Έχουν αφηνιάσει τα σκυλιά της κακιστοκρατικής κάστας. Οι πολιτικοί μετασχηματισμοί μέσα στην κοινωνία, το κίνημα των Τεμπών και η εξαγγελία της Καρυστιανού τους έχει θορυβήσει.
Απύθμενο το θράσος τους, εξασφαλισμένοι από προνομιούχες θέσεις της πολιτικής και επικοινωνιακής πυραμίδας. Διασπείρουν παραλυτικό φόβο περαιτέρω διάλυσης του κοινωνικού ιστού. Το ψυχωτικό τους παραλήρημα, αλλά και η ασύγνωστη λειτουγική τους υπεράσπιση από λίγους μέσα στην κοινωνία, οι διαδικτυακοί τραμπουκισμοί θυμίζουν ιαχές και τραμπουκισμούς της ακροδεξιάς απέναντι σε ότι θεωρείται ξένο, διαφορετικό, εισβολέας, που θέλει να φάει το ψωμί μας, να αμφισβητήσει την κατεστημένη τάξη μας. Με νεαντερτάλεια ανακλαστικά έχει εξαπολυθεί μια επίθεση σε αυτούς που διεκδικούν το δίκαιο, τα πολιτικά τους δικαιώματα, σε όσους αντιστέκονται στην μοίρα που τους επιφυλάσσει το πλέγμα του ψευτοδημοκρατικού φάσματος.
Εάν υπήρχαν υγιείς θεσμοί του κράτους και των τριών εξουσιών του, θα έπρεπε να δηλώσουν την αντίθεσή τους στην πίεση ολοκληρωτικής φύσης απέναντι στα πολιτικά δικαιώματα όχι μόνο της Μαρίας Καρυστιανού. Κάθε πολίτης σήμερα αισθάνεται ότι κανένα δικαίωμά του δεν είναι προστατευμένο, ότι η υπέρβαση του δημοκρατικού συστήματος έχει πολλά κενά στο νομικό πεδίο, η φασιστικού τύπου αντεπίθεση μιας κατεστημένης τάξης προκαλεί και υποθάλπτει το μίσος, την απαξίωση, την απόρριψη, την τρομοκράτηση.
Στην ανορθολογική απάντηση στην κοινωνική και πολιτική έκρηξη των Τεμπών δραστηριοποιείται ένα δύσπιστο ή φοβικό λαϊκό κοινό. Απαιτούν αυτά που δεν απαιτούν από αυτούς που διαφεντεύουν τις τύχες τους. Απαιτούν από την Καρυστιανού να κατεβεί με ανά χείρας τις 1000 πολιτικές εντολές, διακηρύξεις. Αισθάνονται υπερεπαρκείς κριτές αν και ελαφρόμυαλοι, ή χαμηλής πολιτικής παιδείας. Πάντα στρατολογείται η αμάθεια, ο μικροεγωισμός. Είναι οι μικρέμποροι λιανικής ληγμένων, κάποιοι φανατικοί, οι αγνώστου αφετηρίας αμύνονται ως συνοριοφύλακες του ετοιμόρροπου κάστρου της παρακμής. (Είδα πολλούς να αναπαράγουν ρόλο Τασσώς Καββαδία: φόβος μικρομεσαίας επηρμένης προς «παρακατιανούς» που ήθελαν να μπουν στον οικογενειακό κύκλο της).
Η χώρα θέλει πολυδιάστατη θεσμική ολοκλήρωση, όχι δημοκρατία για τα κόμματα, αλλά κόμματα για την δημοκρατία, Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ. Η μεγάλη πολιτική θα παράξει καινοτομικές ιδέες, θα συγκροτήσει πνευματικά οικοδομήματα που θα οδηγήσουν σε υλικά οικοδομήματα.
Από το κίνημα των Τεμπών και με την θέληση της Καρυστιανού πρέπει να οδηγηθούμε σε ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ, ΙΚΑΝΑ να επουλώσουν τις κοινωνικές, δημοκρατικές ρωγμές, να αρθούν οι κοινωνικές και περιφερειακές ασυμμετρίες, με ισχυρή ηθικά και παραγωγικά χώρα θα γίνουν καλύτεροι λογαριασμοί με τον εξωτερικό παράγοντα.
*
Η επίθεση στην Καρυστιανού είναι απόδειξη ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν την κρίση τους. Η Καρυστιανού πήγε στον κόσμο, στις πλατείες, στα θέατρα. Όταν πριν λίγες ημέρες μίλησε στο ΚΟΝΤΡΑ, που ήταν ο μόνος και προνομιακός χώρος ενός συστήματος ανεπάρκειας και ιδιοτέλειας, τρελάθηκαν. Έβαλαν σε κίνηση όλες τις εφεδρείες, τις ύβρεις, τα μαφιόζικα μηνύματα. Ενεργοποίησαν κάθε συμπλεγματικό ατομικό ανθυποδιαχειριστή καταστολής.
*
Απέναντι στους αρνητές δικαιωμάτων απαιτούνται συγκροτημένες και ψύχραιμες απαντήσεις. Όπως γράφω στις 6 Μαρτίου του 2025 στην «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ»: «Έκκληση προς αποφυγή λαθών τακτικής… Προσοχή δεν χρειάζονται απαντήσεις σε προβοκάτσιες…το σύστημα θα χρησιμοποιήσει και έχει χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα… ο εκδικητισμός τους – τους οδηγεί σε αδιέξοδες παράφρονες ενέργειες…».
Αυτό που θα προκύψει από το κίνημα των Τεμπών είναι ηθικά ορθό. Η στρατηγική του απόδοση θα εξαρτηθεί από στέρεους τακτικούς βηματισμούς, προτάσεις ανορθωτικές, που θα εμπνέουν κοινή εμπιστοσύνη και εκμετάλλευση συσχετισμών και ρωγμών του συστήματος. Απέναντι σε ταμπέλες και χρώματα βρίσκονται τα περιεχόμενα και οι πολίτες.
Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο – 12 Ιανουαρίου 2026
