Ένα μέρος Ελλήνων, λίγων βέβαια, εμφανίζεται επιφυλακτικό σε μαζικές κοινωνικές εκφράσεις, στο κίνημα των Τεμπών και στην Καρυστιανού. Πολλοί με εμπλουτισμένη ανοησία λειτουργούν χωρίς κρίση, ως λειτουργικά εργαλεία αποδοχής του κομματοκρατικού κατεστημένου, της αδιατάραχτης ροής του θλιβερού παρόντος, διαφθοράς, διαπλοκής, μεσιτείας στα εξωτερικά γεωστρατηγικά συμφέροντα.
Η υποκρισία της κομματοφροσύνης, η ασύγνωστη ανεπάρκεια κριτικού πνεύματος, η απώλεια μνήμης φαίνεται στην διαχείριση λέξεων. Η δικαιοσύνη ως πολιτικός πρόλογος από την Καρυστιανού θεωρήθηκε ως μονομερές σύνθημα, δεξιό, απολίτικο, αταξικό, ουδέτερο. ΑΛΛΑ ήταν πολύ αριστερό ως κεντρικό πολιτικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές.
