.jpg)
Άκουσα την συνέντευξη του Θέμη Τζήμα στο ΜΙΛΙΤΑΙΡ.
Έκανε προτάσεις τακτικής αντιμετώπισης του Μητσοτακισμού προτείνοντας την συναίνεση της Καρυστιανού με τον Τσίπρα, σε μια διαδικασία κοινής αντιμετώπισης του σημερινού αυταρχικού κυβερνητικού – πρωθυπουργικού συστήματος.
1. Η ίδρυση ενός κόμματος είναι δημιουργία ενός σχολείου. Είναι ανάγκη ιστορική, παιδείας, μορφωτικό υποκείμενο αξιών.
2. Επεξεργάζεται κοινωνικά και εθνικά ζητήματα και τα επαναφέρει ως δημόσια πρόταση, εντασσόμενη σε ένα συνολικό στερέωμα πολιτικής.
3. Ένα κόμμα δεν δημιουργείται για άμεσους στόχους. Δημιουργείται για έναν πλατύ ορίζοντα στρατηγικών στόχων. Δεν καθορίζει την ύπαρξή του από εκλογικούς αλλά από ιστορικούς κύκλους. Το παρόν το εξετάζει ως συμβάν τακτικής ανάμεσα σε βάθος μνήμης και μέλλοντος. Κινείται με τρόπο διαμόρφωσης συσχετισμών που ευνοούν απώτερους στόχους.
4. Σήμερα χρειάζεται ένα πολιτικό κίνημα εθνικής, κοινωνικής και προσωπικής αξιοπρέπειας των Ελλήνων. Κίνημα κάθαρσης, πολιτισμικής, δημοκρατικής και παραγωγικής επαναθεμελίωσης. Με τα Τέμπη εκδηλώθηκε μια επαναστατική διαδικασία ανάκτησης της αξιοπρέπειας. Από αυτό γεννιέται μια δυναμική πολιτικής ένωσης μεστή νοήματος δικαίου, δημοκρατίας, οικονομικής δικαιοσύνης. Κάθε άλλη διατύπωση εκλογικών συνεταιρισμών ακυρώνει και την δυναμική αυτών των κινημάτων.
5. Ο Τσίπρας μόνο ως αρνητικό παράδειγμα πρέπει να αναγνωστεί. Έχει δώσει εξετάσεις στο γραπτό, στον λόγο του και στο έργο του και έχει κριθεί ακατάλληλος, επικίνδυνος. Απείθαρχος προς παραδεδομένες αξίες. Σήμερα δημοσίευσε συνεργάτες του για να του δώσουν ιδέες. Πέραν των ονομάτων (…), δυο ζητήματα: πρώτο ότι σοσιαλδημοκρατικά κόμματα δεν μπορούν να υπάρξουν σε εξαρτημένες, δορυφορικές χώρες και δεύτερο τα καθεστωτικά παπαγαλάκια μόνο την Καρυστιανού έχουν στόχο, γιατί έχει και αυτή συνεργάτες πολιτικών θέσεων.
6. «Το πρόβλημα σήμερα είναι να αντιληφθούμε ποιο είναι το ραντεβού, να φθάσουμε εγκαίρως, γιατί ίσως είμαστε αληθινά εκπρόθεσμοι, μείναμε πίσω σχετικά με την ζωή». Έτσι κλείνει σημείωμά του σήμερα ο Βιτσέντζο Κόστα καθηγητής φιλοσοφίας για τις «πληθυντικές χειραφετήσεις», την «διαφορά των χρόνων» και ότι πρέπει «πέραν οποιασδήποτε ανασφάλειας να κατορθώσουμε να είμαστε στην διαφορά».
