πρόσφατα θέματα






Προηγούμενα πρός τό δεῖν οὕτω






Προηγούμενα εὕσημον λόγον δῶτε








ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

αναρτήθηκε από : Γρηγόρης Κλαδούχος on : Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018 0 comments

ΕΛΛΑΔΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ / η κυρίαρχη αθλιότητα αποδιαρθρώνει συνειδήσεις, τη χώρα και οι ποικιλόμορφες απαντήσεις







Βλέπω μια τάση επικέντρωσης σε κάτι «περίεργους» που μετείχαν στο συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη.
Πατάμε στο στέρεο έδαφος κάποιων αρχών; Θα μάθουμε κάποτε για τη σχέση αιτίας και συμπτωμάτων;


ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΣΕ Η ΣΧΕΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ/ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.


 Όταν ο άνθρωπος ή η κοινωνία εκφράζεται με λάθος τρόπο, θα συναινέσω στην αποτρόπαιη πολιτική και πνευματική εξουσία που τους διαπαιδαγωγεί;


Τι μπορεί να εμπνεύσει μια κοινωνία όταν πολιορκείται από ηθικά, δημοκρατικά, αναπτυξιακά αντιπαραδείγματα και με την επιστράτευση του κράτους-παρακράτους, του δημοσιογραφικού υποκόσμου;


Η λάθος, ανασφαλής, αντιαισθητική, μαζοποιημένη, οργισμένη απάντηση  δεν μου στερεί την εικόνα του θύτη: τους πολιτικούς αμοραλιστές και τα ΚΥΠατζίδικα προπαγανδιστικά πογκρόμ.


Αν δεν προσέχουμε, θα νομιμοποιούμε ενόχους και θα συκοφαντούμε τα θύματα, προσφιλής τακτική αποικιοκρατών  για να δικαιολογούν την υστέρηση των αποικιοκρατούμενων και επόμενα την ανάγκη να «εκπολιτίσουν». Εχθρός δεν είναι ο Έλληνας, αλλά η κυρίαρχη αθλιότητα που αποδιαρθρώνει συνειδήσεις και τη χώρα.

1.Κανένας δεν γεννήθηκε χρυσαυγίτης, με ταλέντο στο διχασμό, και στην παραχάραξη της ιστορίας. Αν ίσχυε αυτό θα είμασταν ρατσιστές. Αν υπάρχουν, κάποιοι τους εκπαίδευσαν. Είναι αυτοί που κατέχουν εξουσία, δηλ. αυτοί που μπορούν να διαμορφώνουν τις συνειδήσεις των ανθρώπων.


2.Για να παραχαράξεις την ιστορία πρέπει να την γνωρίζεις. Και εδώ, - σε πρώτο πρόσωπο – δεν την γνωρίζουμε. Η ιστορία που γνωρίζουμε είναι αυτή που γράφεται και κάθε τόσο βλέπουν ότι πρέπει να επικαιροποιείται, ώστε να δημιουργεί συνθήκες συναίνεσης σε επιλογές εξωεθνικών, αντικοινωνικών δυνάμεων και δογμάτων ασφαλείας.


3.Με τον μπαμπούλα του φασίστα δεν θα νομιμοποιήσω την αριστεροκαπηλεία, την άνοδο του καλύτερου μεταπράτη και της γελοιότητας στην εξουσία. Περισσότερο πρέπει να προσέχουν όσοι εμπιστεύθηκαν κάποτε αυτήν την αριστερά. Και τότε κι εμείς θα αντιληφθούμε ότι έχουν καταλάβει επιτέλους τα ενδογενή-γενετικά χαρακτηριστικά αυτής της αριστεράς που με λίγη εξουσία φανερώνει σκοταδισμό και ολοκληρωτικό πρόσωπο.
 (Γ. Κ.)