Μετά από σειρά δημοσιευμάτων υποβάλλω προτάσεις, με προεισαγωγική προϋπόθεση ότι στις απαντήσεις του «από πού και πώς ξεκινάμε», οδηγούμαστε από τον Νίτσε, που αποφαίνεται ότι «…οι πιο σημαντικές ιδέες είναι οι μέθοδοι». Εδώ το πιο σημαντικό είναι η μέθοδος συγκρότησης.
Απαιτείται στην αρχή μια γενική ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ. Ένα μικρό κείμενο αιτιολογικό ανάγκης συγκρότησης πολιτικού οργανισμού. Κατόπιν επεξεργάζονται κάποιοι την ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ και με βάση αυτήν καλείται η αυτοοργάνωση πολιτών. Ακολουθεί μια διαβουλευτική διαδικασία, η εκπόνηση και του ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ και του ΑΜΕΣΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ. Τα κόμματα δεν δημιουργούνται για να υποταχθούν σε εκλογικούς κύκλους, αλλά έχουν μια ευρύτητα ορίζοντα.
ΓΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: Γιατί δεν πάμε στα τηλεοπτικά κανάλια: είναι εργαλεία άτυπης θεσμικότητας σε ένα πλέγμα διαμεσολαβητών, πρωταγωνιστών ή παράπλευρων εφεδρειών, ώστε να μειώνεται κάθε ανταγωνιστικό ρίσκο, που θέτει σε κίνδυνο την συνοχή του σάπιου και διαπλεκόμενου κρατικοθεσμικού συστήματος. Αλλά και από καταμέτρηση κοινού, αυτό της Καρυστιανού δεν είναι αυτό της τηλεοπτικής παρακμής.
(Για την διαμόρφωση ευνοϊκών συσχετισμών στην πολιτική, απαιτείται μελέτη και εφαρμογή κανόνων, τακτικών. Στην μάχη των ιδεών επιλέγεται ΠΟΥ θα γίνει η αντιπαράθεση, η ΔΙΑΤΑΞΗ των δυνάμεων, ο ΧΡΟΝΟΣ ενεργειών που αποβλέπουν στο καλύτερο αποτέλεσμα. Σε ένα άλλο επίπεδο συγκρουσιακής τάξης και οριακής εμπειρίας ο Κολοκοτρώνης επέλεξε πού, πότε και με τι δυναμικό έδωσε την μάχη, το ίδιο και ο Θεμιστοκλής).
Χρειάζονται μικρά βίντεο, γενικά στην αρχή με λόγο ανάγκης νέου πολιτικού σχηματισμού. Ότι μέσα από αυτό το υπάρχον σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει κατοχύρωση κοινωνικών και εθνικών δικαίων.
Συνεντεύξεις σε έντιμους δημοσιογράφους καθαρότητας της αποστολής τους.
Δηλώσεις και εκδηλώσεις μόνο σε χώρους πανεπιστημιακούς, ιδρυμάτων, εξωτερικούς χώρους με συμβολική σημασία.
Οι προσωπικές απόψεις εκδηλώνονται στην πορεία. Για ό,τι είναι αναγκαίο δηλώνεται ότι η απόφαση για κάθε θέμα θα είναι η επεξεργασμένη επαναπρόταση των κοινωνικών απαιτήσεων, ενταγμένες στην συνολική σφαίρα του προγράμματος.
Ο αρχηγός δεν χρειάζεται να τα γνωρίζει όλα. Είναι το ενοποιητικό σύμβολο, καλύπτει την γενική ενιαία θέληση. Οι στρατηγοί κρατούν ένα πιστόλι μόνο…
Άμεσο βήμα η συγκρότηση επικοινωνιακής ομάδας, που θα βρίσκεται σε επαφή με τις σελίδες συλλόγων και με την πρόσκληση ο καθένας προσωπικά να γίνει επικοινωνιακή μονάδα.
Καμία εκδήλωση πανικού από την συντονισμένη αντεπίθεση του μιντιοκρατικού συστήματος και από ατομικές ύβρεις μικρομεσαίων παρακμιών διαδικτύου, στις διβανο-κασέλες, ασφαλίτες περιφρούρησης. Καλύπτουν τον φθόνο τους με διανοουμενισμούς, δικαιωματισμούς αχυρώνα. Ανθρώπινες υποκειμενικότητες, προσωπικά ψυχοδράματα ως μικροαγωγοί ισχύος.
Σημαντικό, αξεπέραστο και χρήσιμο κείμενο βάσης διακηρυκτικής είναι η Διακήρυξη της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης της 13ης Μαρτίου 2000.
Έχω αναφερθεί, αλλά επαναλαμβάνω ότι χρειαζόμαστε ειδικούς, επιστήμονες, τεχνοκράτες με σαφές κοινωνικό πρόσημο, αδιάβλητης ηθικής. Σοφοί δεν υπάρχουν, μόνο φιλόσοφοι.
ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΙΡΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ: Κακώς απαντήθηκε η ερώτηση για τις αμβλώσεις. Έδειξε ειλικρίνεια, αλλά στα μικρά φυρεράκια που ενυπάρχουν στα εσώψυχα του καθενός, στην τηλεόραση ανέρχονται στο ορατό. Καλό είναι να ανατρέξουν όλοι στο τι έλεγε ο φιλόσοφος Μάσσιμο Κατσιάρι (αριστερός) στον Μόντι, πρωθυπουργό της Ιταλίας για λίγο, (δεξιός).
Ο νόμος του 1986 για τις αμβλώσεις ήταν προϊόν διαβούλευσης, ψηφοφορίας, κοινοβουλευτικών συσχετισμών, με κινητοποιήσεις, συζητήσεις, πρωταγωνιστισμό της Μάργκαρετ Παπανδρέου και της ΕΓΕ, φεμινιστικών οργανώσεων. Που μάλιστα πολλές από αυτές διατήρησαν επιφυλάξεις για τον νόμο, όπως και ο Μανώλης Γλέζος. Τον νόμο δεν τον έφερε κάποιος Μωυσής. Έτσι γινόταν και γίνεται. Η διαβούλευση συντελείται σε όλα τα επίπεδα δημοκρατικής θεσμικής αρχιτεκτονικής.
Επειδή δεν ανέχομαι αυτά τα σούργελα που υποδύονται την αριστερά: πιστεύουν ότι το πρόταγμα της πολιτικής ηθικής, διαφθοράς, δικαιοσύνης, δημοκρατίας είναι δεξιό χαρακτηριστικό. Αν για αυτούς το πρόταγμα αντιδιαφθοράς χαρακτηρίζεται ως δεξιό, τότε η αριστερά να μην δίνει σημασία στην διαφθορά, να είναι αριστεροί και πολιτικά ανήθικοι, διεφθαρμένοι. Είναι θύματα ανατροπής της λογικής που οι ίδιοι επιλέγουν.
Έχει σημασία πώς χρησιμοποιείς το «αριστεροδεξιά»: η αριστεροδεξιά καταχωρήθηκε ως διαχειριστική κακιστοκρατία, κρίθηκε από την ομοιότητα των αποτελεσμάτων της πράξης της. Μέσα στην κοινωνία διαχωρίζει τον κόσμο, ώστε οι ολιγαρχίες να βρίσκονται στο κομάντο και αυτοί να συντηρούν την προνομιακή θέση τους.
Το χρέος, το αγροτικό, τα μεγάλα κοινωνικά, εθνικά υπαρξιακά ζητήματα δεν είναι ζητήματα τύχης, αναπόφευκτα, ή λογιστικά. Τα δημιούργησε η διαφθορά, η ιδιοποίηση - ιδιωτικοποίηση των θεσμών του κράτους και των δημόσιων αγαθών της χώρας. Το κοινό καλό θα είναι αποτέλεσμα ανάγνωσης των ανταγωνιστικών συμφερόντων και ανταγωνιστικών ατομικών ή συλλογικών υποκειμένων. Στην επιστροφή της πολιτικής θα συντελέσει ένας νέος πληθυντικός αριθμός πολιτικών προτάσεων.
ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΤΣΕΡΟΝΙ «ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ». Για όλους μας, που έχουμε μια γνώμη για κάτι, πρώτο είναι ο σκοπός και δεύτερο η μεθοδολογία στην επίτευξή του. Παλιά στην Σοβιετική Ένωση αντηχούσε το «να πάμε στο σχολείο των εργατών». Ο Τσερόνι διαπιστώνει «λαϊκίστικη χροιά» που «μετατρέπει την πολιτική γνώση σε πληβειακή λατρεία του ενστίκτου και του υπαρκτού». ΣΤΗΝ επόμενη σελίδα γράφει «το αληθινό μεγάλο πρόβλημα του πολιτικού κόμματος είναι τούτο: να ανακατασκευάσει στο επίπεδο της συνείδησης, την αντικειμενική και ολοκληρωμένη εικόνα της ζωής, να φθάσει σε μια σύνθεση της πραγματικότητας μέσα από όλες τις διαρθρώσεις και τις ιδιαιτερότητες».
Μπροστά μας ανοίγονται δρόμοι αυτοδιαφωτιστικού χαρακτήρα.
…
ΕΠΕΙΔΗ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΑΛΛΑΓΩΝ, ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ, ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΟΥ, (2023), ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΝΕΩΝ.
Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο – 25 Ιανουαρίου 2026
