ΑΠΟ: Ntinos Papantoniou
ME ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΡΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΝΟ ΚΑΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ. (Η φωνή του οίνου στην Ιταλία υπάρχει από το 1895. Ένωση οινοποιιών Ιταλίας https://www.youtube.com/watch?v=4a6v-SeCI3E).
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΕΤΩΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΕΙΩΝ ΜΑΣ
Η πρόσφατη έκθεση του εμπορικού γραφείου της Ελλάδας στη Ρώμη για την παρουσίαση των οίνων και του ελαιολάδου της Πελοποννήσου αποτελεί αναμφίβολα μια αξιόλογη προωθητική ενέργεια. Δράση Εξωστρέφειας για την προώθηση Οίνου και Οινοτουρισμού της Περιφέρειας Πελοποννήσου (Ρώμη, Hotel Parco Dei Principi, (4.12.2025).Η Ιταλία δεν είναι απλώς μια ακόμη αγορά, αλλά μια χώρα με βαθιά οινική παράδοση, ισχυρή ταυτότητα. Κάθε τέτοια παρουσία εκεί έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως στρατηγικό γεγονός.
Η ΕΝΩΣΗ ΟΙΝΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ;
Παρά τη σημασία της εκδήλωσης στη Ρώμη, στον επίσημο σύνδεσμο της Ένωσης Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Πελοποννήσου – ΕΝΟΑΠ (ίδρυση: 1η Ιουνίου 1998, έδρα: Τρίπολη) https://enoap.org δεν υπάρχει καμία αναφορά στη συνάντηση. Η απουσία αυτή δεν είναι τυπικό ζήτημα ενημέρωσης, είναι ένδειξη έλλειψης στρατηγικής αντίληψης και συλλογικής αφήγησης. Είναι εικόνα ενός φορέα χωρίς συνέχεια και στρατηγική μνήμη.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΙΝΟΥ ;
Αντίστοιχα, στον Σύνδεσμο Ελληνικού Οίνου – ΣΕΟ (ίδρυση: 1995), η εικόνα που αποκομίζει κανείς από το περιεχόμενο της ιστοσελίδας https://greekwinefederation.gr/ είναι απογοητευτική. Ειδήσεις παρωχημένες, θεματολογία χωρίς επικαιρότητα και απουσία σύγχρονου λόγου για τον ελληνικό οίνο. Έτσι, ένας φορέας που θα έπρεπε να λειτουργεί ως κεντρική φωνή του ελληνικού κρασιού στο εξωτερικό, μοιάζει αποκομμένος από τη σημερινή πραγματικότητα.
ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΙΤΑΛΙΑ;
Σε πλήρη αντίθεση, η Unione Italiana Vini (ίδρυση: 1895) αυτοπαρουσιάζεται με το σύνθημα:
«La voce del vino dal 1895» – «Η φωνή του οίνου από το 1895». https://www.youtube.com/watch?v=5Z1Q4iTdo8M
Δεν πρόκειται απλώς για μια χρονολογία, αλλά για μια συνειδητή ανάδειξη ιστορικής συνέχειας, θεσμικής αυτοπεποίθησης και πολιτιστικού βάθους. Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη και επώδυνη. Σήμερα, η Unione Italiana Vini αποτελεί έναν κεντρικό φορέα για τον ιταλικό αμπελοοινικό τομέα, με εκτεταμένη παρουσία σε ολόκληρη την επικράτεια και ενεργό ρόλο στους κύριους τομείς λήψης αποφάσεων, νομοθεσίας και αγοράς. Η δέσμευσή μας μεταφράζεται σε συγκεκριμένα αποτελέσματα:
Πάνω από 150.000 προστατευόμενοι αμπελουργοί ,πάνω από το 50% του συνολικού κύκλου εργασιών του κρασιού στην Ιταλία, πάνω από το 85% του κύκλου εργασιών των εξαγωγών ιταλικού κρασιού, πάνω από 800 συνδεδεμένες επιχειρήσεις, πάνω από 3.500 επιχειρήσεις που υποστηρίζονται μέσω εξειδικευμένων υπηρεσιών.
Αριθμοί που μαρτυρούν την ευθύνη και τον ρόλο που διαδραματίζει η Unione Italiana Vini στην υποστήριξη ολόκληρου του αμπελουργικού τομέα.
ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ MADE IN ITALY
Σύμφωνα με την έκθεση του γραφείου της Ρώμης για το 2025, οι εξαγωγές του αγροδιατροφικού τομέα της Ιταλίας ανήλθαν στα 73 δισ. ευρώ, Γραφείο Ο.Ε.Υ. Ρώμης (Αρμοδιότητα και για Άγιο Μαρίνο) Εξαγωγές Made in Italy.
Ιστορικό ρεκόρ και προοπτικές για το 2026 Η Ιταλία σημείωσε εντυπωσιακή επίδοση στις εξαγωγές το 2025, καταγράφοντας νέο ιστορικό ρεκόρ στον αγροδιατροφικό τομέα με πωλήσεις ύψους 73 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 5% σε σχέση με το 2024. Οι βασικοί πυλώνες αυτής της ανάπτυξης ήταν το κρασί, τα ζυμαρικά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα (ιδίως τυριά) και τα φρούτα και λαχανικά.
ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ MADE IN GREECE
Eνώ οι αντίστοιχες ελληνικές κινήθηκαν κοντά στα 8 δισ. ευρώ.
https://www.naftemporiki.gr/.../mprostarides-kai-oyragoi.../ Η διαφορά αυτή δεν εξηγείται μόνο με όρους μεγέθους ή παραγωγής, αλλά κυρίως με όρους οργάνωσης, αφήγησης και μακροχρόνιας στρατηγικής.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΟ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρωτοβουλία του ΣΕΟ (1995) σε συνεργασία με την Enterprise Greece και το Court of Master Sommeliers Americas, με τη φιλοξενία εννέα sommeliers στην Πελοπόννησο. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι είχαν περάσει είκοσι χρόνια από την προηγούμενη αντίστοιχη επίσκεψη, τη στιγμή που οι Ηνωμένες Πολιτείες απορροφούν περίπου 22% των ελληνικών εξαγωγών οίνου. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει τόσο τη σημασία της αγοράς όσο και τη χρονική υστέρηση των δράσεων.
ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΟΡΙΑ;
Δεν υπάρχει κανένα συγκροτημένο σχέδιο ούτε από την Περιφέρεια ούτε από την Ένωση Οινοπαραγωγών Πελοποννήσου για μια ολοκληρωμένη αφήγηση του οίνου και τη σύνδεσή του με τη γαστρονομία και τον πολιτισμό. Κι όμως, ο οίνος δεν είναι ένα απομονωμένο προϊόν,είναι άρρηκτα συνυφασμένος με την ιστορία, τη μνήμη και την ταυτότητα των τόπων όπου γεννιέται.
Η ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΓΗ ΜΟΥ Η ΝΕΜΕΑ
Στη γενέθλια γη μου, τη Νεμέα, ο οίνος κουβαλά την ιστορία της γης που τον παράγει, δεν είναι απλώς μια οικονομική δραστηριότητα. Είναι πολιτιστική κληρονομιά, αφήγημα αιώνων και ζωντανό στοιχείο του τόπου. Χωρίς αυτή τη διάσταση, κάθε προσπάθεια προβολής είναι πρόχειρη.
Ο ΜΟΡΙΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΡΟΙΣΜΑ ΝΟΜΩΝ
Είναι ένα αγροτοπολιτιστικό και τουριστικό περιφερειακό σύστημα. Η πρόταση για το αύριο δεν μπορεί να είναι αποσπασματική. Απαιτεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, αφήγημα όπου:
ο αγροτικός τομέας συνδέεται με την ποιότητα, την τοπική διατροφή και την αυτάρκεια,
ο πολιτισμός λειτουργεί ως αφήγηση, εμπειρία και καθημερινή πρακτική,
ο τουρισμός μετασχηματίζεται από εποχικό προϊόν σε βιωματική, θεματική και ήπια δραστηριότητα όλο τον χρόνο.
Χωρίς αυτή τη σύνδεση, καμία επιμέρους δράση δεν μπορεί να αποδώσει.
ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Η αγροτική επανεκκίνηση και η κτηνοτροφία πρέπει να αποτελέσουν τα θεμέλια για την οικοδόμηση ενός νέου διατροφικού μοντέλου, με έμφαση στην ποιότητα, την τοπική διατροφή, την αυτάρκεια.
Η γαστρονομία, ο πολιτισμός και ο τουρισμός δεν είναι ξεχωριστά κουτάκια. Είναι ένα ενιαίο οικοσύστημα. Δεν αντιμετωπίζεται αποσπασματικά.
ΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ;
Το λεγόμενο σχέδιο των ενοίκων της Τρίπολης μπορεί να περιγραφεί με μία φράση: λέξεις χωρίς προτάσεις. Αποσπασματικές αναφορές, γενικόλογες διακηρύξεις, χωρίς σύνδεση, χωρίς στόχο, χωρίς χρονοδιάγραμμα, χωρίς μετρήσιμα αποτελέσματα χωρίς συνέχεια. Ένα διοικητικό αφήγημα που δεν παράγει πολιτική.
ΠΩΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ Ο Δήμητρης Καραλής.
Το πρόβλημα αυτό δεν περιορίζεται μόνο στον οίνο. Το επισημαίνει ξεκάθαρα και ο πρόεδρος των ξενοδόχων Μεσσηνίας, Δημήτριος Καραλής, στη Ναυτεμπορική, https://www.youtube.com/watch?v=uPfARkoEWbA μιλώντας για τον τουρισμό — ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο για τον Μοριά που παραμένει αναξιοποίητο. Δεν είναι τυχαίο ότι η Πελοπόννησος απορροφά μόλις το 2% των τουριστικών εισπράξεων της χώρας.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ
Ο οινοποιός Ηλίας Μπίζιος, στον Ασπρόκαμπο, φιλοξένησε στο όμορφο χωριό του τον Αμερικανό συγγραφέα, φωτογράφο και ειδικό στον οίνο Michael C. Higgins, εκδότη του περιοδικού Flying Adventures, ενός εντύπου που απευθύνεται σε υψηλού επιπέδου ταξιδιώτες, λάτρεις του κρασιού και της γαστρονομίας.
Το περιστατικό που εξηγεί τα πάντα
Κατά τη φιλοξενία αυτή συνέβη κάτι αποκαλυπτικό:
ο Michael C. Higgins πήρε μια χούφτα ελληνικό χώμα και το δοκίμασε. Για να καταλάβει τον τόπο πριν γευθεί το κρασί. Μαλιστα στο διάλογο που είχαν του είπε: εμένα δεν με ενδιαφέρουν τα παλάτια των οινοποιών αλλά το ελληνικό terroir. Να ξεναγηθώ στους ελληνικούς αμπελώνες. Αυτό δεν είναι γραφικότητα, είναι βαθιά κατανόηση του terroir, είναι οινικός πολιτισμός. Την ίδια στιγμή, οι δικοί μας θεσμοί αδυνατούν ακόμη και να αφηγηθούν τέτοιες στιγμές.
