1. Βρήκες λάθος αυτό: η κοινωνία «Ζήτησε να της απονεμηθεί δικαιοσύνη, από αυτούς που όφειλαν να λογοδοτήσουν». Η Καρυστιανού είπε ότι από αυτό το σύστημα δεν μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη, επόμενα αλλαγή, νέοι θεσμοί δημοκρατίας κλπ., άρα έλεγε ότι από αυτό το σύστημα δεν υπάρχει εναλλακτική. Επόμενα αιτιολογείς έμμεσα την ανάγκη μιας πρότασης με αυτό το πρόταγμα και την δικαιολογείς.
2. Έχω πολλές αναφορές με προτάσεις και κριτική – στην σελίδα "τινακανουμε", στην κατηγορία «προς το δειν ούτω», ή στην αναζήτηση αν πληκτρολογήσετε Καρυστιανού ή κάποια σχετική λέξη. Οι πολίτες συμμετέχουν στις δημόσιες θεματικές με ιδέες, εμπλουτίζουν την πολιτική αγορά. Ακόμα και για τις αρχές και μέθοδο οικοδόμησης ενός πολιτικού υποκειμένου.
3. Στο κείμενό σου, 4400 λέξεις, μέσα από αυτόν τον πληθωρισμό ρέει ένας λικβινταρισμός: διαλύεται η σχέση ΤΟΥ κινήματος των Τεμπών με ένα πολιτικό υποκείμενο ΑΠΟ το κίνημα των Τεμπών.
4. Μεγάλη φασαρία, που θεωρείται και ενασχόληση με τα πολιτικά, ενώ πρόκειται για το γνωστό του χωριού «είδα τον Αποστόλη που πήγε κατά κάτω… μάλλον την παράτησε την κακιόστρα». Διαβάζω τι ανακοίνωσαν αυτοί που έφυγαν από την Καρυστιανού. Πρώτα Αυγερινός (Thanassis Avgerinos) και Ιωαννίδου: ντροπή τους που ενώ έλεγαν ότι ζητούσαν από τους σημερινούς πολιτικούς και το κράτος λογοδοσία, απουσιάζει στις ανακοινώσεις τους αυτό το ζήτημα, δηλ. η αιτία. Αντί αυτών ο Αυγερινός συμπεριφέρεται με νηπιακού επιπέδου αναρτήσεις, αυτά του επιπέδου Φέρμα – Βέγγου, «Τι σου είπε ρε - Δεν μου το είπε», ενώ ήθελε να διαμορφώσει εικόνα ευθύτητας. Αλλά και η Ιωαννίδου και η Μουτσάτσου: Η δήλωσή τους μοιάζουν με τυπικό ευχαριστήριο σε κάρτες Αμερικανών γειτόνων μετά την φιλοξενία γεύματος.
5. . Τα ζητήματα δεν είναι οργανωτικά, ποιος μέσα, ποιος έξω, πως ορίζεται η οργάνωση κλπ., τι γράφουν τα καταστατικά. Εάν δεν υπάρχει ο συνεκτικός ιστός ιδεών μέλλοντος, θα υπάρχουν μονοκρατορίες, δημοκρατικισμοί, η εγώτροπη συμμετοχή. Ο φιλόσοφος και μαχητής του παρόντος πολιτικού βίου, Κατσιάρι, γράφει ότι ο κοινός οραματικός στόχος ενώνει. Όπως απλούστατα οι κοινές συνήθειες κάνουν τις παρέες. Επόμενα, ας αναζητήσουμε την αιτιολογία της πόρτας που ανοίγει για να μπουν ή να βγουν, στην απουσία ψυχικής και πολιτικής ενότητας σε ένα στόχο.
6. Η Καρυστιανού δεν έχει πολιτικές δυνατότητες ώστε να συνθέσει την κεντρικότητα του δικαίου και της δημοκρατίας με το ευρύ σύστημα δημόσιων θεματικών. Αλλά και αυτοί που παραιτήθηκαν μηδαμινής πολιτικής παιδείας. Η κοινωνία δεν έχει αντισώματα στην διάβρωση, αποσύνθεση, γιαυτό χωρίς βάθος σκέψης μέσω συμμετοχής στην Καρυστιανού ήθελαν έκδοση διαβατηρίου πολιτικής επάρκειας και με την ίδια ευκολία το αποποιούνται. Για τον Αυγερινό, τα συνυποσχετικά μιας κοινωνίας μέσα από συμβολισμούς – η συνέχεια αύριο.
