπετσωμένος». Εν πρώτοις, όταν επρόκειτο να διορίσει υπάλληλον, θα του έλεγε «μ’ δίνεις τα μισά;», πριν αποφασίσει να δώσει μπιλιέτο.\ Ενθυμούμαι τι συνέβη προ πολλών ετών, όταν είχε γίνει τις υπουργός, βουλευτής γείτονος επαρχίας.Οι κουρείς έκλεισαν τα κουρεία των, οι καφεπώλαι τα καφενεία των, οι υποδηματοποιοί επώλησαν τα καλαπόδια των. Δεν υπήρξε βοσκός, όστις να μη διωρίσθη τελωνοφύλαξ ούτε αγρότης όστις να μην προεχειρίσθη εις υγειονομοσταθμάρχην.
Διότι μη νομίσης, ότι η θεσιθηρία γεννάται μόνη της. Τα δύο κακά αλληλεπιδρώσιν. Η ακαθαρσία παράγει τον φθείρα και ο φθείρ παράγει την ακαθαρσίαν. Το τέρας το καλούμενον «επιφανής» τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν» . Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών, τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων, τα οποία αποζώσιν εξ αυτού, παχυνόμενα επιβλαβώς, σηπόμενα ζωύφια βλαβερά, ύδατα λιμνάζοντα, παράγοντα αναθυμιάσεις νοσηράς, πληθύνοντα την ακαθαρσίαν».

by : tinakanoumegk

 Peloponnese Gr

Το πρώτο τρένο στην Ελλάδα - Όλα ξεκίνησαν το 1869 όταν η Ελλάδα απέκτησε την πρώτη σιδηροδρομική γραμμή. Επρόκειτο για τη γραμμή Πειραιάς - Θησείο που ένωσε το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας με το κέντρο της Αθήνας. Η λειτουργία του συνέβαλε στη σύνδεση των δύο μεγάλων πόλεων της Ελλάδας και άνοιξε τους ορίζοντες για τη δημιουργία του σιδηροδρομικού δικτύου στη χώρα.
🇨🇵 Τα θεμέλια - Στις αρχές του 1870 Γάλλοι κεφαλαιούχοι πρότειναν τη χάραξη μιας γραμμής που θα συνέδεε το Αιγαίο Πέλαγος με το Ιόνιο, για την ανάπτυξη του εμπορίου. Η γραμμή θα εκτεινόταν από το Πόρτο Ράφτη, θα διέσχιζε τη Δυτική Αττική, την Κορινθία και θα κατέληγε στην Πάτρα. Το ελληνικό κράτος θα προσέφερε όλα όσα χρειάζονται για τη δημιουργία και συντήρηση της γραμμής για 99 χρόνια.
📜 Ο ρόλος του Τρικούπη - Ωστόσο τα πάντα άλλαξαν τη δεκαετία του 1880. Μέσα σε μια δεκαετία ο σιδηρόδρομος επεκτάθηκε ραγδαία στην Πελοπόννησο, φέρνοντας χωριά και πόλεις κοντά στην πρωτεύουσα. Ο Χαρίλαος Τρικούπης, όπου αποτέλεσε πρωθυπουργός της χώρας εκείνη την περίοδο, έθεσε το ζήτημα ανάπτυξης των υποδομών. Συμπεριέλαβε τη δημιουργία ενός δικτύου σιδηροδρόμων, συνολικού μήκους 700 χιλιόμετρα που θα διέσχιζε τη χώρα από άκρη σε άκρη.
🍇 Η σταφίδα και ο σιδηρόδρομος - Επιπλέον σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη του σιδηροδρόμου ήταν το εμπόριο της σταφίδας. Ο "μαύρος χρυσός" αποτελούσε κύριο εξαγώγιμο προϊόν του ελληνικού κράτους. Η σταφίδα αναχωρούσε από τα λιμάνια της Πελοποννήσου και έφτανε στις μεγάλες αγορές της Ευρώπης. Μάλιστα, για την παραγωγή της εργάστηκαν Ιταλοί, Μαλτέζοι και Άγγλοι. Οι τελευταίοι ίδρυσαν τις δικές του βιομηχανίες στην Πάτρα.
📃 Σ.Π.Α.Π - Το δύσκολο έργο της κατασκευής σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο ανέλαβε η Σ.Π.Α.Π ( Ανώνυμη Εταιρεία Σιδηροδρόμων Πειραιώς–Αθηνών–Πελοποννήσου). Η εταιρία έθεσε τα θεμέλια για την κατασκευή ενός δικτύου, που θα διέσχιζε μεγάλο μέρος της χερσονήσου και θα εξυπηρετούσε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της περιοχής. Τα πρώτα έργα ξεκίνησαν το 1882 με την ανάπτυξη της γραμμής από την Αθήνας προς την Πάτρα και το Ναύπλιο. Το 1888 ο Τρικούπης έθεσε στον Ernest Rollin ολοκλήρωση του δικτύου προς τα νότια, με την ίδρυση της ΕΜΣΕ (Εταιρεία των Μεσημβρινών Σιδηροδρόμων Ελλάδος). Λόγω αδυναμιών, η εταιρία δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το έργο. Έτσι την κατασκευή ανέλαβε η Σ.Π.Α.Π.
Η εταιρία ιδιωτικοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920. Βιώνοντας τις συνέπειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τις καταστροφές που υπέστη το δίκτυο, η εταιρία κρατικοποιήθηκε το 1954 και το 1963 ενσωματώθηκε το Σ.Ε.Κ (Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους). Από το 1971 τη διαχείριση του δικτύου ανέλαβε ο Ο.Σ.Ε (Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας)
🛤 Το πρώτο δίκτυο - Η αρχή για τη δημιουργία του σιδηροδρόμου έγινε το 1878, όταν ο δήμαρχος Λετρίνων (σημ. Πύργου) Πέτρος Αυγερινός, πρότεινε τη δημιουργία δικτύου που θα συνέδεε τους κάμπους της Ηλείας με το Κατάκολο. Πράγματι, το 1881 ξεκίνησαν τα έργα και το 1882 παραδόθηκε η πρώτη σιδηροδρομική χάραξη.
🛤 Από την Αθήνα στην Πάτρα - Στα μέσα της δεκαετίας ξεκίνησε η ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου από την Αθήνα προς την Πελοπόννησο. Συγκεκριμένα το 1885 ο σιδηρόδρομος έφτασε από την Ελευσίνα στην Κόρινθο. Το 1886 το τρένο επεκτάθηκε νότια προς το Ναύπλιο και τους Μύλους, δίνοντας την ευκαιρία για την ανάπτυξη του δικτύου προς τα νότια. Την επόμενη χρονιά το τρένο σφύριξέ στην Πάτρα, ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου.
🚃 Περαιτέρω ανάπτυξη & Διακλαδώσεις - Η δεκαετία του 1890 έπαιξε καθοριστικό ρόλο για τον Πελοποννησιακό Σιδηρόδρομο. Τα πρώτα χρόνια το δίκτυο αναπτύχθηκε ταχέως. Το 1890 ξεκίνησε η λειτουργία του τμήματος Πάτρα - Πύργος και τη διετία 1891 - 1892 εγκαινιάστηκαν τρεις διακλαδώσεις στην Ηλεία (Καβάσιλα - Κυλλήνη, Καβάσιλα - Λουτρά Κυλλήνης και Πύργος - Ολυμπία) συμβάλλοντας περαιτέρω στην τόνωση της τοπικής οικονομίας. Τέλος το 1899 παραδόθηκε το μικρό τμήμα Μεγαλόπολη - Λεύκτρο για την εξυπηρέτηση των αναγκών του λιγνίτη.
🤔 Ήξερες ότι το 1893 ολοκληρώθηκε η διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου, γεγονός που ανέπτυξε τη ναυσιπλοΐα και έδωσαν περισσότερες δυνατότητες ανάπτυξης. Ωστόσο, εκείνη τη χρονιά το ελληνικό κράτος κήρυξε πτώχευση, κάτι που θα επηρεάσει την ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου.
🚞 Το τρένο σκαρφαλώνει στα Καλάβρυτα - Το 1889 ξεκίνησε η κατασκευή του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου, μιας πρωτοπόρας χάραξης, όπου το τρένο γαντζώνεται επάνω σε μια μεσαία οδοντωτή τροχιά, ώστε να προσεγγίσει τα Καλάβρυτα. Τα εγκαίνια έγιναν στις 10 Μαρτίου 1896 επί κυβέρνηση Δηλιγιάννη.
🗺 Αποκορύφωμα - Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 με αρχές του 20ου αιώνα δόθηκε έμφαση στη επέκταση του σιδηροδρόμου από το Άργος έως την Καλαμάτα. Η επέκταση αυτή ήταν ένα από τα πιο δύσκολα έργα της περιόδου, καθώς το τρένο θα σκαρφάλωνε στην Τρίπολη και θα διέσχιζε τον ορεινό όγκο της Πελοποννήσο. Μετά από τη σταδιακή ανάπτυξη του, το 1904 ολοκληρώθηκε το τμήμα Μύλοι - Καλαμάτα, ενώ προηγήθηκε η επέκταση από τον Πύργος προς την Κυπαρισσία και έπειτα προς το Ζευγολατιό το 1902. Η λειτουργία του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο έφερε γρήγορα θετικά αποτελέσματα. Εκείνη την περίοδο το οδικό δίκτυο ήταν ελλιπές, επομένως η μετακίνηση ανθρώπων και εμπορίου βασιζόταν στο σιδηρόδρομο. Πλάι στο σιδηρόδρομο αναπτύχθηκε το εμπόριο, ενώ με την πάροδο του χρόνου δημιουργήθηκαν μικρά αστικά κέντρα που εξασφάλιζαν τη σταθερή σύνδεση με την πρωτεύουσα.
🚃 20ος αιώνας - Σε όλο τον 20ο αιώνα το τρένο ήταν το αναπόσπαστο κομμάτι των κατοίκων της Πελοποννήσου. Αν και αργό μέσο, προσέφερε εισιτήρια σε ελκυστικές τιμές και έδωσε τη δυνατότητα εξωστρέφειας ακόμη και στα απομακρυσμένα χωριά της περιοχής. Τα τρένα ξεκινούσαν από τον Πειραιά και ακολουθώντας κοινή πορεία μέχρι την Κόρινθο. Ύστερα, το δίκτυο έσπαγε στα δύο ώστε να συναντηθεί ξανά στη Μεσσηνία και να καταλήξει στην Καλαμάτα.
🪖 Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - Οι Γερμανοί χρησιμοποιήσαν τον ελληνικό σιδηρόδρομο για ανεφοδιασμό των βάσεων τους στη Μεσόγειο. Αντιστασιακές οργανώσεις συνέβαλαν στην καταστροφή του δικτύου, ώστε να αποκόψουν τις γραμμές εφοδιασμού (αντίστοιχο παράδειγμα η Ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου). Οι κατακτητές αποχωρώντας από την Ελλάδα το 1944, αλλοίωσαν μεγάλο μέρος του δικτύου, καταστρέφοντας γέφυρες, σταθμούς και σιδηροτροχιές. Το αποκορύφωμα ήταν η ανατίναξη της γέφυρας του Αχλαδοκάμπου στις 16 Φεβρουαρίου 1944, όπου οδήγησε στην εναλλαγή του δικτύου. Η γέφυρα δόθηκε ξανά το 1973.
🚆 21ος αιώνας - Το 2005 ξεκίνησε η διακοπή λειτουργίας σε πολλά τμήματα. Η δημιουργία αυτοκινητοδρόμων λειτούργησε ανταγωνιστικά απέναντι στο σιδηρόδρομο. Εκείνη τη χρονιά παραδόθηκε το τμήμα Αθήνα - Κόρινθος με διπλή σιδηροδρομική γραμμή, όπου πληροί τα Ευρωπαϊκά κριτήρια, με σύγχρονους σταθμούς και ηλεκτροδότηση. Παράλληλα καταργήθηκε το παλιό δίκτυο. Το 2007 ο προαστιακός επεκτάθηκε προς το Κιάτο. Τη δεκαετία του 2010 διακόπηκαν οριστικά πολλά δρομολόγια, ενώ η ανάπτυξη του σύγχρονου σιδηροδρόμου έγινε με αργούς ρυθμούς. Το 2020 παραδόθηκε με τεράστια καθυστέρηση, το τμήμα Κιάτο - Αίγιο, ενώ υπάρχουν σχέδια για τη ανάπτυξη του δικτύου προς την Πάτρα. Ωστόσο, τίποτα δεν έχει ολοκληρωθεί. Πλέον το δίκτυο αναπτύσσεται μόνο στον Πελοποννησιακό βορρά. Το τρένο πλέον δεν ξεκινά από τον πολυτελή Σταθμό Πελοποννήσου στην Αθήνα, αλλά από τον Πειραιά και διασχίζοντας τις Βιομηχανικές ζώνες της Δυτικής Αττικής φτάνει στο Κιάτο. Από εκεί το ταξίδι συνεχίζεται αλλά για λίγο προς το Αίγιο
Κείμενό: #Peloponnese_gr