ενδείξεις - αντενδείξεις





πρός τό δεῖν οὕτω



Προηγούμενα εὕσημον λόγον δῶτε








by : tinakanoumegk



Εν αρχή ήταν η σύγκρουση, η φωτιά, ο θάνατος. Ακολούθησε η θεσμική συγκάλυψη του ενοχικού. Ανέτειλε ένα κίνημα και από αυτό ένα άλλο. Αυτά έγιναν. Τώρα εμφανίζονται διαμαρτυρίες, σκιές ασωμάτων.

 Γνωστοί από την ΕΛΠΙΔΑ προβάλλουν μια προσπάθεια αποδόμησης της Καρυστιανού. Αυτοί που ανησύχησαν και πήραν την πολιτική βουβότητά τους καμαρώνουν το φευγιό τους από την ΕΛΠΙΔΑ. Στο κίνημα των Τεμπών δεν έδιναν και τόση σημασία. Τους ήταν μονοθεματικό, ρεφορμιστικό, ενσωματώσιμο. Χαρακτηριστική η αδιαφορία προς το κοινωνικό και πολιτικό κίνημα των Τεμπών στο τελευταίο συνέδριο του ΥΠΑΡΞΙΑΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. Είχε αναλύσεις για μια κοινωνία που εμφανιζόταν ακίνητη, «στον καναπέ», ενώ αυτή ήταν στις πλατείες. Όμως, από θεωρητικολογίες, αναλύσεις, παροχή πληροφοριών έχει χορτάσει η Ελλάδα. Ένα μεγάλο κίνημα υπήρχε και δεν μελετήθηκε παρά τις δεκάδες ομιλητές. (Στο ζήτημα αυτό είχα κάνει ειδική αναφορά).  

Η αναλύσεις δεν είναι ανάληψη πολιτικής ευθύνης, ούτε ικανός παρονομαστής πολιτικής κριτικής. Και η Μελίνα Κανά μας λέει σε τραγούδι της «βαρέθηκα τις αναλύσεις». Πολιτική σημαίνει  αξιολόγηση στόχων, επιστροφή σε δημόσια θεματική των κοινωνικών προβλημάτων μετά από ανακάλυψη των αιτίων τους και λογικών επεξεργασιών τους, η ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ. Είναι η ανακάλυψη πραγματικών δυνατοτήτων, ο συσχετισμός καθολικού και μερικού, η πρόταση τακτικής διαμόρφωσης ευνοϊκών συσχετισμών.

    ΕΛΠΙΔΑ ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΩΝ; Η ΚΑΘΕΤΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟΤΗΤΑ;

Η βρώμικη τροφή των ηρωϊκών αποχωρησάντων από την ΕΛΠΙΔΑ, εδώ και ημέρες, είναι η δημοσιότητα που τους παρέχει το μιντιακό σύστημα της μεταπρατικής ολιγαρχικής μπουρζουαζίας. Η αποεπένδυση από την Καρυστιανού ενθουσιάζει και ενεργοποιεί ομάδες ανήσυχων. Παρακολουθώ σκέψεις από τους Αλ. Τσίγγο και Γ. Ραχιώτη και την «δημιουργική κριτική» στην σελίδα του Αντώνη Ανδρουλιδάκη. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν συμπυκνώνουν μια θεματική για ένα κόσμο πραγματικών δυνατοτήτων, με επεξεργασία της υπαρκτής διαθεσιμότητας και ιδιαίτερα  αδυνατούν να απαντήσουν στα γνωστά τρίπτυχα, «τί μπορώ να γνωρίζω, τί οφείλω να πράξω και τί μπορώ να ελπίζω». Η απουσία απαντήσεων δηλώνει την ανθρωπολογική φιγούρα του πολίτη ηθικά αγανακτισμένου και πολιτικά ανίσχυρου, χωρίς ιστορικές αναφορές, προτάσεις αναθέσμισης και ορίζοντα.

 Ο Ρούντι  Ρινάλντι σε μια επαναδιατύπωση παρεμβατικότητας προχωρά σε ανάγκη «πολιτικού και κοινωνικού υποκειμένου». Οι παλιοί, στην διαδρομή τους από τα «μαζικά» περνούν στα «υποκείμενα», κάτι πρόσθετο δηλαδή σε λίγο από «ταυτότητα», «πρόσωπο».

ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ – ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΗΤΙΚΟ

Επέμενα με σχόλια σε πολλές αναρτήσεις να μας δώσουν κάποιες ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ διαφωνίες ή πολιτικές προτάσεις στόχων που έκαναν οι αποχωρήσαντες. Ούτε ένας δεν καταδέχθηκε. Ο δε Αυγερινός με διέγραψε και από «φίλο» στο facebook. Η περίπτωσή του είναι ιδιαίτερη, γιατί μετά την ενημέρωσή μας με ανακοινώσεις της Μόσχας από τη Μόσχα, μας κοινώνησε τρεις Ρώσσους ανθρώπους του πνεύματος σε πρώτη διακηρυκτικών θέσεων παρουσίαση κινήματος. Ενώ έχουμε ανάγκη σημασιοδότησης αξιακής, πολιτισμικής αναγέννησης, ο Αυγερινός αντί να δείξει το μεγαλείο της Ελληνικής ποίησης, ή άλλη ιστορική αναφορά, επέλεξε να σημασιοδοτήσει την δική του εικόνα. Δεν έκφρασε την ταυτότητα του κινήματος, αλλά την δική του ταυτότητα. Όμως σε τέτοιες εκδηλώσεις, κοινωνείς, αναπαριστάς εννοιολογικά μια πρόταση κόσμου, την κοινωνία, που θέλεις.                                                                                                                                                                                    Έχουμε ανάγκη ενός πολιτιστικού κεφαλαίου, που να διαμορφώνει το δημόσιο νοητικό. Επικοινωνούμε, συμπυκνώνουμε νοήματα με σύμβολα. Τα σύμβολα είναι συνιστώσες της κοινωνικής αναπαραγωγής, σύνθετικά ταυτότητας, δεν είναι σταθερά εκμεταλλεύσιμα, αλλά δρόμοι πάνω στους οποίους μπορεί να προχωρήσει η ζωή. (Γιούγκ).                                                                                       Κατόπιν, ο Αυγερινός, χωρίς να δηλώσει πολιτικές διαφοροποιήσεις, μπήκε στο βανάκι με παιδικά ναζάκια για ταξίδι στα Μάταλα.

Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Είναι φανερό ότι η κίνηση της Καρυστιανού έχει πολλά στοιχεία αυτοσχέδιου σχήματος. Θα μείνει ή όχι στην ιστορία των ιδεών, στις αναλύσεις; Σίγουρα θα μείνει ως πολίτης ανάληψης  ευθύνης. Αντίθετα προς την μοίρα σύνθλιψης της αξιοπρέπειας των υποτελών υπηκόων.                                                                                                 Στον πολιτικό ανταγωνισμό επικεντρώνεται το θέμα του δικαίου, κοινωνικής δικαιοσύνης, επιστρέφει ως συνείδηση ανάγκης. Δεδομένα αιτούμενα του  μεταπολιτευτικού κύκλου είναι η  καταστροφή των δομών κοινωνικού ελέγχου, με κεντρικό αίτημα πολιτική ηθική και δημοκρατία. Το μεγάλο βήμα της πολιτικής και  προγραμματικής πολιτικής παιδείας θα είναι η διεύρυνση του λόγου του δικαίου: εκδιπλούμενου σε όλο το φάσμα της κοινωνικής και πολιτικής τάξης των λαών.

ΟΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΡΩΓΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Στην περίοδο που διανύουμε το θεσμικοπολιτικό σύστημα και διακομματικό καρτέλ οργανώνει την άμυνά του. Απέναντί του, τα μέτωπα ηθικής και πολιτικής κάθαρσης από κλέφτες, νενέκους, ανεπαρκείς.                                                                                                                                                      Είναι αναγκαία η συνομιλία με αυτούς που νικημένοι από αναστολές δεν προσεγγίζουν κινήματα δημοκρατίας, δικαίου και ηθικοποίησης, αναμένοντας την πληρότητα.                                                                                                                     Είναι αναγκαία, επίσης, η αναγνώριση των θέσεων μάχης των υποκειμένων, που εν γνώσει τους ή ασύγνωστα είναι  υπηρετικοί  σχέσεων ισχύος, που συμφύρουν δεδομένα με φιλολογία ρουτίνας ως αναλύσεις. Αυτοί οι τυπικοί διαλογισμοί, συνήθεια  από το βαθύ παρελθόν, ανακυκλώνονται ως δηλητηριασμένο γλυκό δόλωμα αυτάρκειας.  

Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο Κορινθίας – 13 Αυγούστου 2026

by : tinakanoumegk


di Stefano Vernole - 11/08/2026

Mani a stelle strisce sull’editoria italiana

Fonte: Strategic Culture Foundation

Nei giorni scorsi, l’Agcom (Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni) ha dato il via libera al passaggio di Gedi alla Antenna Media del greco Theodoris Kyriakou, una srl costituita a Milano il 12 gennaio 2026, senza però chiarire chi sia il socio unico della srl italiana

Nei giorni scorsi, l’Agcom (Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni) ha dato il via libera al passaggio di Gedi alla Antenna Media del greco Theodoris Kyriakou, una srl costituita a Milano il 12 gennaio 2026, senza però chiarire chi sia il socio unico della srl italiana[1].

La giornalista greca, Danai Maragoudaki, componente del consorzio di giornalismo investigativo Solomon ed esperta di gruppi editoriali e di rapporti finanziari, ha presentato nei mesi scorsi un report per chi voglia approfondire le figure degli editori che stanno trattando, in esclusiva, l’acquisizione da Exor di Gedi, il più grande gruppo editoriale italiano che pubblica quotidiani come Repubblica e La Stampa, giornali come La Sentinella del Canavese, ed è proprietaria di siti ed emittenti radiofoniche come Radio Capital, Radio Deejay ed M2o, insieme a HuffPost Italia, National Geographic Italia, Limes e la concessionaria pubblicitaria Manzoni[2].

Un po’ di cronistoria aiuta a capire di chi stiamo parlando.

Alla fine del 2009, il Gruppo ANT1 accettò di acquisire una quota del 49% di Fox Televizija in Serbia dalla News Corporation di Rupert Murdoch. Alcuni organi di stampa serbi, all’epoca, riportarono come Murdoch e Kyriakou fossero buoni amici, fatto che avrebbe aiutato ad accelerare le trattative.

“Chi non cresce, muore”, disse il padre di Tehodoris, Minos Kyriakou, nel 2014 durante la crisi finanziaria greca, riferendosi sia all’economia del Paese che alle sue imprese. Credeva che la crescita fosse dietro l’angolo e sottolineava come “servano leggi per attirare gli investitori nel Paese”.

Degli altri figli, Xenophon Kyriakou già in giovane età ha assunto la guida della compagnia di navigazione fondata da suo padre, Minos, di cui è il figlio primogenito. Conduce una vita molto riservata e, pur occupandosi degli interessi della famiglia nel settore dei media, il suo principale punto di riferimento resta l’attività navale. Gestisce infatti la Athenian Sea Carriers, la compagnia di navigazione fondata da suo padre, Minos. Allo stesso tempo, è l’unico azionista della Altavista Global Holdings S.a.R.L., una società che detiene il 33,3% della K Group Holding, la società madre della maggior parte delle aziende del portafoglio della famiglia Kyriakou, che spazia dalle compagnie marittime al gruppo Antenna. La sua residenza ufficiale si trova in Florida, negli Stati Uniti.

Il figlio che più ci interessa, Theodoris Kyriakou (1974), è laureato in business internazionale e fisica alla Georgetown University. Dopo la morte del padre nel 2017, è diventato CEO di Antenna Group che sta trasformando in una multinazionale dei media. È azionista di K Group insieme ai fratelli, un ampio gruppo di società che comprendono gli affari nel settore navale che la sua famiglia ha posseduto per anni. Kyriakou siede in molti consigli di amministrazione, tra cui Raine Holdings, che gestisce Raine Partners e Raine Venture Partners, fondi di investimento privati focalizzati sull’intrattenimento, i media digitali e lo sport, nei quali il gruppo Antenna è un investitore chiave. Kyriakou è anche componente del Board of Advisors della McDonough School of Business alla Georgetown University, dell’Advisory Board del Centre for International Business and Management dell’Università di Cambridge, e componente del Business Advisory Council dell’International MBA Program dell’Università di Economics and Business di Atene. Siede anche nell’International Advisory Board dell’Atlantic Council, un think tank con sede a Washington D.C.

Athina Kyriakou è la terza figlia di Minos e Anna Kyriakou. Ha studiato negli Stati Uniti e ha lavorato per il gruppo Antenna, l’azienda di famiglia attiva nel settore dei media. Risulta essere l’unica azionista della Praxis Global Investments, una società che detiene il 33,3% della K Group Holding, la società madre della maggior parte delle aziende del portafoglio della famiglia Kyriakou, che spazia dalle compagnie marittime al gruppo Antenna.

In un’indagine sulla proprietà dei media in Grecia, la testata investigativa ateniese Solomon ha identificato 89 società collegate agli interessi della famiglia Kyriakou. Di queste, 37 società operano nel settore finanziario e 34 nel settore dei media. Tra le famiglie imprenditoriali esaminate, la famiglia Kyriakou è quella con il maggior numero di società nel settore dei media. Seguono nove società nel settore marittimo, quattro nel settore immobiliare, quattro nei trasporti e altre ancora.

La maggior parte delle società è registrata nei Paesi Bassi, dove Solomon ne ha individuate 24. Altre 23 società si trovano in Grecia e 21 a Cipro. Inoltre, sono state trovate 7 società nelle Isole Marshall, 5 in Lussemburgo, 4 nel Regno Unito e 2 in Irlanda. Una società risulta registrata nel Bailiwick di Guernsey (una delle isole del Canale della Manica sotto il controllo britannico), una a Malta e una in Liberia. La K Group Holding (verosimilmente il veicolo attraverso cui dovrebbe essere acquisito il gruppo Gedi) è una holding con sede in Lussemburgo e funge da società madre per la maggior parte delle società presenti nel portafoglio della famiglia Kyriakou, le quali spaziano dalle compagnie marittime al gruppo Antenna. La proprietà della società è divisa in parti uguali (33,3% ciascuno) tra i tre fratelli Kyriakou — Theodoris, Xenophon e Athina — attraverso le rispettive società (Praxis Global Investments, Altavista Global Holdings, Globecast Holdings). Nel giugno 2024 è stato annunciato che la K Group, insieme alla Qatar Investment Authority, creerà un fondo di investimento con un capitale da 1 miliardo di euro, focalizzato, tra gli altri settori, su tecnologia, navigazione e turismo. La società ha sede in Lussemburgo ed è stata fondata nel 2016.

Nel 2022, il MBC Group ha acquisito una partecipazione del 30% nell’Antenna Group. Pertanto, la Antenna Greece BV è proprietaria per il 70% di Antenna Media BV e per il 30% di MBC Initiatives (BVI) Limited.

Secondo i termini dell’accordo, MBC, che controlla diverse emittenti televisive nei Paesi del Golfo, ha apportato un totale di 225 milioni di euro al capitale di Antenna Greece BV, una società con sede ad Amsterdam, nei Paesi Bassi. L’MBC Group, Middle East Broadcasting Center è una società di media dell’Arabia Saudita, con sede a Riyadh (fino al 2002 la sede era Londra, poi è stata spostata a Dubai e dal 2022 è Riyadh), fondata nel 1991 dall’imprenditore saudita Waleed bin Ibrahim Al Ibrahim la cui quota di maggioranza è controllata dal Governo saudita attraverso il Pif, il Public Investment Fund, società strettamente legata al principe ereditario Mohammed bin Salman (MBS) che ha iniziato a sostenere diverse sponsorizzazioni nel mondo occidentale e che intrattiene rapporti anche con il proprietario di Gedi ed Exor, John Elkann. Secondo i termini dell’accordo, MBC, che controlla diverse emittenti televisive nei Paesi del Golfo, ha apportato un totale di 225 milioni di euro al capitale di Antenna Greece BV, una società con sede ad Amsterdam, nei Paesi Bassi.

Nel settembre 2025, il fondo sovrano dell’Arabia Saudita, il Public Investment Fund (PIF), ha completato l’acquisizione del 54% del MBC Group per un valore di circa 7,47 miliardi di SAR (circa 2 miliardi di dollari), come parte di un più ampio sforzo per far crescere i settori dei media e dell’intrattenimento sauditi. Nel 2022, il ministro della Cultura saudita, principe Badr bin Abdullah bin Mohammed bin Farhan, e il presidente del MBC Group, il Waleed bin Ibrahim Al Ibrahim, hanno firmato un memorandum d’intesa tra il MBC Group e la Saudi Film Commission (SFC), con l’obiettivo di promuovere progetti di collaborazione volti a trasformare il panorama cinematografico saudita. “La collaborazione si estende anche alla coproduzione di film e serie sia all’interno che al di fuori dei confini dell’Arabia Saudita, amplificando l’impronta creativa del Regno sulla scena internazionale”.

La famiglia Kyriakou è tradizionalmente associata al canale televisivo ANT1, la seconda emittente televisiva privata fondata in Grecia nel 1989, e oggi una delle principali reti televisive nazionali. ANT1 è stata la prima emittente televisiva in Grecia a introdurre programmi mattutini quotidiani di informazione e intrattenimento, come le due trasmissioni più longeve della televisione greca, “Kalinimera Ellada” e “Proinos Kafes”, entrambe iniziate nel 1991.

La famiglia possiede anche le società che trasmettono i programmi di ANT1 all’estero (come ANT1 Satellite, ANT1 Europe, ANT1+ e ANT1 Pacific), nonché i siti web antenna.gr e ant1news.gr. Il Gruppo Antenna possiede e gestisce 32 canali in Europa, Nord America e Australia. Inoltre anche il canale televisivo nazionale MAK TV (fino a poco tempo fa noto come Macedonia TV). Questo canale è stato acquisito dal gruppo nel 2000, dopo essere nato come parte del complesso giornalistico del quotidiano Makedonia (pubblicato a Salonicco). A Cipro gestiscono ANT1 Cyprus, che costituisce la versione locale del canale.

Nel settore radiofonico, il Gruppo Kyriakou comprende in Grecia la società Radioteleoptikes Epicheiriseis S.A., che possiede le emittenti musicali Easy 97.2 e Rhythmos 94.9, oltre alla piattaforma digitale soundis.gr, attraverso la quale la programmazione di entrambe le radio viene trasmessa online. Nel mercato romeno, il gruppo gestisce i canali musicali Kiss TV, Magic TV e Rock TV.

Il gruppo controlla anche le etichette discografiche Heaven Music e 3,14 Records. Fondata nel 2001, Heaven Music è presentata come la più grande casa discografica in Grecia, con una presenza estesa in tutti i Balcani. La società Antenna Ekdotiki Epicheirisi Vivlion gestisce la piattaforma JukeBooks, che offre audiolibri in lingua greca provenienti da case editrici greche.

Fa parte dell’Antenna Group anche Antenna Spoudastiki, che gestisce la scuola privata di giornalismo ANT1 Media Lab. L’attività nei media della famiglia Kyriakou, attraverso l’Antenna Group, ha una forte presenza nei Balcani, in particolare in Romania.

Ma ciò che risulta davvero importante dal dossier, riguarda i legami politici della famiglia.

All’inizio degli anni Novanta, Minos Kyriakou, padre dei tre attuali soci del Gruppo Antenna, era ancora fortemente concentrato sul settore marittimo. Come avrebbe dichiarato lui stesso: “Stavo costruendo navi a Danzica”, a testimonianza del suo scarso coinvolgimento nella politica interna di quel periodo. Il Primo Ministro di centrodestra Konstantinos Mitsotakis (padre dell’attuale premier Kyriakos Mitsotakis) non si fidava dei tradizionali gruppi radiotelevisivi come quelli di Labrakis o Vardinogiannis. Voleva una rete televisiva chiaramente allineata a Nea Dimokratia, ma percepita come più “pulita”. Secondo alcune fonti, fu in questo contesto che all’ANT1 venne concessa una delle prime licenze di televisione privata. Molte imprese, incluse società radiotelevisive, si trovarono infatti con prestiti difficili da onorare durante la crisi finanziaria.

In un’intervista rilasciata nel 1999 a BHMAgazino, Minos Kyriakou si descrive come un liberale, riconoscendo indirettamente il suo sostegno al partito Nea Dimokratia (partito di destra). Tuttavia, parlò anche in termini elogiativi dell’allora Primo Ministro Kostas Simitis (leader del Pasok, quello che all’epoca era il partito di centrosinistra), mantenendo così il necessario equilibrio politico. Sempre nella stessa intervista, Kyriakou ha ammesso come la radio di ANT1 abbia, in un certo periodo, sostenuto apertamente Nea Dimokratia, ma non senza mostrare disagio per il fatto che il canale fosse etichettato come populista o di destra, riconoscendo che tale sostegno poteva essere stato un errore personale.

Nel 2015, durante il referendum sul “salvataggio finanziario della Grecia” da parte della Troika, ANT1 fu criticata per la copertura giornalistica dell’evento, che alcuni percepirono come faziosa. Il rapporto personale di Kyriakou con Kyriakos Mitsotakis non sembra sia significativo, ma la sua relazione con il partito Nea Dimokratia è rimasta positiva. Il suo approccio alle relazioni politiche è descritto come pragmatico: osserva come evolvono le situazioni e si posiziona di conseguenza per il futuro. La famiglia Kyriakou ha inoltre rapporti di lunga data con l’Ambasciata degli Stati Uniti in Grecia e con numerose figure politiche del Governo di Washington. Negli ultimi anni, si è registrato un forte impegno nel costruire a livello internazionale legami con l’ambiente vicino a Donald Trump.

Mentre la trattiva per l’acquisizione del Gruppo Gedi era già attiva, il 7 novembre 2025 Antenna Group, guidato dal suo presidente Theodoris Kyriakou, ha ospitato ad Atene una cena ufficiale in onore di due alti membri del Governo statunitense: Doug Burgum (Segretario degli Interni) e Chris Wright (Segretario dell’Energia). L’evento si è svolto nell’ambito della Transatlantic Energy Cooperation Conference e ha riunito oltre 80 importanti figure politiche e imprenditoriali provenienti dagli Stati Uniti e dall’Europa. L’iniziativa è stata organizzata in collaborazione con l’Atlantic Council, uno dei principali think tank statunitensi nel cui board siede anche Kyriakou. Sempre nel novembre 2025, Kimberly Guilfoyle, la nuova Ambasciatrice degli Stati Uniti in Grecia, ha rilasciato la sua prima intervista televisiva in Grecia proprio sull’emittente ANT1.

Negli ultimi anni, Kyriakou ha costruito solidi rapporti con alcuni Stati del Golfo Persico, come Arabia Saudita e Qatar. Nel maggio 2025, Theodoris Kyriakou è stato invitato a una cena di Stato ufficiale ospitata a Doha dall’emiro del Qatar, Tamim bin Hamad Al Thani, in onore del Presidente degli Stati Uniti, Donald Trump. L’evento si è svolto durante la visita di Stato di Trump in Medio Oriente (lo stesso durante il quale John Elkann e il presidente degli Stati Uniti hanno incontrato Mohammed bin Salman) e ha visto la partecipazione di un ristretto gruppo di leader e figure di spicco del mondo economico internazionale, accuratamente selezionati.

Ancora nel maggio 2025, ANT1 ha annunciato la nomina di Elizabeth Pipko come commentatrice in esclusiva. Pipko è un’ex portavoce del Partito Repubblicano degli Stati Uniti e una stretta collaboratrice del presidente Donald Trump. È nota per le sue posizioni particolarmente aggressive a favore di Israele nella questione palestinese, a sostegno della guerra in Ucraina, e contro le voci democratiche, che considera una “minaccia comunista”.

Nel settembre 2025, l’Atlantic Council e l’Antenna Group hanno annunciato la creazione dell’Alliance for Europe–Gulf Geopolitics & Investments Summit (AEGGIS), “un’iniziativa volta a rafforzare le relazioni economiche tra i Paesi europei e quelli del Golfo e a promuovere il consenso sulle sfide geopolitiche globali”. Il summit principale si è svolto dal 15 al 17 maggio 2026 in Grecia, dove leader dell’Unione Europea e della regione del Golfo hanno discusso di “opportunità di investimento strategico e di armonizzazione normativa”. Frederick Kempe, Presidente e CEO dell’Atlantic Council, nell’occasione ha aggiunto: “Stiamo vivendo un’era di cambiamenti geopolitici, tecnologici ed economici. L’Europa e il Golfo condividono interessi in diversi ambiti. I partecipanti hanno convenuto che i Paesi di queste regioni devono fare di più per affrontare congiuntamente le sfide emergenti. Le principali crisi degli ultimi anni, dalla guerra della Russia contro l’Ucraina al conflitto con l’Iran e alla chiusura dello Stretto di Hormuz, sottolineano l’urgenza di stringere legami strategici più profondi. Da sessantacinque anni, l’Atlantic Council promuove un dialogo costruttivo sulle questioni cruciali per il mondo, guidato dalla sua missione di plasmare il futuro globale insieme a partner e alleati. Il Forum inaugurale Europa-Golfo ha rafforzato questi principi. Le conversazioni franche di questo fine settimana possono fungere da catalizzatore per azioni in materia di sicurezza, energia, commercio e tecnologia e gettare le basi per una cooperazione duratura”.

Tra i partecipanti al Forum figuravano:

S.E. Giorgia Meloni, Presidente del Consiglio dei Ministri della Repubblica Italiana;

S.E. Sheikh Mohammed bin Abdulrahman bin Jassim Al Thani, Primo Ministro e Ministro degli Affari Esteri dello Stato del Qatar;

S.E. Alexander Stubb, Presidente della Repubblica di Finlandia;

S.E. Kyriakos Mitsotakis, Primo Ministro della Repubblica Ellenica;

S.E. Nikos Christodoulides, Presidente della Repubblica di Cipro;

S.A. Sheikh Ahmad Abdullah Al-Ahmad Al-Sabah, Primo Ministro dello Stato del Kuwait;

l’Onorevole David Lammy, Lord Cancelliere e Segretario di Stato per la Giustizia e Vice Primo Ministro del Regno Unito;

S.E. Apostolos Tzitzikostas, Commissario europeo per i trasporti e il turismo sostenibili;

S.E. Kyriakos Pierrakakis, Ministro dell’Economia e delle Finanze della Grecia e Presidente dell’Eurogruppo;

S.E. Adel Al-Jubeir, Ministro di Stato per gli Affari Esteri del Regno dell’Arabia Saudita;

S.E. Sheikh Jarrah Jaber Al-Ahmad Al-Sabah, Ministro degli Affari Esteri dello Stato del Kuwait;

S.E. Jasem Mohamed Albudaiwi, Segretario Generale del Consiglio di Cooperazione del Golfo;

S.E. Dott. Anwar Mohammed Gargash, Consigliere diplomatico del Presidente degli Emirati Arabi Uniti;

S.E. Kristalina Georgieva, Direttore Generale del Fondo Monetario Internazionale;

S.E. Christine Lagarde, Presidente della Banca Centrale Europea;

S.A. Sceicco Nasser bin Hamad Al Khalifa, Consigliere per la Sicurezza Nazionale del Regno del Bahrein;

S.E. Sceicco Salman bin Khalifa Al Khalifa, Ministro delle Finanze e dell’Economia Nazionale del Regno del Bahrein;

S.E. Nasser bin Saad Al Khathran, Direttore Generale per le Politiche e le Strategie del Ministero della Difesa del Regno dell’Arabia Saudita;

l’Onorevole Sir Tony Blair, Presidente Esecutivo del Tony Blair Institute for Global Change;

l’Onorevole Amos Hochstein, Managing Partner di TWG Global ed ex Sottosegretario di Stato americano per le Risorse Energetiche;

S.E. Mohammed Saif Al-Sowaidi, Amministratore Delegato della Qatar Investment Authority;

Theodore Kyriakou, Presidente di Antenna Group;

Frederick Kempe, Presidente e Amministratore Delegato dell’Atlantic Council.

La Grecia, come sappiamo, ha subito l’occidentalizzazione della società nell’ambito dei memorandum imposti dal dominio euro-atlantico. Poichè ciò che caratterizza il nucleo interno dell’identità greca è l’Ortodossia, insieme ad una peculiare solidarietà verso gli altri popoli ortodossi (evidente nel 1999 quando la NATO aggredì la Federazione Jugoslava di Serbia e Montenegro il sostegno totale del popolo greco a quello serbo), è in corso un tentativo di scardinare, attraverso la crisi ucraina, gli ultimi elementi della “fisionomia orientale” dell’Ortodossia greca. Il controllo dei media, unito all’integrazione sempre più massiccia di Atene nel dispositivo dell’Alleanza Atlantica e nella coalizione filo-israeliana nel Mediterraneo, sono la naturale evoluzione di questo processo iniziato nel XXI secolo.

L’establishment greco si caratterizza ora per essere sempre più al servizio dei progetti atlantici e la longa manus dei suoi potentati mediatici-finanziari serve a stringere ancora di più il cappio intorno all’Italia, un Paese in cui la stragrande maggioranza della popolazione è contraria all’avventurismo bellico del Governo Meloni e che necessita per la NATO di una stretta informativa sempre più massiccia[3].

Come riportato dallo stesso Antenna Group, nel comunicato stampa in cui annunciava l’acquisizione del Gruppo Gedi, “Parallelamente, il gruppo è in fase di confronto con partner strategici negli Stati Uniti per arricchire ulteriormente il portafoglio GEDI con nuovi brand dell’informazione e dell’intrattenimento. Antenna cercherà di collaborare con altri gruppi e imprenditori locali italiani, come parte della sua strategia di crescita in Italia”[4].

Quali, è facile immaginarlo.

“Mirja Cartia d’Asero, manager di grande esperienza con un percorso consolidato alla guida di organizzazioni nei settori media e finanziario, assumerà il ruolo di Amministratore Delegato del Gruppo GEDI. Mirja lavorerà a stretto contatto con il management di GEDI per sostenere il percorso di sviluppo e internazionalizzazione del Gruppo”, si legge nel comunicato di Antenna Group. D’Asero, dal 2022 al 2025 è stata CEO e General Manager de “Il Sole 24 Ore”. Nei primi 10 anni della sua carriera Mirja ha svolto la professione di avvocato presso studi internazionali (Clifford Chance, Allen &Overy) nel settore banking & finance e real estate in Italia e a Londra. Nei successivi 12 anni ha lavorato presso la banca d’affari internazionale Lehman Brothers, “prima e dopo l’administration”. Attualmente, Mirja Cartia d’Asero è Presidente di Clessidra Holding e di Clessidra Private Equity SGR, due società che fanno parte di Italmobiliare della famiglia Pesenti (la sgr Clessidra fu creata nel 2003 dalla vedova del fondatore Claudio Sposito, ex Morgan Stanley).

D’altronde John Elkann, nato a New York , figlio di Margherita Agnelli e Alain Elkann, amministratore delegato della Exor srl che ha ceduto il Gruppo Gedi ad Antenna Group, nonché Presidente di Stellantis, ha recentemente ricevuto il premio speciale della National Italian American Foundation in occasione del 50esimo anniversario, celebrato a Washington, dichiarando: “Stellantis ha appena annunciato il suo più grande investimento di sempre qui negli Stati Uniti, per cogliere nuove opportunità di crescita e innovazione. Tredici miliardi di dollari, che serviranno a rilanciare la produzione delle auto in America. Questo però non significa dimenticare le radici del gruppo: Abbiamo annunciato i più importanti investimenti della nostra storia perché le opportunità che vediamo in America sono grandi. Se uno è forte in America, è forte nel mondo ed è forte in Italia … Ho un rapporto di amore con gli Stati Uniti, che è il Paese in cui sono nato, e un rapporto di amore con l’Italia, un Paese in cui ho le mie origini”. Elkann poi ha menzionato il fatto che “l’amore per l’America era profondamente sentito anche da mio nonno Gianni Agnelli, che ricevette il premio Niaf nel 1986. Questo amore è profondamente radicato nella mia famiglia. Mio padre è nato qui e il mio figlio maggiore studia in America … Alcuni dicono che il legame transatlantico si stia indebolendo, ma io credo che non sia mai stato così forte”[5].

Non potremmo essere più d’accordo con le sue conclusioni.

____

 [1] Nel 2021, il Fondo Pif dell’Arabia Saudita si è impossessato del 30% di Antenna Media srl ma gli asset di Kyriakou sembrano “blindati”, cfr. Stefano Brogioni, “Il Resto del Carlino”, 31 luglio 2026.

[2] Associazione Stampa Subalpina, Dall’impero greco di Antenna all’italiana Gedi: un report, 29 dicembre 2025, casadeigiornalisti.it.

[3] L’Ortodossia greca e quella russa hanno sempre ostacolato i piani geopolitici delle grandi potenze occidentali e l’emergere del Fanar (Patriarcato Ecumenico di Costantinopoli) come partner strategico degli Stati Uniti e dell’Unione Europea ha favorito la creazione di nuove Chiese “NATO” nel Vecchio Continente. Cfr. Salvatore Frequente, L’Italia è in guerra? Militari in Arabia Saudita: dalle audizioni in Parlamento agli attacchi di Riad, come si è arrivati allo schieramento delle truppe, “Il Fatto Quotidiano”, 1 agosto 2026. Come riportato in un suo comunicato stampa: “Nel 2025 Antenna Group ha avviato una partnership con l’Atlantic Council, uno dei principali think tank statunitensi

impegnati nella promozione della leadership globale e delle relazioni internazionali, per il lancio dell’Europe–Gulf

Forum. Questa iniziativa di rilievo riunisce per la prima volta capi di Stato, primi ministri, decisori politici, investitori di

alto livello e leader aziendali, con l’obiettivo di favorire il dialogo sulle sfide geopolitiche e rafforzare le relazioni

economiche tra le due regioni. Da anni Antenna è al centro della promozione di un dialogo geopolitico significativo,

contribuendo al rafforzamento dell’Europa e al dialogo tra Europa e area del Golfo”. Il concetto di “stretta” riprende i temi dei dossier presentati dal Ministro della Difesa Guido Crosetto nei vertici sulla sicurezza nazionale, in cui si evidenzia che i sistemi democratici occidentali presentano falle strutturali e ampie zone d’ombra (“buchi”) nell’informazione, nella protezione contro le ingerenze straniere e nella difesa ibrida, cfr. “Corriere della Sera”, 18 novembre 2025.

[4] Gedi Gruppo Editoriale, Antenna Group annuncia l’acquisizione di Gedi Gruppo Editoriale, 23 marzo 2026.

[5] Paolo Mastrolilli, John Elkann premiato dalla Niaf a Washington: “Legame Italia Usa mai stato così forte”, “La Repubblica”, 19 ottobre 2025.

by : tinakanoumegk

 

Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΠΟΛΗ ΚΑΙ Η ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΓΗ ΜΟΥ, Η ΝΕΜΕΑ

Βρισκόμαστε στο δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου. Αρκετοί από τους ενοίκους των δημαρχιακών μεγάρων βρίσκονται σε διακοπές.
Άρα έχουν, ίσως, λίγο περισσότερο χρόνο να διαβάσουν. Να αναστοχαστούν. Να προβληματιστούν.
Και ίσως να ξαναδιαβάσουν το άρθρο 102 του Συντάγματος:
«Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης».
Ο Κώδικας Δήμων δίνει σε αυτή τη συνταγματική πρόβλεψη συγκεκριμένο περιεχόμενο: ποιότητα ζωής και καθημερινότητα, τοπική ανάπτυξη, κοινωνική προστασία και παιδεία, πολιτισμός, περιβάλλον και αθλητισμός.
Άρα ο Δήμος δεν είναι απλώς ένας μηχανισμός καθαριότητας, εκτέλεσης έργων και διαχείρισης της καθημερινότητας.
Είναι, οφείλει να είναι, θεσμός τοπικής διακυβέρνησης, με ευθύνη για την ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή, το περιβάλλον, τον πολιτισμό, την παραγωγική ταυτότητα και τελικά για την ίδια την ποιότητα ζωής του τόπου.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικό ερώτημα:
Τι σημαίνει σήμερα Αυτοδιοίκηση;
🏛️ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΤΕΡΟΔΙΟΙΚΗΣΗ;
Γιατί, ενώ το Σύνταγμα αναγνωρίζει στην Αυτοδιοίκηση τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων, τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε μια αντίστροφη πορεία.
Αρκεί κανείς να παρακολουθήσει τα συνέδρια και τις συνεδριάσεις της ΚΕΔΕ για να αντιληφθεί το μέγεθος της συζήτησης.
Ειδικά τα τελευταία έξι χρόνια βλέπουμε μια σταδιακή μετατόπιση αρμοδιοτήτων, εργαλείων και λειτουργιών από τους Δήμους προς το κεντρικό κράτος και άλλους φορείς.
Χαρακτηριστική είναι η κυβερνητική επιλογή για τις Υπηρεσίες Δόμησης, με την προωθούμενη μεταφορά από τους ΟΤΑ στο Ελληνικό Κτηματολόγιο αρμοδιοτήτων που αφορούν την έκδοση οικοδομικών αδειών και τον έλεγχο των κατασκευών.
Ανεξάρτητα από τις πραγματικές και χρόνιες παθογένειες πολλών ΥΔΟΜ, το ερώτημα παραμένει:
Όταν ένας Δήμος αδυνατεί να ασκήσει αποτελεσματικά μια αρμοδιότητα, η απάντηση είναι να ενισχύσουμε τον Δήμο ή να του αφαιρέσουμε την αρμοδιότητα;
Ανάλογος προβληματισμός υπάρχει και στον πολεοδομικό σχεδιασμό.
Στα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έχει τον κεντρικό ρόλο, με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας να λειτουργεί ουσιαστικά ως το μακρύ χέρι του κράτους.
Οι Δήμοι συμμετέχουν;
Ναι.
Άλλο όμως συμμετέχω στον σχεδιασμό του τόπου μου και άλλο έχω την πραγματική δυνατότητα να τον σχεδιάζω.
Γιατί η χωροταξία και η πολεοδομία δεν είναι απλώς τεχνικές διαδικασίες.
Είναι βαθιά πολιτικές επιλογές.
Αφορούν το πού κατοικούμε, πού παράγουμε, πού αναπτύσσεται η επιχειρηματικότητα, τι προστατεύουμε, πώς οργανώνουμε την ύπαιθρο και τελικά τι τόπο θέλουμε για τις επόμενες δεκαετίες.
Και η συνέχεια, αν δεν ανατραπεί αυτή η πολιτική, φαίνεται ότι θα δοθεί στο νερό και στο μέλλον των ΔΕΥΑ.
Το νερό όμως δεν είναι μια οποιαδήποτε υπηρεσία.
Είναι δημόσιο αγαθό, τοπικός πόρος και βασικό στοιχείο της ζωής, της παραγωγής και της ανάπτυξης κάθε τόπου.
Όλα αυτά δεν είναι άσχετα μεταξύ τους.
Έχω χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν τη λέξη «ψευδοκράτος».
Τη χρησιμοποιώ για να περιγράψω ένα σύστημα όπου ανάμεσα στο κράτος και στην Αυτοδιοίκηση δημιουργούνται διαρκώς φορείς, οργανισμοί, εταιρείες και ενδιάμεσοι μηχανισμοί που αναλαμβάνουν λειτουργίες και αρμοδιότητες, ενώ ο φυσικός πολιτικός θεσμός που βρίσκεται πιο κοντά στον πολίτη αποδυναμώνεται.
Έτσι, λίγο λίγο, η Τοπική Αυτοδιοίκηση αφυδατώνεται.
Και τότε το ερώτημα γίνεται αναπόφευκτο:
Αν ο Δήμος χάνει εργαλεία για τη δόμηση, περιορίζεται ο πραγματικός του ρόλος στον σχεδιασμό του χώρου και αύριο αλλάξει ουσιαστικά η θέση του στη διαχείριση του νερού, ποιο περιεχόμενο θα απομείνει τελικά στη λέξη «Αυτοδιοίκηση»;
Μήπως αντί να προχωρούμε προς περισσότερη Αυτοδιοίκηση επιστρέφουμε, με σύγχρονους μηχανισμούς, στην ετεροδιοίκηση;
👥 ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΑΤΗ;
Την ίδια στιγμή υπάρχει ένας πραγματικός πληθωρισμός εικόνων και λόγων, κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα, από αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Βίντεο, φωτογραφίες, δηλώσεις και αναρτήσεις για την έναρξη, την εξέλιξη ή την ολοκλήρωση ενός έργου. Για έργα μικρά και μεγάλα. Ακόμη και για παρεμβάσεις που αποτελούν την αυτονόητη υποχρέωση ενός Δήμου.
Δεν αμφισβητώ την ανάγκη ενημέρωσης ούτε τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι Δήμοι.
Άλλο όμως ενημέρωση και άλλο η διαρκής κατασκευή εικόνας.
Έχω την αίσθηση ότι μεγάλο μέρος αυτού του επικοινωνιακού θορύβου δεν απευθύνεται πλέον σε πολίτες.
Απευθύνεται σε θεατές.
Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ.
Η λέξη πολίτης συνδέεται με την πόλη, τον πολιτισμό, τα κοινά και κυρίως με τη συμμετοχή.
Ο πολίτης δεν είναι παθητικός αποδέκτης της εικόνας ενός αιρετού. Δεν είναι καταναλωτής βίντεο και αναρτήσεων.
Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ.
Μέσα από συλλόγους, φορείς, ομάδες πολιτών, δημοτικές παρατάξεις, επιτροπές, συνελεύσεις και το Δημοτικό Συμβούλιο.
Ενημερώνεται, ρωτά, διαφωνεί, προτείνει, ελέγχει και συνδιαμορφώνει.
Αν λοιπόν μας αρέσει τόσο πολύ η λέξη «διαβούλευση», ας της δώσουμε επιτέλους πραγματικό περιεχόμενο.
Γιατί υπάρχει ένα μεγάλο δημοκρατικό έλλειμμα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Τα υψηλά ποσοστά αποχής στις αυτοδιοικητικές εκλογές δεν είναι απλώς αριθμοί.
Είναι ένα πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα.
Δείχνουν την απομάκρυνση των πολιτών από τα κοινά, από τον πυρήνα των προβλημάτων του τόπου τους και από τον διάλογο που θα έπρεπε να αποτελεί την ουσία της Αυτοδιοίκησης.
🗣️ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ
Αυτό που πολλές φορές έχω αποκαλέσει «αγορά του λόγου», μια σύγχρονη «εκκλησία του Δήμου».
Έναν ανοιχτό και διαρκή χώρο διαλόγου.
Τι Δήμο θέλουμε;
Τι πόλη θέλουμε;
Τι ύπαιθρο θέλουμε;
Τι είδους ανάπτυξη θέλουμε;
🛠️ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΟΥΡΩΤΗΡΙ
Η «βιομηχανία ανακατασκευής πεζοδρομίων» δεν είναι ανάπτυξη.
Εδώ υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, μια μεγάλη παρεξήγηση.
Ανάπτυξη δεν σημαίνει απλώς απορρόφηση χρημάτων.
Και σίγουρα ανάπτυξη δεν είναι αυτό που εδώ και χρόνια παρακολουθούμε σε αρκετούς Δήμους: μια πραγματική «βιομηχανία ανακατασκευής πεζοδρομίων», πλατειών και κοινόχρηστων χώρων, πολλές φορές χωρίς αισθητική και χωρίς συνολικό σχέδιο.
ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ.
Δεν είναι όμως από μόνα τους ανάπτυξη.
Ανάπτυξη σημαίνει πρώτα απ' όλα να γνωρίζεις τον τόπο σου.
Την πόλη και την ύπαιθρο. Τους οικισμούς. Τους ανθρώπους. Την ιστορία. Την παραγωγική ταυτότητα. Το φυσικό περιβάλλον. Τα τοπόσημα. Τα υλικά και άυλα συμβολικά κεφάλαια κάθε περιοχής.
Και πάνω σε αυτά να οικοδομείς ένα σχέδιο.
Οι πόροι του κρατικού προϋπολογισμού, τα εθνικά και τα ευρωπαϊκά προγράμματα πρέπει να είναι εργαλεία που υπηρετούν αυτό το σχέδιο.
Δεν μπορεί το χρηματοδοτικό πρόγραμμα να γίνεται το ίδιο το σχέδιο.
Γιατί άλλο είναι να διαχειρίζεσαι έργα και άλλο να σχεδιάζεις το μέλλον ενός τόπου.
📚 ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΧΟ
Ο Ιταλός οικονομολόγος Giacomo Becattini μας βοήθησε να δούμε τον τόπο ως ένα κοινωνικό και παραγωγικό σύστημα. Τον χώρο όπου η οικονομία, η κοινότητα, η γνώση, η παραγωγή και η κουλτούρα συναντώνται.
Ο ανθρωπολόγος Vito Teti έφερε στο κέντρο τη μνήμη, το ανήκειν και τη restanza: την επιλογή να μένεις, να δημιουργείς και να κρατάς έναν τόπο ζωντανό.
Ο Marco Canesi ανέδειξε τη σημασία της ιδιαιτερότητας των φυσικών, πολιτιστικών και παραγωγικών πόρων κάθε περιοχής ως βάση μιας διαφορετικής τοπικής ανάπτυξης.
Και δίπλα σε αυτή τη μεγάλη ιταλική σχολή σκέψης υπάρχει και ένας Έλληνας που μας άφησε μια εξαιρετικά σημαντική παρακαταθήκη: ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης.
Μέσα από τα βιβλία και τις παρεμβάσεις του ,«Πόλεων και Τόπων Παιδεία», «Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη», «Ο Τουρισμός ως Πολιτιστική Οικονομία» ,μας παραδίδει τη σκυτάλη μιας διαφορετικής αντίληψης για την ανάπτυξη.
🌾 ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
Μιας ανάπτυξης που ξεκινά από την ύπαιθρο, την παραγωγική και πολιτιστική ταυτότητα των τόπων, την ποιότητα των προϊόντων, την ιστορία και τους ανθρώπους.
Μας καλεί ουσιαστικά να δούμε τον τόπο όχι ως έναν ουδέτερο γεωγραφικό χώρο πάνω στον οποίο κατασκευάζονται έργα, αλλά ως ένα ζωντανό σύστημα ιστορίας, παραγωγής, πολιτισμού και ζωής.
🌍 Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ο τουρισμός, όταν συνδέεται με την ιστορία, την παραγωγή, τη γαστρονομία, τα τοπόσημα και τους ανθρώπους, μπορεί να γίνει πραγματική πολιτιστική οικονομία.
Αυτή ακριβώς είναι, κατά τη γνώμη μου, η συζήτηση που λείπει σήμερα από πολλά δημαρχεία.
Becattini, Teti, Canesi και Χαραλαμπίδης, από διαφορετικούς δρόμους ο καθένας, μας οδηγούν τελικά στην ίδια αφετηρία:
ΠΡΩΤΑ Ο ΤΟΠΟΣ.
Η γνώση του, οι άνθρωποί του, η παραγωγή του, ο πολιτισμός και η μνήμη του.
Και πάνω σε αυτά οικοδομείται η ανάπτυξη.
🧭 ΨΗΦΙΑΚΟΙ ΔΗΜΟΙ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Ας έρθουμε τώρα στην πρωτεύουσα πόλη και στη γενέθλια γη μου.
Στην Κόρινθο και στη Νεμέα.
Ο Δήμος Νεμέας αποτελείται από μία Δημοτική Ενότητα και 10 Δημοτικές Κοινότητες.
Ο Δήμος Κορινθίων από πέντε Δημοτικές Ενότητες και 22 Δημοτικές Κοινότητες.
ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΥΟ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ. ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΥΟ ΤΟΠΟΙ.
Τόποι με διαφορετική ιστορία και γεωγραφία. Με διαφορετική μορφολογία και παραγωγική ταυτότητα. Με καλλιέργειες, προϊόντα, τοπόσημα, μνήμες, παραδόσεις, φυσικό και πολιτιστικό απόθεμα.
Και, πάνω απ' όλα, με ανθρώπους.
Ανθρώπους που ζουν, εργάζονται, παράγουν και δημιουργούν.
Και όμως, στην εποχή όπου ακούμε καθημερινά για «ψηφιακό μετασχηματισμό», αναζητώ στις επίσημες ιστοσελίδες των δύο Δήμων μια ολοκληρωμένη αφήγηση αυτών των τόπων και δεν τη βρίσκω.
Δεν αρκεί μια κοινότητα να υπάρχει ως όνομα σε έναν διοικητικό κατάλογο.
Ποια είναι;
Ποια είναι η ιστορία της;
Ποια τα τοπόσημά της;
Τι παράγει;
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά προϊόντα της;
Ποιο είναι το φυσικό, γεωλογικό, μορφολογικό και πολιτιστικό της περιβάλλον;
👤 ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που παράγουν, δημιουργούν και κρατούν τον τόπο ζωντανό;
Αυτά συνθέτουν την ταυτότητα ενός τόπου.
Γιατί ένας Δήμος δεν είναι μόνο η έδρα του.
Η Νεμέα δεν είναι μόνο η πόλη της Νεμέας και ο Δήμος Κορινθίων δεν είναι μόνο η πόλη της Κορίνθου.
🗺️ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΤΟΥ
Είναι η πόλη και η ύπαιθρος.
Το παραλιακό μέτωπο και η ενδοχώρα.
Η παραγωγή και ο πολιτισμός.
Η ιστορία και η μνήμη.
Τα τοπόσημα και οι άνθρωποι.
Μιλάμε για «έξυπνες πόλεις», εφαρμογές, ψηφιακές υπηρεσίες και τουριστική προβολή, αλλά απουσιάζει ένας πραγματικός ψηφιακός χάρτης ταυτότητας του ίδιου του Δήμου.
Ένας χάρτης όπου ο κάτοικος, ο επισκέπτης, ο ερευνητής, ακόμη και ένας υποψήφιος επενδυτής, θα μπορεί να γνωρίσει κάθε κοινότητα: την ιστορία, την παραγωγή, τα προϊόντα, τα μνημεία, το φυσικό περιβάλλον, τον πολιτισμό και τους ανθρώπους της.
Και αυτό δεν είναι απλώς ζήτημα μιας καλύτερης ιστοσελίδας.
Είναι ζήτημα αυτογνωσίας του ίδιου του Δήμου.
Δεν μπορείς να σχεδιάσεις το μέλλον ενός τόπου αν προηγουμένως δεν έχεις αποκτήσει συνείδηση του τόπου.
🍇 Η ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΓΗ ΜΟΥ

Η Νεμέα αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα ενός ολοκληρωμένου αγροτοπολιτιστικού συστήματος.
Εδώ συναντώνται ο μύθος, η ιστορία, το αμπέλι, το κρασί, η παραγωγή, το τοπίο και οι άνθρωποι.
🍷 ΤΟ ΑΓΙΩΡΓΙΤΙΚΟ
Μιλάμε για μία από τις σημαντικότερες αμπελοοινικές ζώνες της Ελλάδας.
Για το όνομα ΝΕΜΕΑ, ένα ισχυρό brand name που μπορεί να ταξιδέψει πολύ πέρα από τα όρια της χώρας.
Αλλά το Αγιωργίτικο δεν είναι απλώς ένα κρασί και το αμπέλι δεν είναι απλώς μια καλλιέργεια.
Είναι η γη.
Το αμπέλι.
Ο αμπελουργός. Ο διανοούμενος της μάνας γης.
Ο οινοποιός.
Τα οινοποιεία.
Είναι η Αρχαία Νεμέα, ο μύθος και η ιστορία.
Είναι η γαστρονομία, ο πολιτισμός, ο τουρισμός και οι άνθρωποι.
Αυτό είναι το πραγματικό κεφάλαιο της Νεμέας.
🏛️ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ;
Δεν μπορεί από τη Νεμέα να απουσιάζει ένα πραγματικό Μουσείο Οίνου.
Ένας ζωντανός θεσμός που θα αφηγείται την ιστορία του αμπελιού, του κρασιού και των ανθρώπων αυτού του τόπου.
Που θα συνδέει την ιστορία με τη σύγχρονη παραγωγή, τα οινοποιεία με τον επισκέπτη, το κρασί με τη γαστρονομία και τον πολιτισμό με την τοπική οικονομία.
🌐 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η Νεμέα δεν έχει γίνει τόπος συνάντησης ενός μεγάλου ευρωπαϊκού γιατί όχι και παγκόσμιου γεγονότος γύρω από το κρασί.
Μια μεγάλη διοργάνωση γευσιγνωσίας, πολιτισμού και γνώσης.
Να προσκαλούνται σημαντικοί δημοσιογράφοι από την Ευρώπη και την Αμερική που ασχολούνται με το κρασί, την ύπαιθρο, τον τόπο και τους ανθρώπους.
Sommeliers, άνθρωποι της γαστρονομίας, της οινικής οικονομίας και του τουρισμού.
🎯 ΟΧΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Έναν θεσμό.
Έναν θεσμό που θα αποκτήσει διάρκεια και διεθνή αναγνωρισιμότητα και θα δημιουργεί επισκεψιμότητα και οικονομία για ολόκληρη την περιοχή.
Να παίρνεις αυτό που ήδη έχει ο τόπος σου και να του προσθέτεις υπεραξία.
Να μετατρέπεις την παραγωγή σε εμπειρία, την ιστορία σε αφήγηση, τον πολιτισμό σε οικονομία και το όνομα του τόπου σε διεθνές κεφάλαιο.
🏺 Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΠΟΛΗ
Και από τη γενέθλια γη στην πρωτεύουσα πόλη.
Στην Κόρινθο.
Λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουν τη μεγάλη ιστορία της.
Η Αρχαία Κόρινθος δεν είναι απλώς ένας ακόμη αρχαιολογικός χώρος.
Είναι ένα μεγάλο τοπόσημο.
Ένα τμήμα της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Και όμως, ακόμη και ορισμένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της Κορίνθου απουσιάζουν από τη σύγχρονη αφήγηση της πόλης.
🏛️ ΤΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΟ
Ένα σύμβολο που ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο και σήμερα, στην ίδια την Κόρινθο, δύσκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι βρίσκεται στην πόλη που του έδωσε το όνομά της.
Στην πόλη το συναντά κανείς ουσιαστικά μόνο στο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας.
Γιατί να μη βρίσκεται ως διακριτό στοιχείο ταυτότητας στο Δημαρχείο;
Γιατί να μην υπάρχει στα δημόσια κτίρια, στις εισόδους της πόλης, στον δημόσιο χώρο;
ΟΧΙ ΩΣ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ.
Ως μνήμη.
Ως ταυτότητα.
Ως συνέχεια.
⛵ Η ΤΡΙΗΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΜΕΙΝΟΚΛΗΣ
Γιατί απουσιάζει από την «εκκλησία του Δήμου» η συζήτηση για την τριήρη;
Για τον Κορίνθιο ναυπηγό Αμεινοκλή;
Μια δημοτική αρχή με σχέδιο θα μπορούσε εδώ και δεκαετίες να έχει θέσει ως στόχο τη δημιουργία μιας τριήρους στον χώρο του αρχαίου λιμανιού του Λεχαίου.
Θα ήταν μια ωδή στον Αμεινοκλή.
Κυρίως όμως θα ήταν ένας τρόπος να ανοίξει ξανά η μεγάλη ιστορία του αρχαίου λιμανιού του Λεχαίου προς την κοινωνία και τον επισκέπτη.
Να μετατραπεί η ιστορική μνήμη σε ζωντανή εμπειρία.
Γιατί αυτά είναι τα συμβολικά κεφάλαια ενός τόπου.
Και δεν είναι ζητήματα μόνο ιστορίας ή αρχαιολογίας.
Μπορούν να λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά στον πολιτισμό, στην παιδεία, στον τουρισμό και στην τοπική οικονομία.
🌿 ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΣ
Όχι μόνο μνημεία, αλλά ένας ζωντανός τόπος.
Στην Αρχαία Κόρινθο υπάρχει ακόμη μία μεγάλη δυνατότητα.
Όχι μόνο εξαιτίας της ιστορίας και του τεράστιου αρχαιολογικού αποθέματος, αλλά και επειδή ο ευρύτερος τόπος κουβαλά μια διαχρονική σχέση με τη γεωργία και την παραγωγή.
Ο Ακροκόρινθος, η Αρχαία Κόρινθος και η γύρω παραγωγική γη θα μπορούσαν να ενταχθούν σε μια εντελώς διαφορετική λογική προστασίας και ανάπτυξης.
🌾 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΚΟ ΠΑΡΚΟ
Ένα πρότυπο αρχαιολογικό και γεωργικό πάρκο, με διεθνή αναφορά.
Ένας ενιαίος χώρος από την Αρχαία Κόρινθο έως το Λέχαιο, όπου η αρχαιολογία, το φυσικό τοπίο, η γεωργική γη και η τοπική παραγωγή δεν θα αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστά πράγματα, αλλά ως στοιχεία της ίδιας ιστορίας του τόπου.
Γιατί πολιτιστική κληρονομιά δεν είναι μόνο το μνημείο.
Είναι και το τοπίο που το περιβάλλει.
Η γη.
Οι καλλιέργειες.
Οι άνθρωποι.
Η παραγωγή.
Η μνήμη.
Μια τέτοια επιλογή θα άλλαζε ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε τον πολιτιστικό πλούτο της περιοχής.
Όχι απλώς προστασία των μνημείων, αλλά προστασία του τοπίου που τα γέννησε.
Όχι απλώς επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο, αλλά μια ολοκληρωμένη εμπειρία ιστορίας, φύσης και παραγωγής.
🎨 ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΧΟΛΗ ΚΕΡΑΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
Υπάρχει όμως και ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο.
Η μεγάλη παράδοση της κορινθιακής αγγειοπλαστικής και οι άνθρωποι που υπηρέτησαν αυτή την τέχνη για γενιές αποτελούν ένα μεγάλο κεφάλαιο της Αρχαίας Κορίνθου.
Η Κόρινθος δεν έχει μόνο μια σπουδαία αρχαιολογική κληρονομιά.
Έχει και μια ζωντανή μνήμη τεχνιτών και μαστόρων, πολλοί από τους οποίους δυστυχώς έχουν ήδη φύγει από τη ζωή.
Και μαζί τους κινδυνεύει να χαθεί ένα κομμάτι γνώσης που δεν μεταφέρεται εύκολα μέσα από βιβλία.
Μεταφέρεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Μέσα στο εργαστήριο.
Μέσα από την πράξη.
Γι' αυτό και μια πρόταση που έχουμε συζητήσει εδώ και χρόνια με φίλους από την Αρχαία Κόρινθο είναι η δημιουργία μιας σύγχρονης, διεθνώς αναγνωρισμένης Σχολής Κεραμικών Τεχνών.
Όχι ενός ακόμη μικρού εργαστηρίου.
Αλλά ενός πραγματικού κέντρου εκπαίδευσης, δημιουργίας και έρευνας, που θα μπορούσε να προσελκύει μαθητές, καλλιτέχνες και τεχνίτες όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά από ολόκληρο τον κόσμο.
Έναν χώρο όπου η αρχαία κορινθιακή παράδοση θα συναντά τη σύγχρονη κεραμική δημιουργία.
Όπου οι παλιοί τρόποι, τα υλικά, οι τεχνικές και η γνώση του τόπου θα διασώζονται, θα διδάσκονται και θα εξελίσσονται.
Μια τέτοια σχολή θα μπορούσε να δώσει στην Αρχαία Κόρινθο μια νέα διεθνή ταυτότητα.
Να μην είναι μόνο ο τόπος όπου βλέπεις τα αγγεία στα μουσεία.
Να είναι ο τόπος όπου η τέχνη της αγγειοπλαστικής εξακολουθεί να παράγεται, να διδάσκεται και να ταξιδεύει ξανά σε όλο τον κόσμο.
🧠 ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Να μετατρέψουμε την παράδοση σε γνώση, δημιουργία και μέλλον.
🏛️ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 102
Και κάπου εδώ επιστρέφουμε στην αρχή.
Στην Αυτοδιοίκηση.
Στον πολίτη.
Στην αγορά του λόγου και στην εκκλησία του Δήμου.
Γιατί όλα όσα περιέγραψα δεν είναι απλώς προτάσεις για τον τουρισμό ή τον πολιτισμό.
Είναι μια διαφορετική αντίληψη για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Μια Αυτοδιοίκηση που γνωρίζει τον τόπο της πριν σχεδιάσει τα έργα της.
Που καταγράφει, προστατεύει και ενεργοποιεί τα υλικά και άυλα κεφάλαιά του.
Που συνδέει την πόλη με την ύπαιθρο, την παραγωγή με τον πολιτισμό, την ιστορία με τη σύγχρονη οικονομία, τη μνήμη με τη δημιουργία.
Και κυρίως, μια Αυτοδιοίκηση που δεν αντιμετωπίζει τον πολίτη ως θεατή.
Τον θέλει συμμέτοχο.
Η Κόρινθος και η Νεμέα έχουν ήδη τα συμβολικά κεφάλαιά τους.
Στην ιστορία τους.
Στη γη τους.
Στην παραγωγή τους.
Στα τοπόσημά τους.
Στη μνήμη τους.
Και κυρίως στους ανθρώπους τους.
🗣️ 
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ
Το μεγάλο ζητούμενο είναι να αποκτήσουμε συνείδηση του τόπου και να ξανανοίξουμε την αγορά του λόγου για το πώς όλα αυτά μπορούν να αποτελέσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το αύριο.
Γιατί τελικά η ποιότητα μιας δημοτικής αρχής δεν κρίνεται μόνο από το πόσα έργα κατασκεύασε.
Κρίνεται από το αν κατάλαβε τον τόπο που κλήθηκε να διοικήσει.
Και ακόμη περισσότερο:
Από το αν κατάφερε να κάνει τους πολίτες συμμέτοχους στο μέλλον του.