Δεν πρέπει να ανεχθούμε προπαγάνδα, εκφοβισμό, από συστημικούς επεξεργαστές, εκλαϊκευτές ιδεολογικών τροφίμων.
1. Σήμερα η Εφημερίδα των Συντακτών, ιδιοκτησίας Μελισσανίδη έχει κεντρικό θέμα που προφανώς – και από την εικόνα φαίνεται - εφορμάται από την εξαγγελία κόμματος από την Καρυστιανού. Κάτω από την φωτογραφία της διαβάστε την αριστερή πρόκληση να συμπληρώνουν με αναφορές σε μαφία, κομήτες κλπ.
Οι φρουροί ενός αριστεροδεξιού κομματικού συστήματος ενιαίου στο διαχειριστικό τους αποτέλεσμα, έχουν αναλάβει τομείς. Κοινό τους η υπεράσπιση της σημερινής «δημοκρατίας» που είναι σε πόλεμο με την κοινωνία και επιβιώνει με τον θεσμικό πνιγμό κάθε δημοκρατικής διεκδίκησης. Δεν είναι απλά «λειτουργοί του εποικοδομήματος», είναι οι μεσάζοντες από μια comfort zone.
Έχουν εξαπολύσει ένα προληπτικό πόλεμο εξαίρεσης της Καρυστιανού και μιας κοινωνίας - που κινήθηκε για τα Τέμπη - από εδραιωμένες δημοκρατικές λειτουργίες. Το έχω επισημάνει από τον περασμένο Φεβρουάριο ότι θα στρατολογήσουν ανθρώπους, κυκλώματα, ιδεολογισμούς γιατί φαινόταν ότι τα όρια αντοχής του λαού είχαν εξαντληθεί. Πρώτα θέλουν να συσκοτίσουν την πραγματικότητα, να μπαζώσουν την αλήθεια ότι: μέσα από αυτό το σύστημα δεν υπάρχει εναλλακτική. Εκτός από χωροφύλακες της μνήμης έχουμε τους χωροφύλακες του νοσηρού παρόντος. Γιατί σήμερα αναγνωρίζεται από τους Έλληνες όχι μόνο η κρατική δολοφονία των Τεμπών, αλλά η δολοφονία της πολιτικής, η εχθρότητα του κράτους προς κάθε Ελληνικό, προς τον λαό.
Ιδεολογικές τρομοκρατικές ομάδες είναι ανιχνευτές και προετοιμάζουν επιτήρηση, αποκλεισμούς, κατάσταση εξαίρεσης. Δεν κηρύχθηκε κατάσταση πολιορκίας, αλλά αναστέλλεται το καθήκον του πολίτη «άρχεσθαι και άρχειν». Στο όνομα κινδύνων εξαπολύεται φασιστικό πογκρόμ. Σαν σήμερα, τον Φεβρουάριο του 1933 στην Γερμανία εκδόθηκε το «διάταγμα προστασίας του λαού και του κράτους». Πριν συμβούν αυτά έκαναν και κάνουν την εισαγωγή οι πρόθυμοι. Ανακαλούνται όλες οι εφεδρείες όταν ολόκληρες κατηγορίες πολιτών δεν έχουν διάθεση να ενσωματωθούν στο υπάρχον πολιτικό σύστημα. Τώρα απευθύνονται και στον μικροαστισμό, σκόπιμα διαχέοντας κινδύνους διασάλευσης της δημόσιας τάξης.
2. Το σύστημα έχει την εσωτερική αλληλεγγύη και προνοεί να θεσπίζει το δίκαιο, αλλά και να θέτει τον εαυτό του εκτός δικαίου. Το ζήτημα του δικαίου και της διαφθοράς έχουν κεντρικότητα.
3. Θέλω να υπενθυμίσω στους συνεργάτες της ΕΦΣΥΝ ότι, αν υπήρχαν υγιείς αρχές ανταγωνισμών, δημόσιας επικοινωνίας και οικονομίας, ένα αριστερό αυτοδιαχειριστικό εγχείρημα δεν θα το έβλεπαν να συνθλίβεται και να πέφτει σε «ξένα χέρια».
4. Αν «πολιορκούν», θεωρούν ανούσιο το «κοινό καλό» που δηλώθηκε, να τους εξηγήσουμε το απλούστατο, σημαίνει: απέναντι στα ιδιωτικά συμφέροντα προτάσσονται τα κοινά αγαθά. Εγώ θα ονόμαζα σε μια διαδικασία προσωποκεντρικού κοινοτισμού. Άντε, γιατί θα πάτε «αδιάβαστοι».
ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΥΟ ΣΧΟΛΙΑ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥΣ, 1. ΣΤΟΝ Κ. Ζ. ΤΗΣ ΕΦΣΥΝ ΚΑΙ 2. ΣΤΗΝ Μ. Μ. ΤΗΣ PATRISNEWS:
1. KostasZafeiropoulos: Μπουρδολογίες ρηχού βάθους για αυτό που επιχειρείται και έμμεση ( δια της απόκρυψης) υποστήριξη στο κατεστημένο κρατικοπολιτικό σύμπλεγμα διαφθοράς, διαπλοκής υποτέλειας και ανεπάρκειας. Και ο τίτλος προβοκατόρικος, ο πόνος και η αδικία γίνεται (έγινε) πολιτικός λόγος.
2. Μαριάννα Μητροπούλου: Λυπάμαι που παρουσιάζετε μια δημοσιογραφία διαστρέβλωσης δεδομένων και λόγου. Το κείμενο στηρίζεται αφετηριακά σε ένα ψέμα: ποτέ δεν χώρισε η Καρυστιανού "τον κόσμο" σε δεξιά-αριστερά, ούτε σε "καθαρούς" και "συστημικούς". Αν βολεύει να αποδίδουμε σε άλλους αυτά που δεν είπαν αλλά μας συμφέρει να λέμε ότι τα είπαν, αυτό είναι πρόκληση προς την αλήθεια και το λιγότερο ασύγνωστη ανεπάρκεια κατανόησης πολιτικών ζητημάτων. Απαιτείται σοβαρότητα στην κριτική ιδιαίτερα όταν αφορά πρόσωπα που έχουν ως προτεραιότητα όχι το ιδιωτικό, αλλά το δημόσιο συμφέρον. Να επανορθώσετε. Ευθύνη σας να διαβάζετε καλύτερα, να κατανοείτε καλύτερα και κατόπιν να κρίνετε ακόμα και με τον πιο αυστηρό τρόπο.
Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο – 18 Ιανουαρίου 2026
