1. Μια ανορθωτική πρόταση για την χώρα απαντά
στο ερώτημα: πώς μπορείς να κινηθείς σε Ελληνικές ειδικές συνθήκες εξάρτησης,
κομπραδόρικης «αστικής τάξης», μη παραγωγικών ολιγαρχιών και με πολιτικούς
εκπροσώπους διαθέσιμους μεσιτείας.
2. Η ανάγκη και η απάντηση ενός τέτοιου πολιτικού
σχεδίου βασίζεται στην σχέση κοινωνίας και κυριαρχίας. Στην ανάγνωση των
ανταγωνιστικών υποκειμένων και ανορθωτική προγραμματική πρόταση.
3. Δεν θα υπήρχε η κρίση ως καθοριστική
στιγμή κατολίσθησης, αν η χώρα διέθετε και ήταν οργανωμένη με σχέδιο οριζόντιων
συστημάτων κοινωνικών, παραγωγικών, πολιτικών όλου του εθνικού χώρου. Εάν εδώ
αναδεικνύονταν θέματα υψηλής πολιτικής έντασης απέναντι στον ενδοκρατικό
συγκεντρωτισμό και την ευρύτερη γεωπολιτισμική συρρίκνωση.
4. Η ανάγνωση μιας πολιτικής ανάγκης
απεξαρτημένης από την κοινωνική δυναμική είναι ευχές και όνειρα. Η προσμονή του
τέλειου, του ολοκληρωμένου, της ευτυχούς παρουσίας, ακόμα και όταν βλέπεις τον
ορίζοντα χωρίς να κάνεις βήματα προς αυτόν, είναι λατρεία της υπάρχουσας
κατάστασης ως πληρότητα. Η ψυχρότητα έχει ως πρόσχημα την αγνότητα, τελειότητα.
5. Σήμερα τον Ελληνικό θεσμικό και
πολιτικό παρασιτισμό πάνω στο εθνικό σώμα αμφισβητεί το δυναμικό κοινωνικό
παρόν πολλών κινημάτων και με ιδιάζουσα ένταση το κίνημα των Τεμπών, που από
αυτό γεννήθηκε και η εξαγγελία πολιτικού φορέα.
6. Το κίνημα των Τεμπών αναδιέταξε τα πολιτικά
κέντρα βάρους, η ενεργός μετοχή έγινε νέα αποφασιστική στιγμή. Διέπραξε το άλμα
επιβεβαίωσης ότι από το υπάρχον πολιτικό σύστημα δεν υπάρχει εναλλακτική και
ότι μια κοινωνία και θεσμοί δικαίου, δημοκρατίας, παραγωγικής δυναμικής και
λόγου ευθύνης δεν θα προέλθουν από botox του παρακμιακού παρόντος. Τα κινήματα αντιδιαφθοράς και
επιστροφής της πολιτικής ως ευγενούς δημιουργίας έχουν πολιτική κεντρικότητα.
7. Η ανάδειξη ενός φέροντα άξονα που
διεκδικεί την πολιτική πρωτοβουλία ευρύτερης ενότητας δεν πρέπει να κριθεί από
ερωταπαντήσεις σε ιδιαίτερα θέματα σχετικά με το πολιτικό σύστημα, αλλά από την
θέση του ως πολεμικός προς το σύστημα. Αυτό για τον λόγο του τρόπου αυθόρμητης
γέννησής του, που διαμορφώνεται ως συγκροτημένο υποκείμενο κατά τον βηματισμό
του. Η πρόταση της Καρυστιανού, με επίκεντρο όσα έχει θεμελιώσει ως ουσιαστικά
στοιχεία παρέμβασης, αποτελεί πρόκληση και πρόσκληση συζήτησης και ανάδειξης. Στην
πολιτική, βέβαια δεν επιτρέπονται απροϋπόθετες ευπιστίες.
8. Ο Ρούντι Ρινάλντι και η εφημερίδα του
οφείλει να πλησιάσει και παραδώσει όλη την κινηματική του εμπειρία. Σε μια
κατεύθυνση ενός νέου αυτοδιαχειριστικού υποκειμένου. Ζήσαμε ουσιαστικά με λόγους
ονειρικούς και την απαίτηση άμεσων αλλαγών μόνο από καλές προθέσεις. Δεν έγινε τότε
και δεν γίνεται τώρα δουλειά έτσι. Να επιστρέψουμε στους λόγους ουσίας, μικρών
στέρεων βημάτων πρακτικής απόδοσης.
Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο – 23 Φεβρουαρίου 2026
