07 Φεβρουαρίου 2026
Τζέφρι Επστάιν, Ε Ε. και ελληνική χρεοκοπία
Φωτό 1...
Βασίλης Λαμπόγλου
Τι δουλειά είχε ο Τζέφρι Επστάιν, ένας άνθρωπος που σήμερα γνωρίζουμε ότι βρισκόταν στο κέντρο ενός παγκόσμιου κυκλώματος φρίκης, να ανακατεύεται στην ελληνική κρίση το 2015;
Γιατί η επικεφαλής των Ρότσιλντ ένιωθε την ανάγκη να τον ενημερώνει για τις κινήσεις του Τσίπρα και του Τσακαλώτου;
Ο Επστάιν λειτουργούσε ως ο ''αόρατος συνδετικός κρίκος'' της παγκόσμιας εξουσίας.
Ήταν ο άνθρωπος που ένωνε τραπεζίτες, πολιτικούς και ακαδημαϊκούς σε ένα κοινό δίκτυο συμφερόντων.
Η αλληλογραφία του για την Ελλάδα αποδεικνύει ότι το δημοψήφισμα και η παραίτηση Βαρουφάκη ήταν απλώς κινήσεις σε μια σκακιέρα που είχε στηθεί πολύ μακριά από την Αθήνα.
Σήμερα, η αποκάλυψη αυτών των emails λειτουργεί ως η απόλυτη δικαίωση για όσους φώναζαν ότι η Ελλάδα λεηλατήθηκε και προδόθηκε.
Η τύχη μας δεν κρίθηκε στα καταφύγια των Βρυξελλών, αλλά στα πληκτρολόγια ανθρώπων που μας έβλεπαν με απέχθεια.
Η ''πτώση'' και η δολοφονία χαρακτήρα του Βαρουφάκη και η μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ ήταν ένα προαναγγελθέν έγκλημα, καταγεγραμμένο στις μαύρες σελίδες των αρχείων Επστάιν.
Μόλις λοιπόν ξημέρωσε η 6η Ιουλίου του 2015, με τις τράπεζες κλειστές και τον κόσμο στις ουρές των 60 ευρώ, η Αριάν ντε Ρότσιλντ —η πρώτη γυναίκα που έσπασε το άβατο της ηγεσίας του οίκου Edmond de Rothschild— έστελνε ενημερώσεις στον Επστάιν που σοκάρουν για τον κυνισμό τους.
Με μια ψυχρότητα που τρομάζει, αποκάλυπτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη ''θυσιάσει'' τον Γιάνη Βαρουφάκη στο βωμό της διαπραγμάτευσης.
''Ακούγεται έντονα ότι ο Τσίπρας ήθελε το κεφάλι του Βαρουφάκη και το πήρε'', έγραφε, περιγράφοντας την αποπομπή του ως μια κίνηση τακτικισμού για να αλλάξει το κλίμα στις Βρυξέλλες, χωρίς όμως να μετακινηθεί ούτε εκατοστό από το πλαίσιο της υποταγής.
Η απάντηση του Επστάιν, λίγα λεπτά αργότερα, ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση της παγίδας.
Για τον σκοτεινό χρηματιστή, η έξοδος του Βαρουφάκη δεν ήταν λύση, αλλά η αρχή του τέλους.
Λίγα λεπτά αργότερα ο Έπσταιν απαντά:
''Η παραίτηση του Έλληνα υπουργού παρουσιάζει στην Ελλάδα ένα πιο σκληρό πρόβλημα, όχι ένα ευκολότερο. Τώρα θα τους ζητηθεί να έρθουν με λύση. Όχι με προτάσεις. Τώρα την έχουν πραγματικά γ@@@σει''.
Η ελίτ ήξερε ότι χωρίς τον ''απρόβλεπτο'' υπουργό, η ελληνική κυβέρνηση ήταν πια πλήρως ελεγχόμενη και έρμαιο των δανειστών.
Το καλοκαίρι του 2015 η Ελλάδα δεν ήταν απλώς μια χώρα σε κρίση· ήταν το πεδίο ενός ανελέητου πειράματος στα χέρια της παγκόσμιας ελίτ.
Ενώ ο ελληνικός λαός, με μια πρωτοφανή κραυγή αξιοπρέπειας, έλεγε το ιστορικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, πίσω από τις κλειστές πόρτες των υπερατλαντικών emails παιζόταν μια φάρσα που προκαλεί ανατριχίλα.
Τα 3,5 εκατομμύρια σελίδες από τα αρχεία του Τζέφρι Επστάιν που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτουν ότι ο καταδικασμένος χρηματιστής και η ''σιδηρά κυρία'' των τραπεζών, Αριάν ντε Ρότσιλντ, γνώριζαν το τέλος του δράματος πριν καν στεγνώσει το μελάνι στα ψηφοδέλτια του δημοψηφίσματος...
Από τη Καλυψώ Κανάκη
https://www.huffingtonpost.gr/diethnes/o-epstain-kai-i-koryfaia-ton-rotsilnt-se-mystiki-allilografia-gia-to-dimopsifisma-tsipra-kai-tin-apopobi-varoufaki-apokalypseis-pou-sokaroun/
Φωτό 2...
Στο φως της δημοσιότητας έρχεται μια σειρά μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τον Ιούλιο του 2015, στην οποία ο διαβόητος χρηματιστής Τζέφρεϊ Επστάιν και ο κορυφαίος διανοητής Νόαμ Τσόμσκι αναλύουν τους μηχανισμούς των ελληνικών προγραμμάτων διάσωσης, κάνοντας λόγο για «τραπεζικές φαντασιώσεις» και ανακύκλωση χρέους.
Τον Ιούλιο του 2015, ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής λόγω του δημοψηφίσματος, της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ και της απειλής του Grexit, μια ιδιωτική ανταλλαγή απόψεων εξελισσόταν μεταξύ δύο εκ διαμέτρου αντίθετων προσωπικοτήτων.
Η αλληλογραφία, η οποία περιλαμβάνεται σε πρόσφατα διαρρεύσαντα αρχεία που συνδέονται με τον Τζέφρεϊ Επστάιν, αποκαλύπτει μια βαθιά κριτική προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο το διεθνές τραπεζικό σύστημα διαχειρίστηκε το ελληνικό χρέος.
Η συζήτηση ξεκινά με την κοινοποίηση ενός άρθρου του καθηγητή Μαρκ Μπλάιθ στο περιοδικό Foreign Affairs από τον Νόαμ Τσόμσκι, το οποίο έθετε υπό αμφισβήτηση την επίσημη αφήγηση περί «διάσωσης της Ελλάδας».
Η Ελλάδα ως «αγωγός» χρηματοδότησης των ευρωπαϊκών τραπεζών
Στο μήνυμά του προς τον Επστάιν, ο Τσόμσκι παραθέτει τα κεντρικά σημεία της ανάλυσης του Μπλάιθ, υπογραμμίζοντας ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) λειτούργησε ουσιαστικά ως όχημα για τη διάσωση των πιστωτών της Ελλάδας — κυρίως των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στην αλληλογραφία:
Από τα περίπου 230 δισεκατομμύρια ευρώ που εκταμιεύθηκαν προς την Ελλάδα, εκτιμάται ότι μόλις 27 δισεκατομμύρια κατέληξαν στην υποστήριξη των λειτουργιών του ελληνικού κράτους.
Το 65% των δανείων κατευθύνθηκε απευθείας στις κεντρικές τράπεζες της Ευρώπης για πληρωμές τόκων, λήξεις χρεών και ανακεφαλαιοποιήσεις.
Ένα ποσοστό που αγγίζει το 90% των συνολικών πόρων παρέκαμψε πλήρως την ελληνική οικονομία.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως «αγωγός» (conduit) για τη μεταφορά κεφαλαίων πίσω στο κέντρο της Ευρωζώνης, προκειμένου να αποφευχθεί η διαγραφή χρεών (write-off) που θα έπληττε τους ισολογισμούς των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.
Το «παράδοξο της Αλίκης» και οι λογιστικές πρακτικές
Η απάντηση του Τζέφρεϊ Επστάιν, με ημερομηνία 31 Ιουλίου 2015, εστιάζει στην εσωτερική λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, την οποία περιγράφει με όρους που παραπέμπουν στην «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων». Ο Επστάιν υποστηρίζει ότι οι τράπεζες αποφεύγουν την παραδοχή της χρεοκοπίας (default) μέσω μιας κυκλικής λογιστικής διαδικασίας.
«Οι τράπεζες αποτιμούν τα περιουσιακά τους στοιχεία (assets) με βάση το πόσα έχουν δανείσει και όχι το πόσα χρήματα διαθέτουν πραγματικά. Όταν μια τράπεζα δανείζει περισσότερα, τα περιουσιακά της στοιχεία αυξάνονται», σημειώνει ο Επστάιν.
Εξηγεί περαιτέρω ότι, προκειμένου να μην παραδεχθούν πως ένας δανειολήπτης αδυνατεί να αποπληρώσει, οι τράπεζες συχνά δανείζουν στην οντότητα επιπλέον κεφάλαια. Αυτά τα «νέα» χρήματα επιστρέφουν στην τράπεζα ως πληρωμή τόκων για το αρχικό δάνειο, επιτρέποντας στο ίδρυμα να καταγράφει κέρδη και να αποφεύγει την κήρυξη στάσης πληρωμών. Ο Επστάιν περιγράφει αυτή τη διαδικασία ως μια «μυθοπλασία» (fiction), όπου το χρήμα μεταφέρεται από τη μία τσέπη στην άλλη για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση της κερδοφορίας.
Η σημασία των αποκαλύψεων
Η αλληλογραφία αυτή αναδεικνύει μια σπάνια σύγκλιση απόψεων μεταξύ ενός εκπροσώπου του χρηματοπιστωτικού κόσμου και ενός εκ των δριμύτερων επικριτών του νεοφιλελευθερισμού. Και οι δύο πλευρές φαίνεται να συμφωνούν ότι η ελληνική κρίση δεν ήταν αποτέλεσμα «διεφθαρμένων Ελλήνων» ή «κακών οικονομικών αποφάσεων μιας νοικοκυράς», αλλά μια συστημική επιλογή προστασίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού πυρήνα.
Η αναφορά του πρώην επικεφαλής της Bundesbank, Καρλ Ότο Πελ, την οποία επικαλείται ο Τσόμσκι, ενισχύει αυτό το επιχείρημα: η όλη επιχείρηση αφορούσε την προστασία των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών από τη διαγραφή χρεών.
Συμπεράσματα και προεκτάσεις
Η αποκάλυψη αυτών των μηνυμάτων, δέκα χρόνια μετά την κορύφωση της κρίσης, προσφέρει μια νέα οπτική στις δομικές αδυναμίες της Ευρωζώνης και στον τρόπο διαχείρισης των κρατικών χρεών. Η παραδοχή ότι η «διάσωση» αφορούσε περισσότερο τους δανειστές παρά τον δανειζόμενο παραμένει ένα κεντρικό σημείο τριβής στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.
Η συζήτηση των Επστάιν και Τσόμσκι υπενθυμίζει ότι πίσω από τους αριθμούς και τις πολιτικές λιτότητας, οι οποίες έπληξαν την καθημερινότητα εκατομμυρίων Ελλήνων, κρύβονταν σύνθετοι λογιστικοί μηχανισμοί σχεδιασμένοι να διατηρήσουν ανέπαφο ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό status quo.
Από το X...
Συνειδητά δεν ανεβάζω φωτογραφίες από τη δραστηριότητα του νταβατζη της "καλης κοινωνίας" Επσταιν, αυτού που βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του -την ώρα που η κάμερα παρακολούθησης του είχε τεχνικό κώλυμα τη στιγμή "της αυτοκτονίας του"-.
Αλλά από την αλληλογραφία αυτού του υπαλλήλου -και -της Μοσάντ,αποκαλύπτεται πως η Ελλάδα "θυσιάστηκε" ως σφάγιο για τη σωτηρία των τραπεζών (τα είχε γράψει και ο Ομπάμα).
Και ας υποστήριξαν άλλα, οι επίδοξοι "σωτήρες".
-Η Αριάν Ντε Ρότσιλντ,γεννημένη στον Σαν Σαλβαδόρ και με γαλλική υπηκοότητα,CEO στις επιχειρησεις των Ρότσιλντ, φαίνεται στα μέιλ με τον Επσταιν να θεωρεί αποκρουστική τη πόλη των Αθηνών στη θέα των τουριστών με τα σορτσάκια.
Τι λες βρε Αριάν μου?
Διεύρυνε το ποσοστό του οίκου σου στην Εθνική μας Τράπεζα,μπας και βάλουμε μυαλό.
ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1B2kNdfM3P/
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
