Το πρώτο τρένο στην Ελλάδα - Όλα ξεκίνησαν το 1869 όταν η Ελλάδα απέκτησε την πρώτη σιδηροδρομική γραμμή. Επρόκειτο για τη γραμμή Πειραιάς - Θησείο που ένωσε το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας με το κέντρο της Αθήνας. Η λειτουργία του συνέβαλε στη σύνδεση των δύο μεγάλων πόλεων της Ελλάδας και άνοιξε τους ορίζοντες για τη δημιουργία του σιδηροδρομικού δικτύου στη χώρα.
Τα θεμέλια - Στις αρχές του 1870 Γάλλοι κεφαλαιούχοι πρότειναν τη χάραξη μιας γραμμής που θα συνέδεε το Αιγαίο Πέλαγος με το Ιόνιο, για την ανάπτυξη του εμπορίου. Η γραμμή θα εκτεινόταν από το Πόρτο Ράφτη, θα διέσχιζε τη Δυτική Αττική, την Κορινθία και θα κατέληγε στην Πάτρα. Το ελληνικό κράτος θα προσέφερε όλα όσα χρειάζονται για τη δημιουργία και συντήρηση της γραμμής για 99 χρόνια.
Ο ρόλος του Τρικούπη - Ωστόσο τα πάντα άλλαξαν τη δεκαετία του 1880. Μέσα σε μια δεκαετία ο σιδηρόδρομος επεκτάθηκε ραγδαία στην Πελοπόννησο, φέρνοντας χωριά και πόλεις κοντά στην πρωτεύουσα. Ο Χαρίλαος Τρικούπης, όπου αποτέλεσε πρωθυπουργός της χώρας εκείνη την περίοδο, έθεσε το ζήτημα ανάπτυξης των υποδομών. Συμπεριέλαβε τη δημιουργία ενός δικτύου σιδηροδρόμων, συνολικού μήκους 700 χιλιόμετρα που θα διέσχιζε τη χώρα από άκρη σε άκρη.
Η σταφίδα και ο σιδηρόδρομος - Επιπλέον σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη του σιδηροδρόμου ήταν το εμπόριο της σταφίδας. Ο "μαύρος χρυσός" αποτελούσε κύριο εξαγώγιμο προϊόν του ελληνικού κράτους. Η σταφίδα αναχωρούσε από τα λιμάνια της Πελοποννήσου και έφτανε στις μεγάλες αγορές της Ευρώπης. Μάλιστα, για την παραγωγή της εργάστηκαν Ιταλοί, Μαλτέζοι και Άγγλοι. Οι τελευταίοι ίδρυσαν τις δικές του βιομηχανίες στην Πάτρα.
Σ.Π.Α.Π - Το δύσκολο έργο της κατασκευής σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο ανέλαβε η Σ.Π.Α.Π ( Ανώνυμη Εταιρεία Σιδηροδρόμων Πειραιώς–Αθηνών–Πελοποννήσου). Η εταιρία έθεσε τα θεμέλια για την κατασκευή ενός δικτύου, που θα διέσχιζε μεγάλο μέρος της χερσονήσου και θα εξυπηρετούσε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της περιοχής. Τα πρώτα έργα ξεκίνησαν το 1882 με την ανάπτυξη της γραμμής από την Αθήνας προς την Πάτρα και το Ναύπλιο. Το 1888 ο Τρικούπης έθεσε στον Ernest Rollin ολοκλήρωση του δικτύου προς τα νότια, με την ίδρυση της ΕΜΣΕ (Εταιρεία των Μεσημβρινών Σιδηροδρόμων Ελλάδος). Λόγω αδυναμιών, η εταιρία δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το έργο. Έτσι την κατασκευή ανέλαβε η Σ.Π.Α.Π.Η εταιρία ιδιωτικοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920. Βιώνοντας τις συνέπειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τις καταστροφές που υπέστη το δίκτυο, η εταιρία κρατικοποιήθηκε το 1954 και το 1963 ενσωματώθηκε το Σ.Ε.Κ (Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους). Από το 1971 τη διαχείριση του δικτύου ανέλαβε ο Ο.Σ.Ε (Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας)
Το πρώτο δίκτυο - Η αρχή για τη δημιουργία του σιδηροδρόμου έγινε το 1878, όταν ο δήμαρχος Λετρίνων (σημ. Πύργου) Πέτρος Αυγερινός, πρότεινε τη δημιουργία δικτύου που θα συνέδεε τους κάμπους της Ηλείας με το Κατάκολο. Πράγματι, το 1881 ξεκίνησαν τα έργα και το 1882 παραδόθηκε η πρώτη σιδηροδρομική χάραξη. Από την Αθήνα στην Πάτρα - Στα μέσα της δεκαετίας ξεκίνησε η ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου από την Αθήνα προς την Πελοπόννησο. Συγκεκριμένα το 1885 ο σιδηρόδρομος έφτασε από την Ελευσίνα στην Κόρινθο. Το 1886 το τρένο επεκτάθηκε νότια προς το Ναύπλιο και τους Μύλους, δίνοντας την ευκαιρία για την ανάπτυξη του δικτύου προς τα νότια. Την επόμενη χρονιά το τρένο σφύριξέ στην Πάτρα, ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου.
Περαιτέρω ανάπτυξη & Διακλαδώσεις - Η δεκαετία του 1890 έπαιξε καθοριστικό ρόλο για τον Πελοποννησιακό Σιδηρόδρομο. Τα πρώτα χρόνια το δίκτυο αναπτύχθηκε ταχέως. Το 1890 ξεκίνησε η λειτουργία του τμήματος Πάτρα - Πύργος και τη διετία 1891 - 1892 εγκαινιάστηκαν τρεις διακλαδώσεις στην Ηλεία (Καβάσιλα - Κυλλήνη, Καβάσιλα - Λουτρά Κυλλήνης και Πύργος - Ολυμπία) συμβάλλοντας περαιτέρω στην τόνωση της τοπικής οικονομίας. Τέλος το 1899 παραδόθηκε το μικρό τμήμα Μεγαλόπολη - Λεύκτρο για την εξυπηρέτηση των αναγκών του λιγνίτη.
Ήξερες ότι το 1893 ολοκληρώθηκε η διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου, γεγονός που ανέπτυξε τη ναυσιπλοΐα και έδωσαν περισσότερες δυνατότητες ανάπτυξης. Ωστόσο, εκείνη τη χρονιά το ελληνικό κράτος κήρυξε πτώχευση, κάτι που θα επηρεάσει την ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου. 
Το τρένο σκαρφαλώνει στα Καλάβρυτα - Το 1889 ξεκίνησε η κατασκευή του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου, μιας πρωτοπόρας χάραξης, όπου το τρένο γαντζώνεται επάνω σε μια μεσαία οδοντωτή τροχιά, ώστε να προσεγγίσει τα Καλάβρυτα. Τα εγκαίνια έγιναν στις 10 Μαρτίου 1896 επί κυβέρνηση Δηλιγιάννη.
Αποκορύφωμα - Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 με αρχές του 20ου αιώνα δόθηκε έμφαση στη επέκταση του σιδηροδρόμου από το Άργος έως την Καλαμάτα. Η επέκταση αυτή ήταν ένα από τα πιο δύσκολα έργα της περιόδου, καθώς το τρένο θα σκαρφάλωνε στην Τρίπολη και θα διέσχιζε τον ορεινό όγκο της Πελοποννήσο. Μετά από τη σταδιακή ανάπτυξη του, το 1904 ολοκληρώθηκε το τμήμα Μύλοι - Καλαμάτα, ενώ προηγήθηκε η επέκταση από τον Πύργος προς την Κυπαρισσία και έπειτα προς το Ζευγολατιό το 1902. Η λειτουργία του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο έφερε γρήγορα θετικά αποτελέσματα. Εκείνη την περίοδο το οδικό δίκτυο ήταν ελλιπές, επομένως η μετακίνηση ανθρώπων και εμπορίου βασιζόταν στο σιδηρόδρομο. Πλάι στο σιδηρόδρομο αναπτύχθηκε το εμπόριο, ενώ με την πάροδο του χρόνου δημιουργήθηκαν μικρά αστικά κέντρα που εξασφάλιζαν τη σταθερή σύνδεση με την πρωτεύουσα. 20ος αιώνας - Σε όλο τον 20ο αιώνα το τρένο ήταν το αναπόσπαστο κομμάτι των κατοίκων της Πελοποννήσου. Αν και αργό μέσο, προσέφερε εισιτήρια σε ελκυστικές τιμές και έδωσε τη δυνατότητα εξωστρέφειας ακόμη και στα απομακρυσμένα χωριά της περιοχής. Τα τρένα ξεκινούσαν από τον Πειραιά και ακολουθώντας κοινή πορεία μέχρι την Κόρινθο. Ύστερα, το δίκτυο έσπαγε στα δύο ώστε να συναντηθεί ξανά στη Μεσσηνία και να καταλήξει στην Καλαμάτα. 
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - Οι Γερμανοί χρησιμοποιήσαν τον ελληνικό σιδηρόδρομο για ανεφοδιασμό των βάσεων τους στη Μεσόγειο. Αντιστασιακές οργανώσεις συνέβαλαν στην καταστροφή του δικτύου, ώστε να αποκόψουν τις γραμμές εφοδιασμού (αντίστοιχο παράδειγμα η Ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου). Οι κατακτητές αποχωρώντας από την Ελλάδα το 1944, αλλοίωσαν μεγάλο μέρος του δικτύου, καταστρέφοντας γέφυρες, σταθμούς και σιδηροτροχιές. Το αποκορύφωμα ήταν η ανατίναξη της γέφυρας του Αχλαδοκάμπου στις 16 Φεβρουαρίου 1944, όπου οδήγησε στην εναλλαγή του δικτύου. Η γέφυρα δόθηκε ξανά το 1973.
21ος αιώνας - Το 2005 ξεκίνησε η διακοπή λειτουργίας σε πολλά τμήματα. Η δημιουργία αυτοκινητοδρόμων λειτούργησε ανταγωνιστικά απέναντι στο σιδηρόδρομο. Εκείνη τη χρονιά παραδόθηκε το τμήμα Αθήνα - Κόρινθος με διπλή σιδηροδρομική γραμμή, όπου πληροί τα Ευρωπαϊκά κριτήρια, με σύγχρονους σταθμούς και ηλεκτροδότηση. Παράλληλα καταργήθηκε το παλιό δίκτυο. Το 2007 ο προαστιακός επεκτάθηκε προς το Κιάτο. Τη δεκαετία του 2010 διακόπηκαν οριστικά πολλά δρομολόγια, ενώ η ανάπτυξη του σύγχρονου σιδηροδρόμου έγινε με αργούς ρυθμούς. Το 2020 παραδόθηκε με τεράστια καθυστέρηση, το τμήμα Κιάτο - Αίγιο, ενώ υπάρχουν σχέδια για τη ανάπτυξη του δικτύου προς την Πάτρα. Ωστόσο, τίποτα δεν έχει ολοκληρωθεί. Πλέον το δίκτυο αναπτύσσεται μόνο στον Πελοποννησιακό βορρά. Το τρένο πλέον δεν ξεκινά από τον πολυτελή Σταθμό Πελοποννήσου στην Αθήνα, αλλά από τον Πειραιά και διασχίζοντας τις Βιομηχανικές ζώνες της Δυτικής Αττικής φτάνει στο Κιάτο. Από εκεί το ταξίδι συνεχίζεται αλλά για λίγο προς το ΑίγιοΚείμενό: #Peloponnese_gr
